CVE-2010-2270

W urządzeniu D-Link DIR-823G (wersja 1.0.2B05_20181207) wykryto podatność przepełnienia bufora na stosie w funkcji strcpy w pliku /HNAP1/SetStaticRouteSettings (komponent HNAP1). Manipulacja argumentami PAddress/SubnetMask/Gateway prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie.

W urządzeniu Totolink A3002MU (wersja Hh-B20211125.1046) wykryto podatność przepełnienia bufora w funkcji formPortFw w pliku /boafrm/formPortFw (komponent boa). Manipulacja argumentem service_type powoduje przepełnienie bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W urządzeniu Totolink A3002MU (wersja Hh-B20211125.1046) wykryto podatność przepełnienia bufora w funkcji formNewSchedule w pliku /boafrm/formNewSchedule (komponent boa). Manipulacja argumentem submit-url powoduje przepełnienie bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W urządzeniu Totolink A3002MU (wersja Hh-B20211125.1046) wykryto podatność przepełnienia bufora w funkcji formIpv6Setup w pliku /boafrm/formIpv6Setup (komponent boa). Manipulacja argumentem static_ipv6 prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

W urządzeniu Totolink A3002MU (wersja Hh-B20211125.1046) zidentyfikowano podatność przepełnienia bufora w funkcji formFilter w pliku /boafrm/formFilter (komponent boa). Manipulacja argumentem ip6addr prowadzi do przepełnienia bufora. Atak można wykonać zdalnie, a exploit został publicznie udostępniony.

Wtyczka WordPress CryptoPayment Gateway w wersjach od 1.2.1 do 1.2.2 nie stosuje kontroli autoryzacji w jednym ze swoich punktów końcowych AJAX. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom wywoływanie operacji administracyjnych, w tym usuwanie dowolnych plików na serwerze, nadpisywanie konfiguracji bramki płatności oraz odzyskiwanie zapisanych danych uwierzytelniających portfela w postaci jawnej.

sngrep w wersjach do 1.8.4 zawiera podatności przepełnienia bufora stosu w procedurach formatowania atrybutów SIP, gdy wartości nagłówków przekraczają limit bufora 255 bajtów. Atakujący może tworzyć złośliwe pakiety SIP z nadmiernie długimi polami Call-ID, X-Call-ID lub innymi nagłówkami, aby przepełnić bufory stosu i spowodować awarie lub wykonanie dowolnego kodu podczas parsowania i renderowania pakietów.

Wtyczka The Events Calendar dla WordPressa w wersjach do 6.17.3 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu poprzez funkcję parse_array. Nieodpowiednia walidacja mapy 'classes' widgetu pozwala na obejście sprawdzenia is_safe_widget_instance() i dotarcie do wywołania kodu w Element_Classes::parse_array(). Atakujący bez uwierzytelnienia może wykonać kod na serwerze, jeśli w witrynie włączono komentarze do wpisów tribe_events i przesłano komentarz zawierający spreparowany blok wp:legacy-widget.

Wtyczka The Events Calendar dla WordPressa w wersjach do 6.17.4 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu poprzez funkcję is_safe_widget_instance. Ochrona w tej funkcji może zostać obejta, ponieważ PHP uruchamia magiczne metody podczas wstępnego przetwarzania, a enable_rendering_widget_copied() fałszuje prawidłowy atrybut integralności wp_hash przed osiągnięciem unserialize(). Atakujący bez uwierzytelnienia może wykonać kod na serwerze, ponieważ szablon V2 pojedynczego wydarzenia uruchamia do_blocks() na buforowanym HTML komentarza, a WordPress zwraca URL z hashem moderacji pozwalający na natychmiastowe wyświetlenie własnego oczekującego komentarza.

Wtyczka WordPress WP Component w wersji do 2.2.4 nie sprawdza uprawnień ani nonce w jednej z akcji udostępnianych nieuwierzytelnionym użytkownikom, a nazwę i wartość opcji pobiera z żądania. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu nadpisanie dowolnych opcji witryny, co w instalacji pojedynczej prowadzi do pełnego przejęcia poprzez włączenie rejestracji z domyślną rolą administratora.