CVE-2025-11892

Zidentyfikowano podatność typu denial of service w GitHub Enterprise Server, która pozwalała nieautoryzowanemu atakującemu na zakłócenie działania usługi poprzez wysyłanie spreparowanych żądań z głęboko zagnieżdżonymi ładunkami JSON do nieautoryzowanego punktu API. Punkt ten analizował ciała żądań JSON kontrolowane przez użytkownika bez ograniczeń rozmiaru lub głębokości.

Podatność typu server-side request forgery (SSRF) w przeglądarce notebooków GitHub Enterprise Server. Przeglądarka notebooków walidowała schemat i host adresu URL podanego przez użytkownika, ale nie walidowała portu, co pozwalało na kierowanie żądań do wewnętrznych usług nasłuchujących na innych portach tego samego urządzenia. Treści odpowiedzi nie były zwracane żądającemu, ale czas odpowiedzi działał jak wyrocznia, pozwalając na wydobycie sekretów instancji znak po znaku. Wydobyty sekret mógł być następnie użyty w osobnej interakcji z wewnętrzną usługą w celu uzyskania zdalnego wykonania kodu na urządzeniu. Eksploitacja wymagała dostępu sieciowego do instancji i była nieuwierzytelniona, gdy tryb prywatny był wyłączony, lub wymagała dowolnego uwierzytelnionego użytkownika, gdy tryb prywatny był włączony. Podatność dotyczyła wersji GitHub Enterprise Server od 3.17 do 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.22.1, 3.21.6, 3.20.8, 3.19.12, 3.18.15 i 3.17.21. Podatność została zgłoszona przez program GitHub Bug Bounty.

GitHub Enterprise Server przed wersją 3.22 ma podatność path traversal, która pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na usunięcie dowolnych plików i katalogów na instancji, w tym całego katalogu przechowywania użytkowników z obiektami Git LFS, zasobami wydań, załącznikami i awatarami. Wykorzystanie nagłówka X-GitHub-Request-Id bez sanityzacji jako ścieżki w systemie plików prowadzi do usunięcia danych.

GitHub Enterprise Server przed wersją 3.22 zawiera podatność SSRF w punkcie końcowym przesyłania plików, która pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wysyłanie spreparowanych żądań do wewnętrznych usług. Poprzez wstrzyknięcie ścieżki traversal w parametrach żądania można ominąć zamierzony przepływ i przekierować wewnętrzne wywołania API.

W GitHub Enterprise Server zidentyfikowano podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która pozwalała współtwórcy repozytorium na wywołanie żądań do wewnętrznych hostów kontrolowanych przez atakującego, co mogło zostać połączone w łańcuch prowadzący do zdalnego wykonania kodu na urządzeniu. Walidator skanowania sekretów dla poświadczeń konta usługi GCP ufał punktowi końcowemu tokenu osadzonemu w zatwierdzonym poświadczeniu i wysyłał do niego żądanie bez ograniczenia miejsca docelowego. Eksploatacja wymagała uwierzytelnionego użytkownika z uprawnieniem do wypychania do repozytorium na instancji z włączonym GitHub Advanced Security i sprawdzaniem ważności skanowania sekretów (konfiguracja niebędąca domyślną). Podatność dotyczyła GitHub Enterprise Server 3.20, 3.21 i 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.20.9, 3.21.7 i 3.22.2. Podatność została zgłoszona w ramach programu GitHub Bug Bounty.

W GitHub Enterprise Server występuje podatność braku autoryzacji, która pozwala współpracownikowi repozytorium z prawem zapisu usunąć bieżącą gałąź domyślną przez GraphQL API i uczynić gałąź kontrolowaną przez atakującego nową domyślną. W repozytoriach wymagających przeglądu pull requestów, ale nieograniczających usuwania gałęzi, omija to wymóg przeglądu i powoduje, że nowe klony oraz zapytania API używają treści kontrolowanych przez atakującego.

W GitHub Enterprise Server wykryto podatność na trwały cross-site scripting (XSS), która pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie dowolnych atrybutów HTML do renderowanego Markdown, ponieważ potok renderowania Markdown przepisywał znaki cudzysłowu w już zdezynfekowanym HTML bez ponownej dezynfekcji wyniku. Spreparowany Markdown mógł wykorzystać same-origin JavaScript gadgets do obejścia Content Security Policy i przejęcia kontroli nad DOM strony, gdy została wyświetlona przez innego użytkownika.

Podatność polegająca na obejściu autoryzacji w GitHub Enterprise Server umożliwia każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi instancji odczyt surowego diffa lub patchy pull requestów w prywatnych repozytoriach bez autoryzacji. Tokeny dostępu do surowych diffów i patchy pull requestów były ograniczone do nazwy repozytorium i numeru pull requesta, a nie do globalnie unikalnego identyfikatora repozytorium, więc atakujący, który utworzył repozytorium i pull request o nazwie i numerze odpowiadającym celowi, mógł użyć tokena dla własnego repozytorium, aby pobrać zawartość prywatnego pull requesta. Eksploatacja wymagała znajomości nazwy repozytorium docelowego i prawidłowego numeru pull requesta. Podatność dotyczy wszystkich wersji GitHub Enterprise Server przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.21, 3.18.15, 3.19.12, 3.20.8 i 3.21.6. Zgłoszono ją przez program GitHub Bug Bounty.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w GitHub Enterprise Server umożliwiała zdalne wykonanie kodu na instancji. Niewystarczająca izolacja sieci pozwalała złośliwemu kodowi hooka pre-receive na podszywanie się pod wewnętrzny serwis i przekierowanie zaufanych wewnętrznych żądań do uprzywilejowanego serwisu, co prowadziło do podniesienia uprawnień i wykonania kodu. Wykorzystanie wymagało włączenia sieci dla hooków pre-receive oraz uprawnień administratora witryny lub zapisu do repozytorium z takim hookiem. Podatność dotyczyła wszystkich wersji przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.20, 3.18.14, 3.19.11, 3.20.7 i 3.21.5.

Podatność typu time-of-check time-of-use (TOCTOU) w GitHub Enterprise Server umożliwia zdalne wykonanie kodu. Wykorzystanie wymaga uwierzytelnionego użytkownika z prawem zapisu do repozytorium oraz precyzyjnego zsynchronizowania żądań przesyłania plików. Podatność dotyczy wszystkich wersji przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.20, 3.18.14, 3.19.11, 3.20.7 i 3.21.5.