CVE-2026-111928

W Coder przed wersjami 2.24.5, 2.29.13, 2.30.8, 2.31.12, 2.32.2 i 2.33.3 funkcja `azureidentity.Validate()` nie weryfikuje podpisu PKCS#7, a jedynie sprawdza, czy certyfikat podpisującego pochodzi od zaufanego urzędu certyfikacji Azure. Atakujący może osadzić prawdziwy certyfikat Azure wraz z dowolną treścią, np. `{"vmId":"<target>"}`, a sfałszowane `vmId` zostanie zaakceptowane, co umożliwi przejęcie tokena sesji agenta ofiary.

Coder w wersjach przed 2.34.7 zawiera podatność na fałszowanie adresu IP w middleware ExtractRealIPAddress, które ufa skrajnie lewej wartości X-Forwarded-For dostarczonej przez klienta, zamiast adresowi IP dodanemu przez reverse proxy. Atakujący mogą wysyłać sfałszowane wartości X-Forwarded-For przez proxy dołączające, aby obejść limity szybkości na endpointach logowania, jednorazowych kodów dostępu i walidacji hasła, umożliwiając ataki brute-force oraz fałszowanie adresów IP w dziennikach audytu.

Coder w wersjach przed 2.29.17, 2.30.0 przed 2.32.7, 2.33.0 przed 2.33.8 oraz 2.34.0 przed 2.34.2 zawiera podatność na enumerację użytkowników, ponieważ funkcja userpassword.Compare() podstawia zastępczy hash pochodzący z ciągu "hunter2", gdy zapisany hash hasła jest pusty. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesyłać loginy z hasłem "hunter2" i rozróżniać odpowiedzi HTTP 403 od 401, aby wyliczyć prawidłowe konta i ujawnić dostawcę uwierzytelniania użytkowników korzystających wyłącznie z SSO.

Coder w wersjach przed 2.29.17, 2.30.0 przed 2.32.7, 2.33.0 przed 2.33.8 oraz 2.34.0 przed 2.34.2 zawiera podatność na trwałe wstrzyknięcie HTML, ponieważ ustawienia wyglądu ApplicationName i LogoURL są renderowane do wyjścia HTML bez wystarczającego escapowania. Atakujący z rolą Owner mogą zapisać znaczniki HTML w tych ustawieniach, które renderują się w panelu Coder oraz w wiadomościach e-mail powiadomień SMTP wysyłanych do innych użytkowników wdrożenia.

Coder od 2.0.0 przed 2.34.8 zawiera lukę otwartego przekierowania w handleAPIKeySmuggling, która pozwala atakującym przekierować użytkowników na zewnętrzne strony poprzez nieoczyszczone wartości r.URL.Path. Atakujący mogą tworzyć linki w zaufanych subdomenach aplikacji workspace ze ścieżkami zaczynającymi się od podwójnego ukośnika, które stają się przekierowaniami względnymi schematu do stron atakującego w celach phishingowych.

Coder od 2.26.0 przed 2.34.8 zawiera błąd autoryzacji w endpoincie GET /api/v2/workspaces/{id}/acl, który sprawdza tylko dostęp do odczytu workspace, a następnie pobiera członków grupy w podwyższonym kontekście systemowym. Uwierzytelnieni użytkownicy z dostępem do workspace mogą odpytać endpoint, aby pozyskać adresy e-mail, typy logowania, status oraz znaczniki czasu ostatniego logowania i utworzenia członków grupy.

Coder od 2.30.0 przed 2.34.8 zawiera lukę obejścia autoryzacji w handlerze gRPC DownloadFile demona provisionera, która pozwala uwierzytelnionym demonom provisionera pobierać archiwa modułów Terraform z pamięci podręcznej innych organizacji. Atakujący z kluczem provisionera o zakresie organizacji i znanym UUID pliku może pobrać kod źródłowy modułu, ujawniając topologię infrastruktury lub osadzone sekrety.

Coder w wersjach przed 2.29.20, 2.33.0 przed 2.33.12, 2.34.0 przed 2.34.8 oraz 2.35.0 przed 2.35.4 zawiera błąd nieprawidłowej walidacji nazwy hosta w GetWorkspaceProxyByHostname, gdzie wzorzec SIMILAR TO wykonuje dopasowanie prefiksu, przez co dowolna domena będąca prefiksem ciągu adresu URL proxy obszaru roboczego jest uznawana za zaufane proxy. Atakujący posiadający taką domenę może zwabić uwierzytelnioną ofiarę do spreparowanego linku /api/v2/applications/auth-redirect, przechwycić przekierowany klucz API application_connect i użyć go ponownie, aby uzyskać dostęp do aplikacji obszaru roboczego ofiary.

Coder od wersji 2.10.0 przed 2.34.8 posiada nieuwierzytelniony serwer debugowania agenta HTTP na 127.0.0.1:2113, którego handler /debug/manifest zwraca pełny manifest agenta, w tym wartości zmiennych środowiskowych dostarczonych przez szablon. Użytkownik lub proces systemu Unix z niższymi uprawnieniami w tym samym workspace może odpytać ten endpoint, aby odczytać poświadczenia, takie jak klucze chmurowe lub tokeny rejestru.

Coder przed wersją 2.23.0 zawiera podatność pozwalającą na obejście wygaśnięcia sesji, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom zachowanie dostępu po wygaśnięciu tokenu OIDC, gdy nie zostanie wydany token odświeżania. Użytkownicy mogą utrzymywać aktywność ciasteczka APIKey poprzez regularne korzystanie, przedłużając je co 24 godziny, aby uzyskać dostęp do Coder bezterminowo po utracie autoryzacji OIDC.