CVE-2026-112015

Omnigent to otwartoźródłowy framework agentów AI i meta-harness do orkiestracji agentów kodujących. Przed wersją 0.3.0, PUT /sessions/{session_id}/agent sprawdza uprawnienie LEVEL_EDIT dla sesji, ale nie odrzuca powiązanego współdzielonego lub szablonowego agenta, którego agent.session_id jest None. Uwierzytelniony użytkownik z prawem edycji do sesji może zastąpić ten współdzielony pakiet agenta przez omnigent/server/routes/sessions.py, dodać serwer MCP stdio i spowodować, że późniejsze sesje używające współdzielonego agenta uruchomią polecenie kontrolowane przez atakującego przez omnigent/tools/mcp.py. Polecenie wykonuje się z uprawnieniami procesu runnera Omnigent i może ujawnić pliki, poświadczenia, dane obszaru roboczego, usługi wewnętrzne i dostępność runnera. Problem naprawiono w wersji 0.3.0.

Omnigent przed wersją 0.3.0 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi przesłać pakiet agenta z wartością os_env.cwd zawierającą ścieżkę bezwzględną lub sekwencję przejść, ponieważ parser przechowuje wartość bez zmian, a walidator jej nie ogranicza. Gdy OMNIGENT_RUNNER_WORKSPACE nie jest ustawione, atakujący może kontrolować ścieżkę i uzyskać dostęp do plików runnera oraz sekretów środowiska poza zamierzonym workspace.

Omnigent przed wersją 0.3.0 ma wspólny parser poleceń powłoki, który nie rozpoznaje połączonych flag interpretera, wrapperów timeout, nice, setsid, stdbuf, podstawień poleceń oraz pojedynczego operatora kontroli tła. Ukryte w tych formach polecenia git push lub gh write nie są parsowane, co powoduje, że polityki allowlist i confinement nie działają i przepuszczają polecenie.

Omnigent przed wersją 0.3.0 akceptuje w multipart POST /v1/sessions pakiet agenta, a walidator nie odrzuca kropkowanej ścieżki Python w tools..callable. Mechanizm importuje wskazany moduł i wywołuje funkcję, co pozwala pakietowi wybrać subprocess.check_output i wykonać lokalne polecenie z uprawnieniami procesu runnera.