CVE-2026-10196

WWBN AVideo zawiera podatność uszkodzonej kontroli dostępu w punktach końcowych videoViewsInfo, która zwraca kompletne rekordy użytkowników, w tym hashe haseł, tokeny odzyskiwania i identyfikatory sesji na żywo, nieuwierzytelnionym wywołującym po podaniu parametru hash. Atakujący mogą wykorzystać ujawniony identyfikator sesji do przejęcia sesji widzów, w tym kont administratorów, oraz uzyskać wrażliwe dane osobowe wszystkich widzów.

WWBN AVideo zawiera podatność typu path traversal w pliku notify.ffmpeg.json.php, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zapisywać pliki w dowolnych lokalizacjach poprzez podanie wybranego przez siebie ścieżki w parametrze avideoRelativePath. Atakujący mogą odtworzyć dowolny wcześniej wydany szyfrogram jako token notifyCode, który jest odszyfrowywany, ale nigdy nie weryfikowany, aby ominąć uwierzytelnianie i zapisywać pliki w katalogu głównym aplikacji i podkatalogach.

Lara Dashboard przed wersją 1.3.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w trasie screenshot-login, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym uwierzytelnić się jako dowolny użytkownik po adresie e-mail, gdy APP_ENV nie jest ustawione na production. Atakujący mogą wysłać żądanie GET /screenshot-login/{email} z zarejestrowanym adresem e-mail, aby otrzymać w pełni uwierzytelnioną sesję, umożliwiającą dostęp do administracji użytkownikami, ustawień, zawartości bazy danych oraz wykonanie dowolnego kodu przez instalator modułów.

AutoAgent zawiera nieuwierzytelnioną podatność na zdalne wykonanie kodu w serwerze TCP, który wiąże się ze wszystkimi interfejsami i wykonuje polecenia dostarczone przez atakującego jako root. Atakujący mogą połączyć się z wystawionym portem komunikacyjnym i wykonywać dowolne polecenia bash w kontenerze, uzyskując dostęp do katalogów obszaru roboczego hosta zamontowanych przez bind.

Cua computer-server przed wersją 0.3.42 pomija uwierzytelnianie, gdy zmienna środowiskowa CONTAINER_NAME nie jest ustawiona i domyślnie wiąże się ze wszystkimi interfejsami, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń. Atakujący mogą dotrzeć do portu TCP 8000, aby uruchamiać polecenia powłoki przez endpoint run_command, czytać i zapisywać dowolne pliki przez endpointy operacji na plikach oraz uzyskać dostęp do interaktywnych powłok PTY bez uwierzytelnienia.

Wtyczka Post Grid and Gutenberg Blocks – ComboBlocks dla WordPressa jest podatna na nieuwierzytelnione wstrzyknięcie hooków w wersjach 2.2.32 do 2.3.1 przez kilka funkcji w pliku ~/includes/blocks/form-wrap/function.php. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wykonanie akcji z hookami w WordPressie, o ile nie są obecne inne zabezpieczenia w funkcji.

Wtyczka Mstore Api dla WordPressa jest podatna na obejście uwierzytelniania przez fałszowanie JWT w wersjach do 4.20.0 włącznie. Wynika to z braku weryfikacji podpisu kryptograficznego w funkcji FirebasePhoneAuthHelper::verify_id_token(), która dekoduje i weryfikuje roszczenia tokena ID Firebase (alg, kid, aud, iss), ale nigdy nie wywołuje openssl_verify() ani żadnego odpowiednika w celu weryfikacji podpisu JWT względem rzeczywistych kluczy publicznych Google. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie tokena JWT Firebase Phone Auth podpisanego własną parą kluczy RSA i podszycie się pod dowolny numer telefonu, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do istniejących kont WordPress lub tworzenia nowych dowolnych kont.

YesWiki to system wiki napisany w PHP. Przed wersją 4.6.6 występuje uwierzytelniona podatność na wstrzykiwanie obiektów PHP w BazarImportAction przez funkcję unserialize. Problem został naprawiony w wersji 4.6.6.

YesWiki przed wersją 4.6.6 zawiera podatność w akcji wiki {{erasespamedcomments}}, która bez autoryzacji usuwa dowolne strony wiki na podstawie tablicy suppr[] z żądania POST. Domyślny model ACL pozwala każdemu użytkownikowi z prawem zapisu na usuwanie stron, w tym strony głównej i stron administratorów.

Niewłaściwa neutralizacja sekwencji CRLF w kliencie VPN IXON przed wersją 1.4.7 pozwala atakującemu na wykonanie poleceń jako root lub SYSTEM. Wartości konfiguracyjne akceptowane przez lokalną usługę są zapisywane do pliku, który później jest używany przez uprzywilejowany podproces, bez neutralizacji znaków końca linii, co pozwala na wprowadzenie dodatkowych dyrektyw do tego pliku. Interfejs konfiguracyjny akceptuje zmiany bez uwierzytelniania lub weryfikacji pochodzenia żądania. Wstrzyknięta konfiguracja utrzymuje się na dysku po restarcie klienta i systemu operacyjnego, a połączenie VPN działa normalnie, więc nie ma widocznej zmiany w zachowaniu dla użytkownika.