CVE-2026-22857

FreeRDP przed wersją 3.21.0 zawiera podatność w parsowaniu FastGlyph, gdzie długość danych nie jest weryfikowana względem minimalnego rozmiaru wynikającego z wymiarów cx/cy. Złośliwy serwer może wywołać przepełnienie bufora po stronie klienta, prowadząc do awarii (DoS).

FreeRDP to darmowa implementacja protokołu Remote Desktop Protocol. Przed wersją 3.20.1, wyścig w śledzeniu wątków IRP kanału szeregowego pozwala na użycie po zwolnieniu (use-after-free) w stercie, gdy jeden wątek usuwa wpis z serial->IrpThreads, a inny go czyta. Luka została naprawiona w wersji 3.20.1.

FreeRDP w wersjach przed 1.1.0-beta+2013071101 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez rozłączenie przed zakończeniem procesu uwierzytelniania, co prowadzi do dereferencji wskaźnika NULL i awarii aplikacji.

FreeRDP w wersjach przed 1.1.0-beta1 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez dereferencję wskaźnika NULL, co prowadzi do awarii aplikacji.

Wielokrotne przepełnienia całkowite w pliku client/X11/xf_graphics.c w FreeRDP mogą pozwolić zdalnym atakującym na wywołanie nieokreślonego wpływu poprzez szerokość i wysokość w funkcjach xf_Pointer_New lub xf_Bitmap_Decompress, co prowadzi do niewłaściwej alokacji pamięci.

Serwer FreeRDP w wersjach przed 3.31.0 zawiera podatność obejścia negocjacji protokołu, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na ustanowienie połączeń RDSTLS pomimo polityki serwera wyłączającej je. Atakujący mogą wysyłać niekompatybilne żądania protokołu, otrzymywać błędy negocjacji, a następnie zakończyć uzgadnianie TLS i wejść w RDSTLS, aby obejść ograniczenia transportu przed uwierzytelnianiem.

FreeRDP przed wersją 3.30.0 zawiera przepełnienie bufora sterty w funkcji CliprdrStream_Read klienta schowka Windows. Złośliwy serwer RDP może wysłać odpowiedź o rozmiarze większym niż bufor odbiorcy, powodując zapis poza zakresem.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 (dotknięte wersje <= 3.28.0) nie waliduje znaków CRLF i kontrolnych w polu TargetNetAddress przekierowania RDP kontrolowanym przez serwer. Ta wartość jest kopiowana do ServerHostname klienta, a gdy klient łączy się przez proxy HTTP, jest zapisywana bezpośrednio w linii żądania CONNECT proxy i nagłówku Host przez http_proxy_connect() bez filtrowania. Złośliwy lub skompromitowany serwer RDP może wysłać spreparowany PDU przekierowania zawierający osadzone znaki kontrolne, aby wstrzyknąć dowolne nagłówki/żądania do żądania CONNECT proxy HTTP.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 (dotknięte wersje <= 3.28.0) zawiera wiele słabości weryfikacji tożsamości certyfikatu TLS w tls_verify_certificate(), tls_match_hostname() i x509_utils_get_dns_names(). Ponieważ FreeRDP wykonuje niestandardowe dopasowywanie Common Name i DNS SAN zamiast używać API OpenSSL uwzględniających długość, (1) obcina wartości DNS SAN przy osadzonych bajtach NUL (akceptując np. 'victim.example\0.attacker.example' jako 'victim.example'), (2) akceptuje pasujący Common Name nawet gdy obecne są niepasujące wpisy DNS SAN, oraz (3) akceptuje cele w postaci literałów IP poprzez dopasowanie DNS/CN bez porównywania iPAddress SAN. W zaufanym lub błędnie wydanym łańcuchu certyfikatów atakujący mogący przedstawić taki certyfikat może ominąć weryfikację tożsamości serwera, osłabiając uwierzytelnianie TLS serwera.

Przepełnienie bufora sterty w FreeRDP przed wersją 3.28.0 (dotknięte <=3.27.1) w funkcji crypto_rsa_common(). Funkcja zapisuje wynik potęgowania modularnego do bufora wyjściowego przed sprawdzeniem granic, co pozwala na zapisanie danych poza buforem.