CVE-2026-10640

Podatność w funkcji ethernet_recv() w subsys/net/l2/ethernet/ethernet.c w stosie sieciowym Zephyr. Gdy ethertype to 0x8100, a na interfejsie włączony jest VLAN, bufor odbieranej ramki jest reinterpretowany jako 18-bajtowa struktura net_eth_vlan_hdr bez ponownego sprawdzenia długości, co powoduje odczyt poza buforem i podniesienie hdr_len do 18. Pojedyncza nieuwierzytelniona ramka o długości 14-17 bajtów z ethertype 0x8100 wyzwala błąd.

To CVE zostało odrzucone jako duplikat. Opisana podatność dotyczyła błędnego sprawdzania uprawnień w ścieżkach GATT notify/indicate w stosie Bluetooth Zephyr, ale została już wcześniej zgłoszona jako CVE-2026-2411.

Identyfikator CVE-2026-10676 został wycofany, ponieważ analiza wykazała, że zgłoszona wada nie jest dostępna w żadnej wydanej wersji Zephyr. W każdej wspieranej wersji poprawna wartość jest korygowana przed jej użyciem.

System operacyjny Zephyr zawiera lukę w ścieżce uaktualnienia WebSocket serwera HTTP. Nieuwierzytelniony atakujący zdalny może wywołać uszkodzenie pamięci, wysyłając spreparowany nagłówek Sec-WebSocket-Key. Kopiowanie nagłówka do bufora o stałym rozmiarze nie gwarantuje zakończenia NUL, co prowadzi do odczytu i zapisu poza zakresem na stosie.

Podatność w stosie Bluetooth LE Zephyr pozwala zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na użycie po zwolnieniu (use-after-free) w obsłudze kanałów L2CAP CoC z dynamicznym PSM. Wysyłając ramkę danych, a następnie żądanie rozłączenia, atakujący może spowodować, że kolejka pracy systemu przetworzy pracę wskazującą na zwolniony kanał, co prowadzi do naruszenia pamięci lub uszkodzenia kolejki pracy.

Implementacja procedury LLCP w kontrolerze Bluetooth LE Zephyra zatrzymuje węzeł odbiorczy po akceptacji LL_PHY_UPDATE_IND, ale ścieżki obsługi nieprawidłowych PDU nie zwalniają tego węzła przed zakończeniem procedury. Atakujący z zasięgu radiowego może wysłać sekwencję PDU, która powoduje naruszenie asercji (awarię urządzenia) lub wyciek węzłów z puli odbiorczej, prowadząc do niedostępności Bluetooth do czasu restartu.

Podatność w mechanizmie weryfikacji wywołań systemowych Zephyra (z_vrfy_fuel_gauge_get_props() i z_vrfy_fuel_gauge_set_props()) polega na alokacji tablic o zmiennym rozmiarze (VLA) na stosie jądra na podstawie niezwalidowanego argumentu len pochodzącego od użytkownika. Brak sprawdzenia zakresu przed alokacją i kopiowaniem pozwala wątkowi w trybie użytkownika (CONFIG_USERSPACE) na zapis poza zakresem w trybie nadzorcy z kontrolowaną przez atakującego długością i zawartością danych.

W podsystemie IPv6 stosu Zephyr stwierdzono podatność na odczyt poza zakresem pamięci w funkcji net_route_ipv6_packet(). Problem wynika z braku sprawdzenia, czy wpis w pamięci podręcznej sąsiadów (neighbor cache) posiada adres warstwy łącza, zanim zostanie on użyty. Atakujący z tej samej sieci może wymusić stan nierozwiązanego sąsiada i doprowadzić do odczytu pamięci poza tablicą adresów, co może skutkować awarią systemu (panic) lub wyciekiem danych.

W stosie IEEE 802.15.4 w Zephyrze funkcja ieee802154_decipher_data_frame() nie sprawdza, czy ramka jest wystarczająco długa, zanim obliczy długość danych. Odejmowanie długości nagłówka i tagu uwierzytelniającego od długości ramki może się zawinąć (underflow), co prowadzi do odczytu i zapisu poza buforem pakietu. Atakujący w zasięgu radiowym może wysłać krótką ramkę, powodując uszkodzenie pamięci i awarię systemu.

W funkcji ieee802154_send() w stosie sieciowym Zephyr pakiet wychodzący jest kopiowany do stałego bufora nadawczego o rozmiarze 125 bajtów bez sprawdzenia długości. Gdy włączona jest fragmentacja 6LoWPAN, ale fragmentacja nie jest wymagana, brak weryfikacji rozmiaru pozwala na zapis poza buforem. Luka jest osiągalna przez gniazda NET_AF_PACKET powiązane z interfejsem 802.15.4, w tym przez nieuprzywilejowany wątek aplikacji w buildach CONFIG_USERSPACE.