CVE-2025-64709

Typebot przed wersją 3.13.2 umożliwia wykonanie skryptów po stronie klienta, co pozwala na kradzież wszystkich zapisanych poświadczeń od dowolnego użytkownika. Gdy ofiara podgląda złośliwego typebota, JavaScript wykonuje się w jej przeglądarce i wykrada klucze OpenAI, tokeny Google Sheets oraz hasła SMTP. Endpoint /api/trpc/credentials.getCredentials zwraca klucze API w postaci jawnego tekstu bez weryfikacji własności poświadczeń.

Typebot w wersjach do 3.17.1 (self-hosted) ma podatność na brute-force kodu logowania w domyślnej metodzie uwierzytelniania magic-link. Kod jest generowany za pomocą Math.random() i ma tylko 900 000 możliwych kombinacji, a brak limitów prób i blokad pozwala na przejęcie konta. Atakujący znający adres e-mail ofiary może uzyskać pełny dostęp do konta bez interakcji z ofiarą.

TypeBot to narzędzie do budowania chatbotów. Wersje przed 3.17.0 pozwalają współpracownikowi z niskimi uprawnieniami odczytu na wyodrębnienie `credentialsId` OAuth z konfiguracji bota, a następnie nadpisanie tych poświadczeń przez `handleUpdateOAuthCredentials()` poprzez podanie kontrolowanego przez atakującego `workspaceId`. Ścieżka aktualizacji waliduje tylko workspace dostarczony przez atakującego, a następnie aktualizuje rekord poświadczeń wyłącznie po globalnym `id`, jednocześnie przepisując `workspaceId` poświadczeń. Umożliwia to przejęcie i ponowne przypisanie poświadczeń OAuth między workspace'ami. Wersja 3.17.0 naprawia ten problem.

TypeBot w wersji 3.16.1 ma podatność CSV Injection w funkcji eksportu wyników. Aplikacja nie sanityzuje ani nie escapuje danych wprowadzanych przez użytkownika podczas generowania plików CSV. Atakujący może wstrzyknąć formuły arkusza kalkulacyjnego do pól wejściowych, które są następnie wykonywane, gdy administrator otworzy wyeksportowany plik CSV w oprogramowaniu takim jak Microsoft Excel lub LibreOffice Calc. Wersja 3.17.0 naprawia ten problem.

TypeBot w wersji 3.16.1 przechowuje tokeny API w bazie danych jako jawny tekst. Atakujący z dostępem do bazy danych (np. przez SQL injection lub wyciek kopii zapasowej) może wyodrębnić wszystkie tokeny i podszywać się pod dowolnego użytkownika bez hasła lub MFA.

TypeBot to narzędzie do budowy chatbotów, które w wersjach 3.16.1 i wcześniejszych ma nieautoryzowany punkt końcowy do generowania adresów URL do przesyłania plików. Umożliwia to anonimowym użytkownikom przesyłanie złośliwych plików HTML, SVG lub JS, co może prowadzić do przechowywania XSS.

Wstrzykiwanie SQL w parametrze 'two_steps_auth_code' przetwarzanym przez funkcję 'twoStepsAuthVerification' w punkcie końcowym '/user-login'. Funkcjonalność uwierzytelniania dwuskładnikowego (2FA) jest dostępna bez uwierzytelnienia, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie dowolnych zapytań SQL w bazie danych. Udany atak może prowadzić do enumeracji bazy danych, nieautoryzowanego tworzenia uprzywilejowanych użytkowników, modyfikacji lub usunięcia krytycznych informacji oraz warunków odmowy usługi.

Typebot w wersjach 3.15.2 i starszych zawiera podatność SSRF w endpointcie podglądu czatu. Niezautoryzowany atakujący może dostarczyć własną definicję typebota z kodem po stronie serwera, co pozwala na ominięcie walidacji SSRF i wykonanie żądań sieciowych z serwera.

Typebot w wersjach self-hosted przed 3.18.0 zawiera podatność w bloku integracji Send Email, która pozwala na dowolny odczyt lokalnych plików na serwerze. Blok buduje załączniki Nodemailer ze zmiennych typebot, a funkcja parseAttachments traktuje wartość jako ścieżkę systemową, jeśli nie zaczyna się od bazowego URL aplikacji. Ponieważ transport Nodemailer nie ma wyłączonego dostępu do plików, załącznik wskazujący absolutną ścieżkę serwera jest odczytywany i wysyłany.

TypeBot przed wersją 3.18.0 ma podatność, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu członkowi przestrzeni roboczej (nie będącemu gościem) na usunięcie publicznej domeny niestandardowej innej przestrzeni roboczej, co powoduje niedostępność typebotów na tej domenie. Obsługa usuwania domeny autoryzuje wywołanie na podstawie client-supplied workspaceId, ale wysyła nazwę domeny do wspólnego projektu Vercel przed weryfikacją, czy domena należy do tej przestrzeni roboczej.