CVE-2024-38475

Apache httpd pozwala zdalnym atakującym na odczytanie tajnych danych z pamięci procesu, jeśli dyrektywa Limit może być ustawiona w pliku .htaccess użytkownika lub jeśli httpd.conf ma określone błędne konfiguracje. Problem ten dotyczy serwera Apache HTTP w wersjach do 2.2.34 oraz 2.4.x do 2.4.27.

Serwer Apache HTTP w wersjach przed 2.2.32 i 2.4.25 akceptował zbyt liberalnie białe znaki w żądaniach oraz w liniach odpowiedzi i nagłówkach. Taka akceptacja różnych zachowań stanowiła zagrożenie bezpieczeństwa, gdy httpd uczestował w łańcuchu proxy lub współpracował z serwerami aplikacyjnymi.

Serwer Apache HTTP w wersjach do 2.4.23 nie chroni aplikacji przed nieufnymi danymi klienta w zmiennej środowiskowej HTTP_PROXY, co może umożliwić zdalnym atakującym przekierowanie ruchu HTTP aplikacji do dowolnego serwera proxy za pomocą spreparowanego nagłówka Proxy w żądaniu HTTP.

Serwer Apache HTTP w wersjach od 2.4.18 do 2.4.20, przy włączonych mod_http2 i mod_ssl, nieprawidłowo rozpoznaje dyrektywę 'SSLVerifyClient require' dla autoryzacji żądań HTTP/2. To pozwala zdalnym atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu.

Częściowa poprawka dla CVE-2024-39884 w Apache HTTP Server 2.4.61 nie uwzględnia pewnych konfiguracji opartych na typie treści, takich jak AddType. W określonych okolicznościach, gdy pliki są żądane pośrednio, może dojść do ujawnienia kodu źródłowego lokalnej treści.

W module mod_proxy Apache HTTP Server 2.4.59 i wcześniejszych występuje dereferencja wskaźnika null, która pozwala atakującemu na spowodowanie awarii serwera za pomocą złośliwego żądania.

W rdzeniu Apache HTTP Server do wersji 2.4.58 występuje wadliwa walidacja wejścia, która pozwala złośliwym lub podatnym na ataki backendom lub generatorom treści na dzielenie odpowiedzi HTTP. Może to prowadzić do ataków typu HTTP response splitting.

W wielu modułach Apache HTTP Server występuje podatność na dzielenie odpowiedzi HTTP (HTTP Response Splitting). Atakujący, który może wstrzyknąć złośliwe nagłówki odpowiedzi do aplikacji backendowych, może spowodować atak desynchronizacji HTTP.

Obsługa uaktualnień protokołu WebSocket przez połączenie HTTP/2 może skutkować dereferencją wskaźnika null, prowadzącą do awarii procesu serwera i degradacji wydajności.

W Apache HTTP Server, przychodzące nagłówki HTTP/2 przekraczające limit są tymczasowo buforowane w nghttp2 w celu wygenerowania informacyjnej odpowiedzi HTTP 413. Jeśli klient nie przestanie wysyłać nagłówków, prowadzi to do wyczerpania pamięci.