CVE-2025-23568

iperf3 w wersjach 3.20–3.21 (esnet/iperf) ma przepełnienie bufora sterty przed autoryzacją w funkcji decrypt_rsa_message(): 256-bajtowy bufor RSA jest odczytywany przez BIO_read z długością szyfrogramu kontrolowaną przez atakującego (guard tylko ostrzega), więc nieuwierzytelniony klient może przepełnić stertę przez zbyt duży authtoken; naprawione w wersji 3.22.

Kiteworks Email Protection Gateway nie wystarczająco ograniczał, do którego konta można przypisać certyfikat. To może pozwolić atakującemu na powiązanie certyfikatu z kontem innego użytkownika, co wpływa na poufność i integralność zaszyfrowanej poczty tego konta, a tam gdzie włączone jest logowanie oparte na certyfikatach, może potencjalnie umożliwić nieautoryzowany dostęp do konta.

Przechowywana podatność XSS w Kiteworks Core może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu na przechowywanie spreparowanej treści, która później wykonuje dowolny JavaScript w sesji uwierzytelnionego administratora przeglądającego dotkniętą stronę. To mogło pozwolić atakującemu na uzyskanie pełnej kontroli administracyjnej, w tym utworzenie nowego konta administracyjnego.

Kiteworks Core nieprawidłowo walidował parametr przesyłany do przepływu resetowania hasła. Nieuwierzytelniony atakujący, znający adres e-mail użytkownika z lokalnie przechowywanym hasłem, mógł potencjalnie zresetować hasło tego konta bez dostępu do wysłanego linku resetującego, a następnie uwierzytelnić się jako ten użytkownik, w tym gdy konto ma uprawnienia administracyjne.

Nieprawidłowe uwierzytelnianie w usłudze administracyjnej Kiteworks Email Protection Gateway. Usługa administracyjna nie egzekwowała konsekwentnie uwierzytelniania administratora, więc wymagana kontrola hasła mogła zostać ominięta. Atakujący, który odwołał się do prawidłowego konta administratora, mógł potencjalnie tworzyć, modyfikować lub usuwać wewnętrznych użytkowników i zarządzane domeny oraz zmieniać konfigurację funkcji bezpieczeństwa bez uwierzytelniania; usunięcie zarządzanej domeny usuwa również jej konta użytkowników i może zablokować administratorów w bramie.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama renderuje treść wiadomości odwołującą się do zewnętrznych zasobów. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub wywołać niezamierzone działania w systemach wewnętrznych.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama wykonuje sprawdzanie statusu certyfikatu online dla wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama pobiera listę odwołania certyfikatów w wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może nakłonić bramę do wysyłania spreparowanych żądań do wewnętrznych lub innych nieprzewidzianych miejsc w sieci, podczas gdy brama pobiera certyfikat wystawcy w wiadomości przychodzącej. Może to ujawnić wrażliwe informacje wewnętrzne lub zakłócić działanie bramy.

Kiteworks Email Protection Gateway przed wersją 9.5.0 jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery. Brama wykonywała serwerowe pobierania adresów URL zawartych w przetwarzanej treści wiadomości, bez odpowiedniego ograniczania miejsca docelowego pobierania. Zdalny, nieuwierzytelniony nadawca mógł stworzyć wiadomość, która powodowała wysyłanie przez bramę żądań do usług wewnętrznych i punktów końcowych metadanych instancji chmury oraz zwracanie odpowiedzi, co mogło ujawnić wrażliwe dane wewnętrzne i, w zależności od osiągniętej usługi wewnętrznej, wpłynąć na jej stan.