CVE-2026-44118
WysokieStreszczenie
OpenClaw przed wersją 2026.4.22 wykorzystuje fałszowalne tokeny wydawane przez serwer w nagłówkach żądań do określenia kontekstu właściciela pętli zwrotnej MCP. Klienci pętli zwrotnej, którzy nie są właścicielami, mogą podszywać się pod właściciela, aby ominąć operacje zastrzeżone dla właściciela.
Ocena ryzyka
Organizacja może być narażona na nieautoryzowany dostęp do operacji zastrzeżonych dla właściciela, co może prowadzić do poważnych naruszeń bezpieczeństwa.
Rekomendacja
Zaleca się aktualizację OpenClaw do wersji 2026.4.22 lub nowszej, aby usunąć tę podatność.
Inne podatności w OpenClaw
Zobacz wszystkie- CVE-2026-45006Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.23 zawiera lukę w kontroli dostępu w operacjach config.apply i config.patch narzędzia bramy, która pozwala na wprowadzenie niebezpiecznych zmian w konfiguracji przez złośliwe modele, omijając niekompletną ochronę denylisty.
- CVE-2026-45004Wysokie
OpenClaw w wersjach przed 2026.4.23 zawiera podatność na wykonanie dowolnego kodu w wtyczce resolvera ustawień, która ładuje setup-api.js z process.cwd() podczas rozwiązywania metadanych dostawcy. Atakujący mogą wykonać dowolny kod JavaScript pod bieżącym kontem użytkownika, umieszczając złośliwy plik extensions/<plugin>/setup-api.js w repozytorium.
- CVE-2026-45001Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.20 zawiera lukę w zabezpieczeniach, która pozwala na obejście ochrony w punktach końcowych config.patch i config.apply. Luka ta nie chroni ustawień zaufanych przez operatora, takich jak polityka sandbox, włączanie wtyczek, uwierzytelnianie bramy/TLS oraz konfiguracja serwera MCP.
- CVE-2026-44995Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.20 zawiera podatność na niewłaściwą walidację zmiennych środowiskowych w konfiguracji serwera MCP stdio, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Złośliwe konfiguracje robocze mogą przekazywać niebezpieczne zmienne startowe do procesów serwera MCP.
- CVE-2026-44115Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.22 zawiera podatność na analizę listy dozwolonych poleceń, która pozwala na ukrycie ekspansji powłoki w niecytowanych ciałach heredoc. Atakujący mogą obejść walidację listy dozwolonych poleceń, wprowadzając tokeny ekspansji powłoki w ciałach heredoc, co pozwala na wykonanie niezatwierdzonych poleceń w czasie wykonywania.
- CVE-2026-44114Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.20 nieprawidłowo rezerwuje przestrzeń nazw środowiska kontrolnego OPENCLAW_ w plikach dotenv, co pozwala atakującym na nadpisanie krytycznych zmiennych runtime. Złośliwe przestrzenie robocze mogą ustawiać zmienne, takie jak OPENCLAW_GIT_DIR, aby manipulować zaufanym zachowaniem runtime OpenClaw podczas aktualizacji źródła lub instalacji.
- CVE-2026-44110Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.15 zawiera lukę w autoryzacji, która pozwala na obejście kontroli poleceń w pokojach Matrix. Atakujący z identyfikatorami nadawców sparowanymi z DM mogą wykonywać polecenia kontrolne w pokojach bez konieczności bycia na liście dozwolonych użytkowników.
- CVE-2026-43585Wysokie
OpenClaw przed wersją 2026.4.15 przechwytywał skonfigurowane uwierzytelnienie bearer-auth podczas uruchamiania, co pozwalało na utrzymanie ważności unieważnionych tokenów po rotacji SecretRef. Handlerzy HTTP i WebSocket w bramce nie przeprowadzają ponownej weryfikacji uwierzytelnienia dla każdego żądania.
- CVE-2026-43584Wysokie
OpenClaw w wersjach przed 2026.4.10 zawiera lukę w polityce środowiskowej, która pozwala na niewystarczające zablokowanie zmiennych środowiskowych. Atakujący mogą manipulować tymi zmiennymi, co wpływa na zachowanie wykonywania kodu oraz łączność sieciową.
- CVE-2026-43580Wysokie
OpenClaw w wersjach przed 2026.4.10 zawiera lukę w zabezpieczeniach związaną z niekompletną ochroną nawigacji, która pozwala atakującym na wywołanie nawigacji bez pełnego egzekwowania polityki SSRF. Interakcje w stylu naciśnij/napisz w przeglądarce mogą omijać kontrole bezpieczeństwa po akcji, co prowadzi do nieautoryzowanej nawigacji.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
OpenClaw before 2026.4.22 derives loopback MCP owner context from spoofable server-issued bearer tokens in request headers. Non-owner loopback clients can present themselves as owner to bypass owner-gated operations by manipulating the sender-owner header metadata.