CVE-2025-3771

Wtyczka Request a Quote for WooCommerce do WordPressa do wersji 2.9.2 włącznie jest podatna na dowolne przesyłanie plików przez funkcję `afrfq_submit_quote_via_popup()`. Brak walidacji rozszerzenia pliku i typu MIME w handlerze przesyłania w oknie popup pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na przesłanie plików wykonywalnych, takich jak PHP, do katalogu tymczasowego RFQ.

Podatność typu OS Command Injection w rozszerzeniu ExternalData dla MediaWiki wynika z niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego. Problem dotyczy wersji od początku istnienia rozszerzenia do wersji przed 3.7.

X-SpringBoot do wersji 6.0 zawiera zakodowany na stałe statyczny kod weryfikacyjny logowania głównego 172839, domyślnie włączony w seedzie bazy danych. Nieuwierzytelniony atakujący może zalogować się jako dowolny użytkownik, podając publiczny kod główny do endpointu emailOrMobileLogin ze znanym adresem e-mail lub numerem telefonu.

X-SpringBoot do wersji 6.0 zwraca kody weryfikacyjne logowania w odpowiedziach HTTP z nieuwierzytelnionych endpointów GET /sys/mobile/code i GET /sys/email/code, nie wysyłając ich do właścicieli kont. Atakujący może zażądać kodów dla znanych numerów telefonów lub adresów e-mail, odczytać je z odpowiedzi i zalogować się jako ofiary przez POST /sys/emailOrMobileLogin/login, przejmując konta.

W Zammad przed wersją 7.1.2, gdy włączone jest ustawienie "Automatic account link on initial logon", system wiąże tożsamość zewnętrznego dostawcy SSO z istniejącym kontem lokalnym na podstawie adresu e-mail raportowanego przez dostawcę, bez weryfikacji, że dostawca potwierdził własność tego adresu. Atakujący kontrolujący dowolną tożsamość u skonfigurowanego dostawcy (domyślnie m.in. dowolny tenant Azure AD przez rejestrację aplikacji Microsoft 365 /common) może ustawić e-mail tożsamości na adres ofiary, uwierzytelnić się i zostać zalogowanym jako ofiara, omijając jej lokalne hasło. Problem dotyczy wszystkich istniejących kont, w tym agentów i administratorów.

W GLPI od wersji 11.0.0 do 11.0.8 administrator formularzy może użyć importu formularza ze spreparowanym identyfikatorem ilustracji lub sceny, który wychodzi poza zamierzony katalog zasobów niestandardowych. Zaimportowany plik może zostać zapisany w wykonywalnej lokalizacji serwera, umożliwiając zdalne wywołanie złośliwego skryptu.

Przed wersjami 1.7.4 i 2.0.0-beta.4, dostawca OAuth Discord w FriendsOfFlarum nie weryfikuje pola 'verified' dla adresu e-mail przed przekazaniem go do rdzenia Flarum jako zaufanego. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu, znającemu adres e-mail ofiary, skonfigurowanie konta Discord z niezweryfikowanym adresem i zalogowanie się jako ofiara bez hasła.

W Piwigo do wersji 17.0.0beta1 włącznie, gdy ocenianie jest włączone, nieuwierzytelniony gość może wywołać pwg.images.filteredSearch.create z spreparowaną wartością ratings[] i otworzyć zwrócony URL wyszukiwania. Wartość nie jest walidowana i jest używana jako górna granica w zapytaniu SQL, co pozwala na ekstrakcję informacji z bazy danych lub opóźnienia czasowe.

W Piwigo przed wersją 16.4.0, admin/themes_standard_pages.php waliduje zawartość przesyłanego logo tylko po typie MIME, ale używa kontrolowanego przez atakującego rozszerzenia w nazwie pliku. Uwierzytelniony administrator może przesłać plik z rozszerzeniem wykonywalnym przez serwer, co prowadzi do wykonania kodu po umieszczeniu w katalogu logo.

W InvoicePlane przed wersją 1.7.2-rc-1, lista dozwolonych szablonów jest budowana na podstawie katalogu PHP, który może być zapisywany przez administratora. Złośliwy plik PHP umieszczony w tym katalogu jest automatycznie zaufany i może być wybrany jako publiczny szablon, a następnie wykonany podczas renderowania publicznej faktury.