CVE-2026-44334

Podatność w PraisonAI przed wersją 4.6.78 umożliwia ominięcie listy dozwolonych poleceń powłoki poprzez użycie wbudowanych akcji find (-exec, -execdir, -delete). Atakujący może wykonać nieautoryzowane polecenia, odczytać lub usunąć pliki bez uruchamiania filtrów znaków specjalnych.

Podatność typu path traversal w bibliotece PraisonAI (praisonaiagents) przed wersją 1.6.78 w funkcji FastContext. Funkcja FastContextAgent.execute_tool() nie sprawdza poprawnie ścieżek bezwzględnych ani nie kanonizuje ścieżek względnych, co pozwala na odczyt, przeszukiwanie i wyliczanie plików poza dozwolonym katalogiem roboczym.

PraisonAI przed wersją 4.6.78 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w komponencie ContextGatherer, który nie waliduje ścieżek dołączanych w plikach .praisoncontext i .praisoninclude. Atakujący mogą podać ścieżki bezwzględne lub sekwencje przejścia do katalogu nadrzędnego, aby odczytać dowolne pliki poza obszarem roboczym i dołączyć ich zawartość do wygenerowanego pakietu kontekstu.

PraisonAI przed wersją 4.6.78 zawiera nieuwierzytelnioną podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w endpointcie Jobs API /api/v1/runs. Parametr webhook_url jest walidowany w momencie żądania, ale ponownie rozwiązywany w momencie połączenia, co pozwala atakującym na wykorzystanie ponownego wiązania DNS do dotarcia do wewnętrznych usług w ramach ślepego ataku SSRF.

Podatność w pakiecie PraisonAI (praisonaiagents) przed wersją 1.6.78 pozwala na automatyczne ładowanie konfiguracji z pliku .praisonai/config.toml bez walidacji ścieżki output.output_file. Atakujący może ustawić tę ścieżkę na absolutną lub zawierającą '..', co przy wywołaniu agent.start() bez parametru output prowadzi do nadpisania plików poza katalogiem projektu.

W systemie multi-agentowym PraisonAI przed wersją 4.6.37 występuje luka, która pozwala na wykorzystanie symlinków do zapisu dowolnych danych w wybranej lokalizacji na systemie ofiary. Problem dotyczy braku walidacji dla member.linkname oraz nieodrzucania członków symlink/hardlink.

W systemie PraisonAI przed wersją praisonaiagents 1.6.59 funkcje AgentTeam.launch oraz alias Agents rejestrują endpointy GET /{path}/list, POST /{path} i POST /{path}/{agent_id} bez kontroli dostępu. Zdalnie wystawiony serwer pozwala nieuwierzytelnionym klientom wyliczać agentów, zużywać zasoby modeli, uzyskiwać dostęp do prywatnego kontekstu oraz wywoływać narzędzia agentów lub efekty uboczne workflow.

PraisonAI przed wersją 4.6.78 ma podatność w module `deploy/api.py`, który generuje kod serwera Python przez bezpośrednie interpolowanie parametru `agents_file` do f-stringa, który jest następnie zapisywany do pliku i wykonywany przez `subprocess.Popen()`. Atakujący kontrolujący wartość `agents_file` może wstrzyknąć dowolny kod Python.

W PraisonAI przed wersją 0.1.6, gdy PLATFORM_JWT_SECRET nie jest ustawione, używany jest publiczny klucz deweloperski dev-secret-change-me do podpisywania HS256, a zabezpieczenia startowe i wydawania tokenów są wyłączone, ponieważ PLATFORM_ENV domyślnie przyjmuje wartość dev. Nieuwierzytelniony atakujący może podpisać JWT z dowolną wartością sub, który zostanie zaakceptowany jako tożsamość, umożliwiając podszycie się pod użytkownika lub właściciela obszaru roboczego.

W PraisonAI przed wersją 0.1.6, gdy PLATFORM_JWT_SECRET nie jest ustawione, JWT_SECRET przyjmuje publiczną wartość dev-secret-change-me, a zabezpieczenie produkcyjne nie działa, gdy PLATFORM_ENV również nie jest ustawione (domyślnie dev). Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wygenerować token HS256 z dowolnym sub i email, który zostanie zaakceptowany przez AuthService._verify_token() i get_current_user dla chronionych tras API.