CVE-2026-10747

Mongoid zawiera słabość niebezpiecznej refleksji w warstwie trwałości dokumentów. Przekazanie kluczy z danych wejściowych od nieuwierzytelnionej strony może spowodować niezamierzone wywołanie metod wewnętrznych zamiast aktualizacji pola tablicy, co może prowadzić do usunięcia przechowywanych rekordów i braku odpowiedzi aplikacji.

Kamery IP CareCam CM2507 przechowują hasło root'a przy użyciu stałego, przestarzałego hasha, który nie zapewnia wystarczającej odporności na atak offline.

Kamery IP CM2507 przechowują skonfigurowane poświadczenia sieci bezprzewodowej w postaci jawnego tekstu w systemie plików.

WACRM w wersji 0.7.0 i wcześniejszych zawiera luki: zasady bezpieczeństwa na poziomie wierszy pozwalają uwierzytelnionym użytkownikom na zmianę własnej roli i identyfikatora konta, co umożliwia eskalację uprawnień i przeniesienie do innej dzierżawy. Ponadto funkcje match_ai_knowledge_fts i match_ai_knowledge_semantic uruchamiane z SECURITY DEFINER nie sprawdzają przynależności do konta, pozwalając niebędącym członkami na odczyt fragmentów bazy wiedzy innego dzierżawcy.

libheif w wersjach od 1.22.0 do 1.23.2 ma podatność na przepełnienie sterty (heap out-of-bounds write). Specjalnie spreparowany plik HEIF/HEIC/AVIF z zagnieżdżonymi referencjami iden i auxl powoduje dodanie duplikatów kanałów Alpha z różną głębią bitową, a funkcja scale_nearest_neighbor() alokuje mniejszy bufor niż potrzeba, prowadząc do zapisu poza pamięć.

kcp przed wersjami 0.31.4 i 0.32.2 nie usuwa nagłówków tożsamości (X-Remote-User, X-Remote-Group, X-Remote-Extra-*) przed przekazaniem żądań do shardów. Każdy uwierzytelniony dzierżawca może wstrzyknąć X-Remote-Group: system:masters i uzyskać pełne uprawnienia.

IBM MQ dla HPE NonStop w wersjach od 8.1.0 do 8.1.0.40 ma podatność na niedomiar bufora sterty (heap buffer underflow) podczas przetwarzania wiadomości wielosesyjnych. Uwierzytelniony atakujący może spowodować odmowę usługi lub potencjalnie wykonać dowolny kod.

XWiki Rendering przed wersjami 14.10.2 i 15.0 RC1 umożliwia wykonanie dowolnych makr skryptowych, w tym Groovy i Python, przez użytkownika, który może edytować swój profil lub dowolny dokument. Wynik renderowania jest dołączany jako treść makra HTML bez dalszego eskejpowania, co pozwala zamknąć makro HTML i wstrzyknąć makra skryptowe z uprawnieniami programistycznymi.

IBM Common Licensing Agent 9.0 (w tym wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) oraz ART 9.0 (wersje 9.0.0.1 i 9.0.0.2) jest podatny na cross-site request forgery (CSRF), co pozwala atakującemu na wykonanie złośliwych działań w imieniu uwierzytelnionego użytkownika.

Podatność w bibliotece vm2 (npm) w wersjach do 3.12.0 umożliwia ucieczkę z sandboxa w klasach VM i NodeVM. Gdy aplikacja udostępnia funkcję hosta zwracającą Promise z innej domeny, mechanizm czyszczący odrzucenia nie obejmuje wszystkich przypadków, a kod w sandboxie może podmienić właściwości Promise i uzyskać nieprzefiltrowany obiekt hosta. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu na hoście. Problem naprawiono w wersji 3.12.1.