CVE-2026-107348

PgBouncer w wersji 1.6.x przed 1.6.1, skonfigurowany z auth_user, umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie dostępu do logowania jako auth_user za pomocą nieznanej nazwy użytkownika.

PgBouncer w wersjach przed 1.5.5 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi (denial of service) poprzez wysłanie pakietu z hasłem przed pakietem startowym, co prowadzi do dereferencji wskaźnika NULL.

Nieprawidłowa autoryzacja w PgBouncer w wersjach od 1.17.0 do 1.26.0 pozwala zdalnemu atakującemu znającemu hasło użytkownika z auth_file zalogować się jako dowolny inny użytkownik uwierzytelniany przez SCRAM, w tym jako administrator PgBouncer lub superużytkownik backendu. Drugi StartupMessage wysłany podczas uwierzytelniania SCRAM do nieistniejącej bazy nie jest odrzucany i zmienia użytkownika, przy czym wymiana SCRAM jest weryfikowana względem kluczy pierwszego użytkownika.

Nieskończona pętla w PgBouncer w wersjach od 1.20.0 do 1.26.0 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wywołać odmowę usługi. StartupMessage, którego parametr options zawiera pustą nazwę parametru (np. "-c="), powoduje zapętlenie wyszukiwania na liście ignore_startup_parameters. Ponieważ PgBouncer obsługuje wszystkich klientów w jednym procesie, nasyca to rdzeń CPU i czyni PgBouncer nieosiągalnym dla wszystkich klientów do czasu restartu procesu.

PgBouncer do wersji 1.25.2 nie ogranicza górnej granicy liczby iteracji wyprowadzania klucza podczas uwierzytelniania SCRAM do serwera backendowego. Złośliwy lub przejęty backend PostgreSQL może wymusić niekontrolowane zużycie CPU w PgBouncer, a procesu wyprowadzania klucza nie można przerwać w buildach frontendowych.

Przepełnienie liczby całkowitej w logice wzrostu bufora pakietów w PgBouncer do wersji 1.25.2 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi. Odpowiednio duże dane wejściowe powodują przepełnienie obliczenia rozmiaru bufora, pozostawiając pętlę wzrostu niezdolną do zakończenia. Ponieważ PgBouncer obsługuje wszystkich klientów z jednego procesu, to nasyca rdzeń CPU i blokuje wszystkie połączone połączenia, dopóki proces nie zostanie zabity. Zarówno nieuwierzytelnione, jak i uwierzytelnione ścieżki kodu mogą osiągnąć przepełnienie.

Brak walidacji obowiązkowego atrybutu w parserze SCRAM client-final-message w PgBouncer do wersji 1.25.2 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na spowodowanie awarii procesu. Źle sformułowana wiadomość może sprawić, że parser zgłosi sukces, pozostawiając wymaganą wartość nieustawioną, która następnie jest wyłuskiwana jako wskaźnik NULL. Awaria następuje przed weryfikacją jakichkolwiek poświadczeń, więc nie jest wymagane żadne ważne konto. Ponieważ PgBouncer obsługuje wszystkich klientów z jednego procesu, to kończy wszystkie połączone połączenia.

PgBouncer przed wersją 1.25.2 nie przeprowadzał odpowiedniej kontroli autoryzacji dla polecenia administracyjnego KILL_CLIENT. Każdy użytkownik z dostępem do konsoli administracyjnej mógł je wykonać, zamiast tylko użytkownicy z listy admin_users.

W PgBouncer przed wersją 1.25.2 istnieje możliwość wywołania awarii poprzez odwołanie do pustego wskaźnika. Dzieje się tak, gdy serwer wyśle odpowiedź błędu bez pola SQLSTATE.

Kod SCRAM w PgBouncer przed wersją 1.25.2 nieprawidłowo sprawdza wartość zwracaną przez strlcat() podczas budowania wiadomości client-final-message. Złośliwy backend wysyłający server-final-message z długim nonce może spowodować przepełnienie stosu.