CVE-2016-10119

Firejail umożliwia użycie opcji --chroot, gdy seccomp nie jest obsługiwany, co może pozwolić lokalnym użytkownikom na uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Firejail nieczyści poprawnie zmiennych środowiskowych, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Firejail używa słabych uprawnień dla pliku /dev/shm/firejail oraz możliwych innych plików, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie przywilejów.

Firejail stosuje uprawnienia 0777 podczas montowania katalogów takich jak /dev, /dev/shm, /var/tmp oraz /var/lock, co umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Firejail nie ogranicza dostępu do --tmpfs, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień, co zostało udowodnione przez montowanie nad /etc.

Firejail w wersji przed 0.9.44.4, podczas wykonywania polecenia dotyczącego przepustowości, umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota za pomocą argumentu --shell.

Firejail w wersjach przed 0.9.44.6 oraz 0.9.38.x LTS przed 0.9.38.10 LTS nie zabezpiecza w pełni przypadków związanych z plikami dotfile, co umożliwia lokalnym użytkownikom przeprowadzenie ataków typu sandbox-escape za pomocą symlinków i opcji --private.

Firejail w wersjach przed 0.9.44.4 oraz 0.9.38.x LTS przed 0.9.38.8 LTS nie uwzględnia przypadku .Xauthority podczas próby zapobiegania dostępowi do plików użytkownika z euid równym zero. To umożliwia lokalnym użytkownikom przeprowadzenie ataków typu sandbox-escape za pomocą symlinków i opcji --private.

Firejail w wersji 0.9.38.4 pozwala lokalnym użytkownikom na wykonywanie dowolnych poleceń poza piaskownicą za pomocą spreparowanego wywołania ioctl TIOCSTI.

Firejail w wersji przed 0.9.44.4, działający na jądrze Linux przed wersją 4.8, umożliwia atakującym zależnym od kontekstu ominięcie mechanizmu ochrony sandbox opartego na seccomp za pomocą argumentu --allow-debuggers.