CVE-2026-47380

NocoDB w wersjach do 0.106.0 (lub 0.109.1) ma podatność na traversję ścieżki, która pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na dostęp do dowolnych plików na serwerze poprzez manipulację parametrem ścieżki w trasie /download.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 miał podatność, która pozwalała na wykorzystanie punktu końcowego importu arkuszy kalkulacyjnych axiosRequestMake jako ogólnego proxy HTTP. Punkt ten był dostępny bez uwierzytelnienia, co umożliwiało nieautoryzowany dostęp.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 miał podatność w punkcie końcowym migracji bazowej, który akceptował URL dostarczony przez wywołującego bez wymuszania protokołu lub miejsca docelowego. To umożliwiało nadużycie schematu oraz badanie wewnętrznych adresów HTTP.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 pozwalał na przesyłanie załączników .html lub .svg, które były renderowane w przeglądarce zamiast wymuszać pobranie. Problem wynikał z niezgodności w sposobie obsługi nagłówków odpowiedzi, co prowadziło do automatycznego renderowania tych plików.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 miał podatność, w której skradziony token odświeżania mógł być użyty do generowania nowych JWT nawet po zresetowaniu hasła przez użytkownika. Proces zapomnienia hasła nie usuwał wszystkich tokenów odświeżania, co umożliwiało atakującemu wymianę skradzionego tokena na nowy token dostępu.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 miał podatność w punkcie końcowym spreadsheet-fetch (axiosRequestMake), który akceptował URL-e z dozwoloną rozszerzeniem w dowolnym miejscu w ciągu. Umożliwiało to dostęp do punktu końcowego cloud-metadata za pomocą spreparowanego URL-a.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 zawierał lukę w usłudze użytkowników, gdzie funkcja revokeAllOAuthTokensByUser była pustym stubem. W wyniku tego, tokeny OAuth nie były unieważniane po zmianie, zresetowaniu lub odzyskaniu hasła przez użytkownika.

Podatność w NocoDB przed wersją 2026.05.1 umożliwiała posiadaczowi tokena MCP o niskich uprawnieniach, znającemu ścieżkę do załącznika, odczyt dowolnego pliku w udostępnionym magazynie, w tym załączników należących do innych baz i obszarów roboczych. Problem wynikał z braku weryfikacji własności pliku przez narzędzie readAttachment.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 miał podatność, która pozwalała na jednoczesne wykorzystanie tego samego kodu autoryzacji OAuth do wygenerowania dwóch różnych par tokenów (access_token, refresh_token). To naruszało zasadę jednorazowego użycia, na której opiera się PKCE.

NocoDB przed wersją 2026.05.1 pozwalał uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniami do tworzenia baz na dołączenie źródła SQLite wskazującego na dowolny plik na hoście NocoDB, w tym wewnętrzne bazy danych NocoDB. Użytkownicy mogli wskazać plik noco.db lub inne bazy danych, co umożliwiało odczyt lub nadpisanie ich zawartości.