CVE-2026-109361

MONAI 0.4.0 przed 1.6.1 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która pozwala atakującym w ścieżce sieciowej na wykonanie kodu poprzez manipulację wagami SENet pobieranymi przez zwykły HTTP. Atakujący mogą podmienić spreparowany plik .pth, który load_state_dict_from_url odpakowuje bez weights_only=True, co prowadzi do wykonania kodu podczas konstruowania modeli SEResNet50 lub innych SENet z pretrained=True.

MONAI przed wersją 1.5.2 zawiera podatność deserializacji niezaufanych danych w funkcji algo_from_pickle w monai/auto3dseg/utils.py. Funkcja wczytuje plik .pkl i przekazuje jego zawartość do pickle.loads bez walidacji źródła lub zawartości. Jeśli aplikacja wywoła algo_from_pickle na pliku dostarczonym przez atakującego, obiekt definiujący __reduce__ zostanie wykonany podczas deserializacji, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu.

MONAI przed wersją 1.6.0 zawiera podatność niebezpiecznej deserializacji w klasie NumpyReader, która bezwarunkowo używa numpy.load z allow_pickle=True podczas ładowania plików .npy i .npz. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki .npy z ładunkiem pickle, który wykonuje dowolny kod podczas ładowania przez standardowy potok danych MONAI.

MONAI przed wersją 1.6.0 jest podatny na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w komponencie nnUNetV2Runner. Wartości kontrolowane przez użytkownika z pliku konfiguracyjnego YAML (np. dataset_name_or_id) oraz z argumentów CLI/kwargs są łączone w ciąg poleceń bez cytowania i walidacji, a następnie przekazywane do subprocess z shell=True. Jeśli ofiara załaduje przetworzony złośliwy plik konfiguracyjny, dowolne polecenia są wykonywane z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego zadanie.

MONAI przed wersją 1.6.0 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w funkcji algo_from_pickle() z powodu niebezpiecznej deserializacji pickle.loads() w monai/auto3dseg/utils.py. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle, które wykonują dowolne polecenia systemowe podczas deserializacji przez podatną funkcję.

MONAI do wersji 1.6.0 zawiera podatność wstrzykiwania eval w funkcji _get_fake_spatial_shape() w monai/bundle/scripts.py. Funkcja waliduje wyrażenia kształtu za pomocą pomocnika, który przechodzi przez AST i zbiera tylko węzły ast.Name, odrzucając nazwy inne niż 'p' lub 'n', przed przekazaniem stringa do eval(). Wyrażenia zbudowane wyłącznie ze stałych i węzłów atrybutów, indeksów lub wywołań (np. "(1).__class__.__bases__[0].__subclasses__()") nie zawierają węzłów ast.Name i omijają listę dozwolonych. Ponieważ wartość kształtu pochodzi z metadanych pakietu, atakujący, który może wpłynąć na metadane pakietu, może uciec z piaskownicy eval i osiągnąć wykonanie kodu.

W MONAI 1.6.0, PersistentDataset jawnie odrzuca kombinację track_meta=True z weights_only=True, zmuszając użytkowników, którzy buforują MetaTensory, do uruchamiania torch.load(hashfile, weights_only=False). Pomocnicze funkcje cache w monai/data/utils.py również wywołują pickle.loads na buforowanej zawartości i używają hashlib.md5 do kluczy cache. W rezultacie lokalny użytkownik z dostępem do zapisu do współdzielonego katalogu cache może umieścić złośliwy plik pickle, który zostanie zdeserializowany przy następnym odczycie cache przez innego użytkownika, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu w kontekście tego użytkownika.

MONAI do wersji 1.6.0 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w silniku konfiguracji pakietów, który rozwiązuje wartości _target_ do dowolnych importowalnych wywołań bez listy dozwolonych i przekazuje wyrażenia $ do Python eval(). Atakujący mogą opublikować złośliwy pakiet z spreparowaną konfiguracją zawierającą dowolny kod, który wykonuje się, gdy ofiara załaduje pakiet za pomocą monai.bundle.load() lub monai.bundle.run().