CVE-2026-12003
ŚrednieCVSS 5.3Prawdopodobieństwo exploitacji (EPSS)
Niskie ryzykoPercentyl 3 - wyżej niż 3% wszystkich znanych CVE
Streszczenie
Podatność CVE-2026-12003 dotyczy sposobu, w jaki Python obsługuje zmienną VPATH podczas budowy z drzewa źródłowego. W przypadku systemu Windows, VPATH może wskazywać na lokalizację, która znajduje się poza katalogiem instalacyjnym Pythona, co może umożliwić użytkownikom o niskich uprawnieniach tworzenie plików, które mogą być wykorzystane do uzyskania dostępu do alternatywnego folderu `Lib`.
Ocena ryzyka
Ryzyko związane z tą podatnością polega na możliwości eskalacji uprawnień przez użytkowników o niskich uprawnieniach, którzy mogą manipulować plikami w systemie, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do zasobów Pythona.
Rekomendacja
Zaleca się migrację z przestarzałego instalatora na nowego menedżera instalacji Pythona, aby zainstalować go dla bieżącego użytkownika. Alternatywnie, można z góry utworzyć i ograniczyć dostęp do katalogu `Modules`.
Inne podatności w Python
Zobacz wszystkie- CVE-2013-7338Wysokie
Python w wersjach przed 3.3.4 RC1 umożliwia zdalnym atakującym wywołanie odmowy usługi poprzez wprowadzenie wartości rozmiaru pliku większej niż rozmiar pliku zip w funkcjach związanych z odczytem i ekstrakcją plików zip.
- CVE-2022-42919Wysokie
Podatność w Pythonie 3.9.x przed 3.9.16 i 3.10.x przed 3.10.9 na systemie Linux umożliwia lokalną eskalację uprawnień w niestandardowej konfiguracji. Biblioteka multiprocessing z metodą startową forkserver pozwala na deserializację pickle'ów od dowolnego użytkownika w tej samej sieci lokalnej maszyny.
- CVE-2026-1299Średnie
Moduł email w Pythonie, a konkretnie klasa BytesGenerator, nieprawidłowo cytuje znaki nowej linii w nagłówkach wiadomości podczas serializacji, co umożliwia wstrzyknięcie nagłówka. Problem dotyczy tylko użycia LiteralHeader, które nie respektuje składania nagłówków.
- CVE-2023-27043Średnie
Moduł email w Pythonie do wersji 3.11.3 błędnie parsuje adresy e-mail zawierające znaki specjalne. Nieprawidłowa część nagłówka RFC2822 jest identyfikowana jako wartość addr-spec.
- CVE-2023-24329Wysokie
Podatność w komponencie urllib.parse języka Python przed wersją 3.11.4 umożliwia atakującym ominięcie metod blokowania poprzez dostarczenie adresu URL rozpoczynającego się od znaków pustych.
- CVE-2020-10735Wysokie
W Pythonie znaleziono błąd. W algorytmach o kwadratowej złożoności czasowej używających niebinarnych baz, przy użyciu int("text"), system może potrzebować 50ms na sparsowanie int stringa z 100 000 cyfr i 5s dla 1 000 000 cyfr (float, decimal, int.from_bytes() i int() dla baz binarnych 2, 4, 8, 16 i 32 nie są dotknięte). Największe zagrożenie z tej podatności to dostępność systemu.
- CVE-2021-3737Wysokie
W Pythonie wykryto błąd w kodzie klienta HTTP, który przy nieprawidłowo obsłużonej odpowiedzi HTTP może spowodować zapętlenie skryptu klienta, zużywając czas procesora. Największe zagrożenie dotyczy dostępności systemu.
- CVE-2022-0391Wysokie
Błąd w module urllib.parse w Pythonie, polegający na braku sanityzacji danych wejściowych przez metodę urlparse, która pozwala na wstawianie znaków '\r' i '\n' w ścieżce URL. Umożliwia to atakującemu wprowadzenie spreparowanego URL-a, co może prowadzić do ataków typu injection. Problem dotyczy wersji Python przed 3.10.0b1, 3.9.5, 3.8.11, 3.7.11 i 3.6.14.
- CVE-2021-29921Krytyczne
W Pythonie przed wersją 3.9.5 biblioteka ipaddress nieprawidłowo obsługuje wiodące zera w oktetach adresu IP. W niektórych sytuacjach pozwala to atakującym obejść kontrolę dostępu opartą na adresach IP.
- CVE-2021-23336Średnie
Pakiety python/cpython w wersjach do 3.6.13, od 3.7.0 do 3.7.10, od 3.8.0 do 3.8.8 oraz od 3.9.0 do 3.9.2 są podatne na zatruwanie pamięci podręcznej sieci (Web Cache Poisoning) poprzez funkcje urllib.parse.parse_qsl i urllib.parse.parse_qs. Atakujący może wykorzystać technikę zwaną ukrywaniem parametrów, rozdzielając parametry zapytania średnikiem (;), co powoduje różnice w interpretacji żądania między serwerem proxy a serwerem.
Oryginalny opis (angielski, źródło NVD)
To allow builds of Python to be run from an in-tree layout (rather than an installed file layout), the VPATH variable is defined at build time and used to locate certain landmarks - specifically, Modules/setup.local. When this landmark is found relative to VPATH relative to the executable, Python assumes it is running in a source tree and generates a different default sys.path. This code remains in release builds, so that release-ready builds can be built in-tree. On Windows, since builds are written to 'PCbuild/', the value of VPATH is set to '..\..', which results in a landmark of '..\..\Modules\setup.local'. This path is outside the install directory of Python, and may have different permissions, potentially allowing a low-privilege user to create the landmark and an alternative `Lib` folder that will be discovered by an otherwise restricted install. Such a setup occurs with the legacy default install location for all users (in the now superseded EXE installer), due to how Windows allows all users to create folders in the root directory of their OS drive. Our recommended mitigation on Windows is to migrate away from the legacy installer and use the new [Python install manager](https://www.python.org/downloads/latest/pymanager/) to install for the current user. Installs where the directory two levels above the Python installation directory have equivalent permissions are unaffected (in general, a per-user install cannot be modified at all by other users, removing any escalation of privilege risk, and could be directly modified by a privileged user, making the potential tampering irrelevant). Alternative mitigations might include preemptively creating and restricting access to a `Modules` directory. Be aware that only 3.13 and 3.14 will receive updated legacy installers - earlier fixes are only provided as sources. Platforms other than Windows allow VPATH to be overridden, but as they don't usually use a separated directory in the build for binaries, are unlikely to have a landmark reference outside of the install directory. The landmark detection involving VPATH is a fallback for when a more specific landmark - .\pybuilddir.txt - is absent, and was included for compatibility. Future releases of Python will no longer include the fallback, and so builds will need to generate or preserve the pybuilddir.txt file in order to work in-tree. This landmark file has been generated on Windows since 3.11, and on other platforms for longer.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS