CVE-2026-102274

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.1.0 do 2.15.0 metoda OKPAlgorithm.from_jwk w jwt/algorithms.py jest podatna, ponieważ ścieżka importu prywatnego JWK nie porównuje klucza publicznego wyprowadzonego z d z x. Ma to miejsce, gdy prywatny JWK OKP dostarcza nieodpowiadające sobie komponenty x i d. W rezultacie tożsamość wyprowadzona z x może różnić się od operacji wykonywanych z d.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.prepare_key jest podatna, ponieważ ochrona klucza HMAC rozpoznaje tylko publiczne formy JWK najwyższego poziomu i pomija reprezentacje kontenerowe. Gdy aplikacja zezwala na algorytmy HMAC i asymetryczne oraz przekazuje publiczny kontener JWK jako surowy klucz, publiczny materiał klucza asymetrycznego jest akceptowany jako sekret HMAC. W rezultacie atakujący znający klucz publiczny może sfałszować token z dowolnymi uwierzytelnionymi oświadczeniami.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.prepare_key w jwt/algorithms.py jest podatna, ponieważ detektor surowego JWK nie normalizuje akceptowanych znaczników kolejności bajtów Unicode przed sprawdzeniem JSON. Gdy publiczny JWK jest poprzedzony BOM UTF-8 i używany w ścieżce weryfikacji mieszanej algorytmami, publiczny JWK omija wykrywanie klucza asymetrycznego i staje się sekretem HMAC. W rezultacie atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.4.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.prepare_key jest podatna, ponieważ ochrona klucza asymetrycznego opiera się na znacznikach tekstowych nieobecnych w kodowaniu DER. Gdy aplikacja miesza algorytmy HMAC i asymetryczne oraz dostarcza publiczny klucz DER jako wspólny klucz weryfikacyjny, PyJWT używa publicznych bajtów DER jako sekretu HMAC. W rezultacie atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny HMAC.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 funkcja is_pem_format jest podatna, ponieważ leniwe wyrażenie regularne PEM wykonuje rozległe cofanie (backtracking). Ma to miejsce, gdy dane wejściowe przypominające certyfikat zawierają powtarzające się znaczniki BEGIN bez pasującego znacznika END. W rezultacie is_pem_format wykonuje nieograniczone cofanie w poszukiwaniu znacznika końca PEM.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 segment podpisu PyJWT jest podatny, ponieważ dekodowanie segmentu podpisu akceptuje znaki spoza kanonicznej reprezentacji Base64URL. Ma to miejsce, gdy znaki niebędące Base64URL są dołączane do prawidłowego segmentu podpisu kompaktowego JWS. W rezultacie base64url_decode produkuje te same bajty podpisu dla różnych serializowanych segmentów.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 komponent PyJWKClient jest podatny, ponieważ miejsca docelowe przekierowań nie są ponownie weryfikowane względem granicy zaufania JWKS. Gdy skonfigurowany zaufany punkt końcowy JWKS zwraca przekierowanie pod wpływem atakującego, PyJWKClient podąża za przekierowaniem i zużywa przekierowaną odpowiedź jako materiał klucza. W rezultacie przekazywane poświadczenia mogą zostać ujawnione lub klucze weryfikacyjne mogą zostać podmienione.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.from_jwk jest podatna, ponieważ ścieżka weryfikacji PyJWK używała zdekodowanego klucza bez zastosowania walidacji prepare_key. Gdy zaufany zestaw JWK zawiera wpis oct z pustą wartością k, atakujący podpisuje token HMAC tym samym kluczem o zerowej długości akceptowanym przez PyJWT. W rezultacie sfałszowany token może przenosić dowolne uwierzytelnione oświadczenia.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 metoda PyJWS._load w jwt/api_jws.py jest podatna, ponieważ parser przechwytuje ValueError, ale nie RecursionError. Ma to miejsce, gdy głęboko zagnieżdżony nagłówek tokenu dociera do json.loads. W rezultacie RecursionError wymyka się z udokumentowanej hierarchii błędów PyJWT.

PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.0.0a1 do 2.15.0, funkcja PyJWKClient.get_signing_key_from_jwt jest podatna na błąd, ponieważ parser ładunku przechwytuje wyjątek ValueError, ale nie RecursionError. Dzieje się tak, gdy rekurencyjnie zagnieżdżony ładunek kontrolowany przez atakującego trafia do json.loads. W rezultacie udokumentowana obsługa wyjątków PyJWT nie zawiera tego błędu, co może prowadzić do wygenerowania odpowiedzi HTTP 500 na nieuwierzytelnione żądanie. Problem naprawiono w wersji 2.15.0.