CVE-2026-101276

iperf3 w wersjach przed 3.22 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym wprowadzić wątek odbioru UDP serwera w nieodwracalną nieskończoną pętlę poprzez wysłanie pojedynczej spreparowanej wiadomości parametrów kanału sterowania, a następnie jednego 16-bajtowego datagramu UDP. Atakujący mogą trwale przypiąć dotknięty wątek odbioru na poziomie około 100% użycia CPU, czyniąc serwer bezużytecznym do momentu wymuszonego zabicia za pomocą SIGKILL, ponieważ proces nie reaguje na normalne zamknięcie kanału sterowania.

iperf3 w wersjach 3.20–3.21 (esnet/iperf) ma przepełnienie bufora sterty przed autoryzacją w funkcji decrypt_rsa_message(): 256-bajtowy bufor RSA jest odczytywany przez BIO_read z długością szyfrogramu kontrolowaną przez atakującego (guard tylko ostrzega), więc nieuwierzytelniony klient może przepełnić stertę przez zbyt duży authtoken; naprawione w wersji 3.22.

W iperf3 znaleziono błąd. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać podatność w funkcji JSON_read(), która akceptuje kontrolowaną przez peera długość wiadomości i alokuje pamięć bez górnego limitu. Pozwala to na wywołanie nadmiernego zużycia pamięci, prowadząc do Denial of Service (DoS) przez wyczerpanie pamięci, poważne spowolnienie lub zakończenie działania usługi iperf3.

W iperf3 stwierdzono wadę polegającą na braku właściwej walidacji danych wejściowych. Zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, wysyłając spreparowany JSON na kanale kontrolnym z nadmiernie dużymi parametrami numerycznymi, takimi jak `parallel` i `len`, które nie są poprawnie walidowane przez serwer. Może to prowadzić do nadmiernego tworzenia strumieni i wątków oraz dużych alokacji buforów, powodując wyczerpanie zasobów i w efekcie odmowę usługi (DoS) na serwerze iperf3.

W wersjach iperf3 przed 3.14 występuje podatność, która pozwala na wywołanie przepełnienia całkowitego oraz uszkodzenie sterty przez odpowiednio skonstruowane pole długości.