CVE-2026-103529

Thelia przed wersją 3.1.2 i 3.2.x przed 3.2.1 zawiera podatność na nieograniczone przesyłanie plików, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom panelu administracyjnego na przesyłanie plików PHP przez dodanie spacji na końcu nazwy pliku. FileProcessorService waliduje surową nazwę pliku, ale FileManager::sanitizeFileName() usuwa spację, przechowując wykonywalny plik .php w public/cache/documents/ w celu wykonania kodu jako użytkownik serwera WWW.

Thelia przed wersją 3.1.2 oraz wersje 3.2.x przed 3.2.1 zawiera podatność wstrzykiwania formuł CSV, która pozwala nieuwierzytelnionym odwiedzającym wstrzykiwać formuły arkusza kalkulacyjnego poprzez podanie spreparowanych pól rejestracji, zamówienia lub newslettera.

Funkcja Email/Messages w back-office Thelia 3.0.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie szablonów po stronie serwera (SSTI), pozwalającą uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniem „Messages” na dostarczenie nieosadzonych w piaskownicy szablonów Twig, które są kompilowane i wykonywane jako surowy kod. Może to prowadzić do pełnego przejęcia aplikacji i hosta.

Thelia 2.6.1 zawiera podatność absolutnej ścieżki traversal w obsłudze szablonów Smarty, umożliwiającą SSTI i zdalne wykonanie kodu. Funkcja checkTemplate() ogranicza względne sekwencje traversal, ale nie odrzuca ścieżek absolutnych, co pozwala autoryzowanemu użytkownikowi podać dowolną ścieżkę jako szablon. Smarty ładuje i kompiluje wskazany plik bez skutecznej polityki bezpieczeństwa, co może prowadzić do wykonania kodu z uprawnieniami serwera WWW.

Thelia v2.6.1 zawiera podatności path traversal i wstrzykiwania kodu PHP w edytorze tłumaczeń, które można połączyć, aby osiągnąć zdalne wykonanie kodu. Parametr item_name nie oczyszcza sekwencji traversal, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami UPDATE na admin.configuration.language zapisywać pliki poza katalogiem templates/, w tym w ścieżkach dostępnych przez WWW. Dodatkowo logika zapisu tłumaczeń nie escapuje znaków \, co pozwala na wstrzyknięcie kodu PHP do pliku tłumaczeń. Połączone luki umożliwiają zapis złośliwego pliku PHP i jego wykonanie z uprawnieniami serwera WWW.

Thelia 2.6.0 używa Smarty do szablonów e-mail bez odpowiedniego ograniczenia dostępu do niebezpiecznych funkcji PHP. Uwierzytelniony administrator może wstrzyknąć złośliwe wyrażenia Smarty do szablonów e-mail przez interfejs konfiguracji wiadomości, a podczas podglądu lub renderowania funkcje takie jak system(), exec(), file_put_contents() i file_get_contents() mogą być wykonane z uprawnieniami procesu WWW. Pozwala to na wykonanie dowolnych poleceń OS, operacje odczytu/zapisu plików i RCE na serwerze.

Thelia v2.6.0 w szablonach Smarty (address.html i address-update.html) nie escapuje poprawnie podwójnych cudzysłowów w parametrze 'next', co umożliwia odbity Cross-Site Scripting (XSS), gdy uwierzytelniony użytkownik odwiedzi złośliwy link zawierający atakujący JavaScript.

W Thelia v2.6.0 zarówno endpoint logowania administracyjnego, jak i zapomnianego hasła zwracają różne odpowiedzi dla nieprawidłowych nazw użytkownika i błędnych haseł, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na enumerację kont administratorów. Brak ograniczeń tempa żądań ułatwia skalowanie ataku.

Thelia v2.6.0 jest podatna na wiele trwałych podatności XSS w interfejsie administracyjnym. Dane wprowadzane przez użytkownika są przechowywane bez wystarczającego kodowania wyjściowego lub sanityzacji, a następnie renderowane w interfejsie administratora i/lub na stronach produktów sklepu, co umożliwia wykonanie dowolnego JavaScript podczas przeglądania dotkniętych stron. Podatność dotyczy wielu funkcji administracyjnych, w tym tworzenia kategorii i produktów.

Thelia v2.6.0 zawiera podatność otwartego przekierowania w procesie tworzenia adresu. Po uzyskaniu dostępu do spreparowanego URL i pomyślnym przesłaniu formularza 'Add New Address', aplikacja przekierowuje użytkownika na URL określony w parametrze 'next'. Ponieważ aplikacja nie weryfikuje, czy miejsce docelowe należy do tej samej domeny lub jest na liście dozwolonych, atakujący może podać dowolny zewnętrzny URL i przekierować użytkowników na kontrolowaną przez siebie stronę.