CVE-2026-19607

Keycloak to open-source'owe rozwiązanie do zarządzania tożsamością i dostępem. Wykryto podatność, w której użytkownik posiadający rolę impersonacji może podszyć się pod administratora realm, uzyskując pełną kontrolę administracyjną nad realm, w tym możliwość zarządzania użytkownikami, klientami i rolami.

Wykryto lukę w endpointach lokalizacji motywów komponentu keycloak-services, który jest kluczową usługą odpowiedzialną za przepływy uwierzytelniania i zarządzanie motywami w Keycloak. Problem polega na tym, że system przyjmuje dowolne znaczniki locale z nieuwierzytelnionych żądań i przechowuje je w trwałym cache w pamięci bez ograniczeń. Atakujący może wysłać dużą liczbę unikalnych znaczników locale, doprowadzając do wyczerpania pamięci i awarii serwera.

Wada w implementacji SAML Redirect Binding w Keycloak polega na tym, że niestandardowe pomocniki kompresji i dekompresji DEFLATE nie zwalniają natywnej pamięci zlib po użyciu. Nieuwierzytelniony atakujący może wysyłać powtarzające się zniekształcone żądania SAML, prowadząc do wyczerpania natywnej pamięci i odmowy usługi.

Znaleziono błąd w dostawcy polityk grupowych usług autoryzacji Keycloak, który jest używany do zarządzania precyzyjną kontrolą dostępu do zasobów. Problem występuje, gdy system ocenia polityki oparte na grupach przy użyciu tokenów zawierających tylko nazwy grup, a nie pełne ścieżki. Jeśli dwie grupy w różnych częściach organizacji mają tę samą nazwę, użytkownik z nieautoryzowanej grupy może zostać uznany za członka autoryzowanej grupy. Może to pozwolić użytkownikowi na nieautoryzowany dostęp do chronionych zasobów, do których nie powinien mieć dostępu.

W Keycloak znaleziono lukę, która dotyczy parsera nagłówka autoryzacji. Parser ten jest zbyt tolerancyjny wobec formatowania schematu autoryzacji 'Bearer', akceptując niestandardowe znaki jako separatory oraz tolerując różnice w wielkości liter, które odbiegają od specyfikacji RFC 6750.

Wykryto, że ciasteczko używane do zapobiegania CSRF w Keycloak nie było unikalne dla każdej sesji. Atakujący mógł wykorzystać tę lukę, aby uzyskać dostęp do sesji uwierzytelnionego użytkownika, co może prowadzić do ujawnienia informacji lub dalszych ataków.

W funkcji Fine-Grained Admin Permissions (FGAP v2) w Keycloak występuje luka polegająca na tym, że system nie sprawdza zawartości ról złożonych przy weryfikacji uprawnień delegowanego administratora. Administrator o ograniczonych uprawnieniach może przypisać rolę, która w ukryty sposób zawiera pełną kontrolę administracyjną.

W Keycloak funkcja mTLS holder-of-key binding wiąże token z certyfikatem klienta, który go zażądał. Nowa funkcja Standard Token Exchange V2 nie sprawdza tego certyfikatu, co pozwala atakującemu z skradzionymi poświadczeniami klienta uzyskać standardowy, nieograniczony token.

W interfejsie Admin REST API rozwiązania Keycloak wykryto błąd polegający na tym, że punkty końcowe służące do pobierania grup przypisanych do roli nie sprawdzają prawidłowo uprawnień widoczności poszczególnych grup. Umożliwia to delegowanemu administratorowi z podstawowymi uprawnieniami wyszukiwania przeglądanie szczegółowych informacji o wszystkich grupach przypisanych do roli, z pominięciem ograniczeń bezpieczeństwa.

W mechanizmie aktualizacji użytkownika w Keycloak Admin REST API wykryto błąd. Gdy włączone są szczegółowe uprawnienia administratora, system nie sprawdza uprawnień do resetowania hasła podczas ogólnej aktualizacji profilu użytkownika, co pozwala delegowanemu administratorowi zmienić poświadczenia użytkownika i przejąć jego konto.