CVE-2026-103435

Claude Code wybierał klucz API przechowywany przez Claude Code (np. z wcześniejszego /login lub zapisany w konfiguracji) zamiast ważnego logowania Claude Enterprise lub Team, gdy pobierał ustawienia zarządzane przez serwer. Gdy endpoint odrzucił ten klucz, sesja działała bez polityk organizacji (np. reguł odmowy, ograniczeń modeli) lub używała nieaktualnej kopii, kontynuując działanie jako konto organizacji. Wymagało to lokalnego dostępu do urządzenia z takim kluczem. Organizacje Claude for Enterprise dotknięte od wersji 2.0.68, Claude for Work od 2.1.38. Użytkownicy z automatyczną aktualizacją otrzymali poprawkę; ręczna aktualizacja do wersji 2.1.260 lub nowszej jest zalecana.

Podatność w narzędziu Claude Code (wersje od 0.2.54 do 2.1.163) polega na automatycznym zatwierdzaniu żądań WebFetch do domeny huggingface.co bez monitu o zgodę lub ograniczeń --allowedTools. Atakujący może wykorzystać to do wysyłania żądań do kontrolowanych przez siebie repozytoriów, co umożliwia utworzenie ukrytego kanału do eksfiltracji danych.

Claude Code przed wersją 1.0.93 zawiera błąd w parsowaniu komend powłoki związany z $IFS i krótkimi flagami CLI, co pozwala ominąć walidację trybu tylko do odczytu i wykonać dowolny kod. Wymaga to dodania nieufnej treści do kontekstu Claude Code.

Claude Code, narzędzie do kodowania agentowego, przed wersją 2.0.31 zawiera błąd w parsowaniu poleceń sed, który umożliwia obejście walidacji trybu tylko do odczytu i zapis do dowolnych plików na systemie hosta.

Claude Code przed wersją 1.0.39, gdy działa na maszynie z Yarn 3.0 lub nowszym, może zostać oszukany do wykonania kodu zawartego w projekcie poprzez wtyczki Yarn, zanim użytkownik zaakceptuje okno zaufania przy starcie. Wymaga to uruchomienia Claude Code w niezaufanym katalogu i używania Yarn 3.0+.

Claude Code to narzędzie do kodowania agentowego. Wersje przed 1.0.111 były podatne na wstrzyknięcie kodu z powodu błędu w implementacji okna dialogowego zaufania przy starcie. Claude Code mógł zostać nakłoniony do wykonania kodu zawartego w projekcie, zanim użytkownik zaakceptował okno dialogowe zaufania.

Podatność w narzędziu Claude Code (wersje od 2.1.38 do 2.1.163) umożliwia atak przez manipulację worktree, w tym tworzenie worktree o nazwie ".git" i nawigację poza sandbox. Atakujący może nadpisać pliki w katalogu domowym użytkownika (np. .zshenv), co prowadzi do wykonania kodu poza ograniczeniami sandboxa.

Claude Code w wersjach od 2.1.59 do 2.1.128 zapisuje odpowiedzi z komendy /copy do pliku /tmp/claude/response.md bez izolacji UID, losowości ani ochrony przed dowiązaniami symbolicznymi. Plik jest tworzony z uprawnieniami 0644 w katalogu o uprawnieniach 0755, co umożliwia każdemu lokalnemu użytkownikowi odczytanie odpowiedzi zawierających potencjalnie wrażliwe dane.

W wersjach 2.1.63 do 2.1.83 Claude Code, logika określania zaufania folderów używała pliku commondir z worktree git bez walidacji jego zawartości. Atakujący mógł stworzyć złośliwe repozytorium z plikiem commondir wskazującym na wcześniej zaufaną ścieżkę ofiary, co powodowało ominięcie okna potwierdzenia zaufania i natychmiastowe wykonanie hooków zdefiniowanych w `.claude/settings.json`. Eksploatacja wymaga sklonowania złośliwego repozytorium i uruchomienia Claude Code w nim, a atakujący musi znać lub odgadnąć wcześniej zaufaną ścieżkę ofiary. Problem został naprawiony w wersji 2.1.84.

Claude Code to narzędzie do kodowania agentowego. Wersje poniżej 1.0.120 nie uwzględniały dowiązań symbolicznych przy sprawdzaniu reguł odmowy uprawnień. Jeśli użytkownik jawnie odmówił Claude Code dostępu do pliku, a Claude Code miał dostęp do dowiązania symbolicznego wskazującego na ten plik, możliwy był dostęp do pliku.