CVE-2025-59433

Wtyczka WordPress Security For WooCommerce w wersjach 1.0.10–1.0.16 nie sprawdza uprawnień podczas tworzenia użytkowników przez akcję dostępną dla niezalogowanych odwiedzających i pozwala wybrać rolę nowego konta. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu utworzenie konta administratora i przejęcie witryny.

W pluginie os-acme-client dla OPNsense (do wersji 4.17) wykryto podatność na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w module walidacji Google Cloud DNS. Metoda DnsGcloud::prepare() dekoduje pole modelu dns_gcloud_key i bez walidacji ani escapowania wstawia wartości gcloud_account i gcloud_project do polecenia powłoki przekazywanego do proc_open() przez LeUtils::run_shell_command(). Uwierzytelniony zdalny użytkownik z uprawnieniami do wystawiania lub odnawiania certyfikatów przez WebGUI/API może uzyskać wykonanie dowolnego kodu jako root.

W G4KLX DStarGateway i F4FXL DStarGateway przed wersją 7b75de6 funkcja dstarCallsignToAPRS w APRSUtils.cpp zawiera błąd niedomiaru liczby całkowitej wywołany pustym polem nadawcy RS-MS1A.

Kyverno w wersji 1.18.0 przed 1.19.2 zawiera obejście weryfikacji podpisu w verifyImages, ponieważ wyniki weryfikacji są buforowane według ciągu referencji obrazu (np. tagu), a nie powiązane z zweryfikowanym skrótem, więc trafienia w pamięć podręczną pomijają sprawdzanie podpisów i atestacji. Atakujący mogący przesyłać obciążenia i zmieniać tag rejestru może rozgrzać pamięć podręczną podpisanym obrazem, przestawić tag i doprowadzić do przyjęcia niezweryfikowanego obrazu z przypiętym skrótem przez mutateDigest.

Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na eskalację uprawnień umożliwiającą najemcom o zasięgu przestrzeni nazw modyfikowanie zasobów w innych przestrzeniach nazw poprzez wynik CEL targetMatchConstraints.expression w NamespacedMutatingPolicy bez sprawdzeń przestrzeni nazw. Atakujący mogą wyemitować dosłowny cel, taki jak RoleBinding innego najemcy, który kontroler w tle o zasięgu klastra następnie zmodyfikuje, dodając podmioty atakującego lub zmieniając Role, NetworkPolicies i ConfigMaps.

Kyverno od wersji 1.16.0 przed 1.19.2 nie waliduje segmentów ścieżki w argumencie zasobu resource.get() i resource.post(), umożliwiając politykom CEL o zasięgu przestrzeni nazw wyjście poza swoją przestrzeń nazw. Najemcy mogący tworzyć NamespacedValidatingPolicy mogą wstawiać segmenty .., aby odczytywać i zapisywać dowolne obiekty klastra przy użyciu konta usługi kontrolera dopuszczania, prowadząc do przejęcia klastra.

Kyverno od wersji 1.19.1 przed 1.19.2 waliduje urlPath w context.apiCall polityki po jego oczyszczeniu, ale wykonuje surową ścieżkę, której fragment lub zapytanie klient Kubernetes odrzuca. Użytkownik o zasięgu przestrzeni nazw mogący tworzyć politykę może ukryć segmenty ../ za # lub ?, aby dotrzeć do punktów końcowych o zasięgu klastra przy użyciu konta usługi Kyverno, uzyskując uprawnienia administratora klastra.

Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji umożliwiającą administratorom przestrzeni nazw wyjście poza ograniczenia przestrzeni nazw, ponieważ kontroler czyszczenia buduje kontekst ładowania z polityką nil. Atakujący mogą tworzyć CleanupPolicy w przestrzeni nazw z wpisami kontekstu apiCall lub globalReference, aby odczytywać Secrets z innych przestrzeni nazw i modyfikować validatingwebhookconfigurations przy użyciu konta usługi kontrolera czyszczenia.

Kyverno od wersji 1.17.0 przed 1.19.2 zawiera podatność na obejście autoryzacji umożliwiającą najemcom przestrzeni nazw nadpisywanie zasobów w innych przestrzeniach nazw poprzez NamespacedMutatingPolicy mutate-existing targetMatchConstraints.expression. Atakujący mogą zwrócić literał mapy CEL fabrykujący cel z wybraną przez atakującego metadata.namespace, powodując nadpisanie przez uprzywilejowany kontroler w tle Secrets, Deployments lub polityk w całym klastrze.

Kyverno przed wersją 1.19.2 zawiera podatność na eskalację uprawnień umożliwiającą administratorom przestrzeni nazw tworzenie zasobów poza ich RBAC, ponieważ sprawdzenia dopuszczania reguł generate weryfikują uprawnienia kontrolera, a nie autora. Atakujący mogą tworzyć politykę w przestrzeni nazw z regułami generate skierowanymi do innych przestrzeni nazw lub rodzajów o zasięgu klastra, powodując tworzenie lub klonowanie zasobów w całym klastrze przez kontroler w tle.