CVE-2017-9380

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na trwały cross-site scripting (XSS) w imporcie szablonów portalu pacjenta. Uwierzytelnieni atakujący z uprawnieniami Forms Administration mogą przesyłać pliki szablonów zawierające dowolny HTML lub JavaScript. Złośliwe skrypty są przechowywane bez sanityzacji i wykonują się w przeglądarce każdego innego użytkownika Forms Administration, który przegląda szablon w edytorze HTML.

OpenEMR do wersji 8.2.0 zawiera podatność na trwałe XSS w systemie szablonów portalu pacjenta. Uwierzytelnieni administratorzy mogą wstrzykiwać dowolny HTML i JavaScript poprzez zapis złośliwych treści w trybie zapisu szablonu, który filtruje tylko dosłowne znaczniki PHP. Brak kodowania wyjścia w punkcie końcowym pobierania szablonu oraz brak atrybutów HttpOnly w ciasteczkach umożliwia przechwycenie tokenów sesji poprzez document.cookie.

OpenEMR do wersji 8.2.0 zawiera podatność nieprawidłowego uwierzytelniania w punkcie końcowym dynamicznej rejestracji klienta OAuth2, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zarejestrowanie złośliwego klienta z zakresami FHIR na poziomie systemu poprzez dostarczenie samodzielnie wygenerowanej pary kluczy RSA w polu jwks. Po zatwierdzeniu zarejestrowanego klienta przez administratora, atakujący mogą użyć grantu client_credentials z samopodpisanym JWT do uzyskania tokenów dostępu dających dostęp do odczytu wszystkich zasobów FHIR wszystkich pacjentów w systemie.

OpenEMR w wersji 7.0.1 zawiera podatność na atak typu brute force w procesie uwierzytelniania, co pozwala atakującym na ominięcie zabezpieczeń ograniczających liczbę prób logowania. Atakujący mogą wysyłać powtarzające się próby logowania do głównego punktu logowania, testując kombinacje nazw użytkowników i haseł.

Aplikacja OpenEMR w wersjach 5.0.0, 5.0.1-dev i wcześniejszych jest podatna na lukę umożliwiającą eskalację uprawnień w pionie. Luka ta pozwala uwierzytelnionym użytkownikom niebędącym administratorami na przeglądanie i modyfikowanie informacji dostępnych tylko dla administratorów.

OpenEMR w wersjach przed 5.0.0 Patch 5 umożliwia nieautoryzowane zdalne kopiowanie bazy danych, ponieważ plik setup.php udostępnia funkcjonalność klonowania istniejącej witryny OpenEMR na dowolny serwer MySQL kontrolowany przez atakującego za pomocą spreparowanego parametru stanu.

OpenEMR do wersji 8.2.0 zawiera lukę zdalnego wykonania kodu w komponencie drzewa kategorii dokumentów (library/classes/Tree.class.php), która pozwala uwierzytelnionym administratorom na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego poprzez wstrzyknięcie ładunków PHP do tabeli kategorii bazy danych. Atakujący mogą połączyć dowolne wykonanie SQL, aby zmienić typ kolumny id na VARCHAR i wstawić złośliwy ładunek PHP, który jest następnie wykonywany przez niesanitizowane wywołanie eval() przy każdym uruchomieniu CategoryTree, w tym na stronach nieuwierzytelnionych i o niskich uprawnieniach, co skutkuje wykonaniem poleceń jako użytkownik serwera WWW.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w funkcji przywracania archiwum EDI. Parametr archrestore_sel jest przekazywany do procedury przywracania bez sanityzacji, a różne komunikaty odpowiedzi ujawniają, czy ścieżka istnieje. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami EOB Data Entry może badać dowolne ścieżki na serwerze.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na cross-site request forgery (CSRF) w przeglądarce DICOM. Parametr GET web_path w stronie przeglądarki DICOM jest osadzany jako URL bez walidacji względem oczekiwanych formatów ścieżek. Atakujący może stworzyć URL, który powoduje, że uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami Patients - Documents wykonuje uwierzytelnione żądania do dowolnych endpointów OpenEMR, umożliwiając wymuszone wylogowanie i inne zmiany stanu.

OpenEMR przed wersją 8.3.0 zawiera podatność na odbity cross-site scripting (XSS) w imporcie szablonów portalu pacjenta. Parametr GET templateHtml jest odzwierciedlany w odpowiedzi strony bez sanityzacji. Atakujący może stworzyć URL, który wykonuje dowolny JavaScript w przeglądarce każdego uwierzytelnionego użytkownika z uprawnieniami Forms Administration, który odwiedzi link, umożliwiając przejęcie sesji.