CVE-2026-105105

W Bouncy Castle dla Java przed wersją 1.86, implementacja Messaging Layer Security (MLS, RFC 9420) nie wiązała poświadczenia X.509 z kluczem podpisu (signature_key) w węźle liścia (LeafNode). LeafNode.verify() sprawdzał podpis liścia względem klucza podpisu zawartego w samym liściu, podczas gdy łańcuch certyfikatów X.509 w poświadczeniu był przechowywany, ale nigdy nie analizowany ani walidowany, więc klucz publiczny certyfikatu końcowego nie musiał odpowiadać signature_key, jak wymaga RFC 9420 sek. 5.3. Atakujący mógł przedstawić cudzy certyfikat jako swoje poświadczenie, podpisując liść i zawierający go KeyPackage niezwiązanym kluczem, i zostać zaakceptowanym pod tożsamością ofiary przez KeyPackage.verify() oraz ścieżkę walidacji liści grupy.

Wtyczka Beaver Builder Page Builder dla WordPressa do wersji 2.11.0.5 włącznie jest podatna na wykonanie dowolnych shortcode'ów. Podatność wynika z braku odpowiedniej walidacji wartości przed wywołaniem funkcji do_shortcode, co umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym wykonanie dowolnych shortcode'ów. Wykorzystanie wymaga strony z modułem Sidebar zawierającym widget wyświetlający tekst kontrolowany przez atakującego, np. widget Recent Comments z zatwierdzonym komentarzem.

Wtyczka VikAppointments Services Booking Calendar dla WordPressa do wersji 1.2.21 włącznie jest podatna na dowolne usuwanie plików z powodu niewystarczającej walidacji ścieżki w funkcji extract. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym usuwanie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu (np. po usunięciu pliku wp-config.php). Wykorzystanie wymaga opublikowania przynajmniej jednego pola niestandardowego typu File na stronie potwierdzenia.

W ConvertX przed wersją 0.19.0, plik converters/calibre.ts nie blokuje plików przepisów (recipe files) i przekazuje je do programu ebook-convert z Calibre. Umożliwia to wykonanie kodu zawartego w plikach .recipe lub .downloaded_recipe.

Usługa zarządzania webowego w podatnych wersjach RouterOS zawiera błąd typu integer underflow w obsłudze treści żądań HTTP, osiągalny przed uwierzytelnieniem. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem sieciowym może wykorzystać pojedyncze spreparowane żądanie do zdalnego wykonania kodu jako root lub do wywołania odmowy usługi.

Punkty końcowe WebSocket nie posiadają właściwych mechanizmów uwierzytelniania, co umożliwia atakującym podszywanie się pod stacje ładowania. Wykorzystując tę słabość, atakujący mogą uzyskać nieautoryzowany dostęp do danych wrażliwych lub wykonywać nieautoryzowane działania. Ponieważ uwierzytelnianie nie jest wymagane, może to prowadzić do eskalacji uprawnień i potencjalnej kompromitacji całego systemu.

UTMStack w wersjach przed 11.2.16 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania, która pozwala zdalnym atakującym uzyskać pełny dostęp administracyjny do API poprzez przedstawienie nagłówka Utm-Internal-Key zgodnego ze zmienną środowiskową INTERNAL_KEY. Filtr InternalApiKeyFilter akceptuje ten klucz dla dowolnego punktu końcowego bez ograniczeń ścieżki, porównania w stałym czasie, ograniczania liczby prób ani rejestrowania audytu. Atakujący, który pozna wartość klucza, może uwierzytelnić się bez konta użytkownika lub JWT, tworzyć konta, zarządzać użytkownikami, eksfiltrować dane i modyfikować reguły bezpieczeństwa.

UTMStack w wersjach przed 11.2.16 zawiera podatność braku autoryzacji w metodzie UTMIncidentCommandWebsocket.processCommand(), obsługującej cel STOMP /command/{hostname}, gdzie przed przekazaniem dostarczonych poleceń nie stosuje się sprawdzenia roli ani listy dozwolonych poleceń. Każdy uwierzytelniony użytkownik, niezależnie od roli, może wysyłać dowolne polecenia systemu operacyjnego przez gRPC do dowolnego podłączonego agenta, co skutkuje wykonaniem poleceń na monitorowanych punktach końcowych, gdzie procesy agenta często działają jako root lub SYSTEM.

Specjalnie spreparowane żądanie HTTP POST skierowane do interfejsu administracji webowej pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego z uprawnieniami root na podatnym urządzeniu. Zaleca się wyłączenie serwera webowego, gdy urządzenie nie jest konfigurowane.

W Amazon SageMaker Distribution 2.x przed 2.14.12, 3.x przed 3.9.12, 4.0.x przed 4.0.11, 4.1.x przed 4.1.11, 4.2.x przed 4.2.8, 4.3.x przed 4.3.5 i 4.4.x przed 4.4.3, używanym przez Amazon SageMaker Unified Studio, występuje wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w skrypcie walidacji uruchamiania Studio Space. Uwierzytelniony zdalny użytkownik z uprawnieniami współtwórcy projektu może wykonać dowolne polecenia w Studio Space innego członka projektu i uzyskać jego tymczasowe poświadczenia roli wykonawczej poprzez spreparowaną właściwość zasobu połączenia interpolowaną do wywołania powłoki bez neutralizacji.