CVE-2025-6571

Uwierzytelniony użytkownik z wysokimi uprawnieniami może wstrzykiwać argumenty w poleceniach do rozwiązywania problemów, co prowadzi do eskalacji uprawnień.

Podatność na wstrzykiwanie SQL w platformie demonstracyjnej NetBoard CRM. Podatny komponent to parametr 'user-name' POST w punkcie końcowym '/module/auth/recovery.php'. Parametr jest podatny na ślepe ataki oparte na Boolean, błędach, czasie i technikach UNION. Wykorzystanie pozwala atakującym na wyodrębnienie poufnych informacji (takich jak wersja i typ backendu), modyfikację danych lub dalsze naruszenie środowiska CRM.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w punkcie końcowym CGI login.xgi w urządzeniach Iskratel Innbox GPON ONT. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykonywać dowolne polecenia jako root za pomocą parametru CLI.

Wtyczka Bricksforge dla WordPressa jest podatna na nieuwierzytelnione przesyłanie dowolnych plików w wersjach do 3.1.8.9 włącznie. Wynika to z niewystarczającej walidacji kontrolowanego przez atakującego pola URL w parametrze 'temporaryFileUploads' podczas przesyłania formularza. Nieuwierzytelniony atakujący może najpierw uzyskać ważny nonce poprzez punkt końcowy AJAX bricksforge_regenerate_nonce, a następnie przesłać plik GIF/PHP polyglot do tymczasowego katalogu przesyłania, gdzie walidacja typu MIME jest poprawnie wykonywana. Następnie atakujący może przesłać formularz z spreparowanym parametrem 'temporaryFileUploads', gdzie ścieżka pliku po stronie serwera wskazuje na zweryfikowany plik GIF, ale kontrolowane przez atakującego pole url kończy się rozszerzeniem .php. To umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym przesyłanie i wykonywanie dowolnego kodu PHP na serwerze.

SecuShare Pro firmy Openfind ma podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą wstrzykiwać dowolne polecenia OS i wykonywać je na serwerze.

Wtyczka Frontend Dashboard dla WordPressa przed wersją 3.0.5 nie wykonuje żadnej autoryzacji ani sprawdzenia nonce dla akcji dostępnych dla nieuwierzytelnionych użytkowników, które wywołują wybraną przez atakującego funkcję PHP lub metodę klasy z danymi z żądania, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na przejęcie dowolnego konta, w tym administratorów.

Wtyczka Ultimate Multisite dla WordPressa przed wersją 2.17.0 nie wymaga uwierzytelnienia, zanim wylogowane zamówienie zostanie powiązane z istniejącym kontem WordPress pasującym do podanego adresu e-mail i zalogowane jako to konto, a jej sprawdzanie duplikatów kont normalizuje ten adres inaczej niż wyszukiwanie użyte do utworzenia klienta, więc nieuwierzytelniony atakujący może zalogować się jako dowolny istniejący użytkownik, w tym Super Admin sieci, którego adres e-mail zna. Ten bypass nie jest rozwiązany przez poprawkę 2.15.1 dla CVE-2026-75957 i pozostaje wykorzystywalny we wszystkich wersjach do 2.16.1 włącznie, które poprawka miała obejmować. Wykorzystanie wymaga formularza zamówienia skonfigurowanego bez pola hasła (automatycznie generowane hasło) i konta docelowego, które nie ma istniejącego rekordu klienta w wtyczce Ultimate Multisite przed wersją 2.17.0.

Wtyczka Super Forms dla WordPressa do wersji 6.3.316 włącznie zawiera podatność na arbitralne usuwanie katalogów. Dzieje się tak z powodu niewystarczającej walidacji pól JSON kontrolowanych przez atakującego oraz nieskutecznej ochrony ABSPATH, którą można łatwo obejść. Nieuwierzytelniony atakujący może rekurencyjnie usuwać dowolne katalogi na serwerze, w tym katalog główny WordPressa, pod warunkiem że administrator włączył opcję usuwania plików po wysłaniu formularza.

Podatność w bibliotece AsyncHttpClient (AHC) przed wersjami 3.0.13 i 2.16.1 umożliwia powtórne wysłanie żądania do innego hosta, ale pozostawia oryginalny cel i kontekst proxy. Może to spowodować wysłanie ścieżki, nagłówka Host, poświadczeń lub zwykłego tekstu do miejsca docelowego replikacji.

Podatność w Splunk Enterprise przed wersjami 10.4.3 i 10.2.7 pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi z dostępem sieciowym do API REST Patroni na członku klastra wyszukiwania na wykonanie poleceń systemu operacyjnego. Interfejs nie wymaga uwierzytelnienia dla krytycznych operacji konfiguracyjnych.