CVE-2026-18942

Feast do wersji 0.66.0 nie weryfikuje podpisów tokenów JWT przed ustaleniem tożsamości użytkownika, co pozwala atakującym ominąć wszystkie mechanizmy kontroli dostępu oparte na rolach, prezentując niezweryfikowany token z zakodowaną wartością. Atakujący mogą uzyskać zaufaną wewnętrzną tożsamość i niekontrolowany dostęp do odczytu i zapisu do wszystkich encji, widoków funkcji, źródeł danych i polityk uprawnień na serwerze.

W systemie Feast występuje błąd polegający na nieprawidłowej deserializacji funkcji zdefiniowanych przez użytkownika (UDF) przechowywanych w rejestrze, które są serializowane za pomocą biblioteki 'dill'. Zdalny atakujący może przechowywać złośliwą UDF, co prowadzi do nieuwierzytelnionego wykonania dowolnego kodu na serwerze funkcji w domyślnej konfiguracji. Uwierzytelniony atakujący może również osiągnąć wykonanie kodu na serwerze rejestru, omijając kontrolę autoryzacji podczas deserializacji.

Feast przed wersją 0.63.0 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację, która pozwala nieuwierzytelnionym lub nieautoryzowanym atakującym na zdalne wykonanie kodu poprzez wysłanie spreparowanego żądania gRPC do serwera rejestru. Pole user_defined_function.body w specyfikacji OnDemandFeatureView jest dekodowane z base64 i przekazywane do funkcji dill.loads() przed wykonaniem jakiejkolwiek kontroli autoryzacji, co umożliwia atakującym osadzenie złośliwego, serializowanego obiektu Python z dowolną metodą __reduce__ w celu wykonania poleceń systemu operacyjnego jako konto usługi Feast.

W Feast przed wersją 0.65.0 plik .github/workflows/pr_integration_tests.yml używa pull_request_target ze zdarzeniem synchronize i zachowuje etykiety ok-to-test, approved lub lgtm na nowo wypchniętych commitach. Współtwórca z forka może uzyskać zatwierdzenie dla nieszkodliwej wersji, a następnie uruchomić zmieniony kod przez uprzywilejowane cele make, co ujawnia poświadczenia GCP, AWS i Snowflake.

W Feast znaleziono podatność polegającą na obejściu autoryzacji w endpointach /materialize i /materialize-incremental. Wysyłając specjalnie spreparowane żądanie bez pola feature_views, atakujący może ominąć zamierzone kontrole uprawnień, co pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu lub dowolnemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na wywołanie pełnej rematerializacji wszystkich widoków cech. Skutkiem jest atak DoS z powodu uszkodzenia danych i znacznego zużycia zasobów.

W Feast i feast-operator znaleziono podatność związaną z domyślną konfiguracją 'no_auth', która nie instaluje menedżera bezpieczeństwa. Pozwala to na nieuwierzytelniony i nieautoryzowany dostęp do endpointów feature-server, registry-server i offline-server. Zdalny atakujący może wykorzystać brak autoryzacji do zdalnego wykonania kodu (RCE) poprzez przechowywanie złośliwej funkcji UDF, wywołać DoS poprzez wymuszenie rematerializacji oraz uzyskać nieautoryzowany dostęp do danych między dzierżawcami.

W feast-dev/feast w wersji 0.53.0 wykryto podatność zdalnego wykonania kodu w komponencie Kubernetes materializer job. Użycie niebezpiecznej metody deserializacji YAML (yaml.load z Loader=yaml.Loader) pozwala atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń systemowych na podzie roboczym.