CVE-2026-10684

To CVE zostało odrzucone jako duplikat. Opisana podatność dotyczyła błędnego sprawdzania uprawnień w ścieżkach GATT notify/indicate w stosie Bluetooth Zephyr, ale została już wcześniej zgłoszona jako CVE-2026-2411.

Identyfikator CVE-2026-10676 został wycofany, ponieważ analiza wykazała, że zgłoszona wada nie jest dostępna w żadnej wydanej wersji Zephyr. W każdej wspieranej wersji poprawna wartość jest korygowana przed jej użyciem.

System operacyjny Zephyr zawiera lukę w ścieżce uaktualnienia WebSocket serwera HTTP. Nieuwierzytelniony atakujący zdalny może wywołać uszkodzenie pamięci, wysyłając spreparowany nagłówek Sec-WebSocket-Key. Kopiowanie nagłówka do bufora o stałym rozmiarze nie gwarantuje zakończenia NUL, co prowadzi do odczytu i zapisu poza zakresem na stosie.

W funkcji ieee802154_send() w stosie sieciowym Zephyr pakiet wychodzący jest kopiowany do stałego bufora nadawczego o rozmiarze 125 bajtów bez sprawdzenia długości. Gdy włączona jest fragmentacja 6LoWPAN, ale fragmentacja nie jest wymagana, brak weryfikacji rozmiaru pozwala na zapis poza buforem. Luka jest osiągalna przez gniazda NET_AF_PACKET powiązane z interfejsem 802.15.4, w tym przez nieuprzywilejowany wątek aplikacji w buildach CONFIG_USERSPACE.

Podatność w module PSA Internal Trusted Storage w Zephyrze dotyczy braku synchronizacji w generowaniu nonce dla szyfrowania AEAD. Funkcja secure_storage_its_transform_aead_get_nonce() używa statycznych zmiennych lokalnych bez blokady, co przy równoczesnych zapisach do tego samego UID może prowadzić do ponownego użycia nonce z tym samym kluczem. To powoduje katastrofalną awarię szyfrowania, umożliwiając wyciek danych i fałszowanie wpisów.

Eksperymentalny stos USB hosta w Zephyr zawiera podwójne zwolnienie pamięci (double free) w buforze deskryptora konfiguracji urządzenia USB. Na trzech ścieżkach błędów bufor jest zwalniany, ale wskaźnik nie jest zerowany, co prowadzi do ponownego zwolnienia podczas sprzątania. Podatność może być wyzwolona przez złośliwe lub uszkodzone urządzenie USB.

Funkcja net_icmpv6_send_error() w stosie sieciowym Zephyr implementowała tylko jedną z trzech reguł tłumienia z RFC 4443 sekcja 2.4, przez co nie sprawdzała, czy źródło pakietu wskazuje pojedynczy węzeł ani czy pakiet był wysłany na adres multicast. Nieuwierzytelniony atakujący w tej samej sieci może wysłać jeden pakiet IPv6 na adres ff02::1 ze sfałszowanym źródłem ofiary, powodując, że wszystkie węzły Zephyr wyślą komunikaty ICMPv6 Parameter Problem do ofiary (refleksja z amplifikacją), albo wysłać pakiet unicast z adresem źródłowym multicast, co zamienia go w zalewający łącze ramkę multicast.

W warstwie gniazd TLS systemu Zephyr (subsys/net/lib/sockets/sockets_tls.c) globalna tablica buforów sesji klienta (client_cache) jest współdzielona przez wszystkie gniazda TLS, a dostęp do niej był synchronizowany jedynie mutexem pojedynczego gniazda (ctx->lock). Przy domyślnym ustawieniu CONFIG_NET_SOCKETS_TLS_MAX_CLIENT_SESSION_COUNT równego 1 dwa równoległe gniazda klienta korzystają z tego samego slotu, co prowadzi do use-after-free przy odczycie oraz double-free przy dwóch zapisach evictujących ten sam wpis. Błąd powoduje uszkodzenie sterty mbedTLS, a naprawa wprowadza dedykowany mutex session_cache_lock obejmujący wszystkie operacje na client_cache.

Podsystem SDIO w Zephyr OS zawiera podatność w funkcji sdio_io_rw_extended_helper(), gdzie wartość func->cis.max_blk_size jest dekodowana z karty SDIO bez walidacji. Jeśli karta zgłasza maksymalny rozmiar bloku równy zero, pętla transferu nigdy się nie kończy, powodując zawieszenie wątku i trwałe zablokowanie mutexu, co prowadzi do odmowy usługi dla peryferium SDIO.

Podatność w stosie Bluetooth Classic (BR/EDR) w Zephyr RTOS dotyczy handlera L2CAP, który przetwarza przychodzące pakiety danych na podstawie samego identyfikatora kanału (CID), bez sprawdzania, czy kanał osiągnął stan połączenia (BT_L2CAP_CONNECTED). Atakujący w zasięgu radiowym może wysłać dane na kanał w trakcie nawiązywania połączenia, zanim konfiguracja i uwierzytelnienie zostaną zakończone. Może to prowadzić do dostarczenia danych do górnych warstw na niedomkniętym kanale, a także do użycia nieaktualnych lub częściowo zainicjalizowanych danych kanału, co skutkuje przerwaniem połączenia (DoS) lub potencjalnie wiszącym wskaźnikiem.