CVE-2009-4386

sngrep w wersjach do 1.8.4 zawiera podatności przepełnienia bufora stosu w procedurach formatowania atrybutów SIP, gdy wartości nagłówków przekraczają limit bufora 255 bajtów. Atakujący może tworzyć złośliwe pakiety SIP z nadmiernie długimi polami Call-ID, X-Call-ID lub innymi nagłówkami, aby przepełnić bufory stosu i spowodować awarie lub wykonanie dowolnego kodu podczas parsowania i renderowania pakietów.

Wtyczka The Events Calendar dla WordPressa w wersjach do 6.17.3 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu poprzez funkcję parse_array. Nieodpowiednia walidacja mapy 'classes' widgetu pozwala na obejście sprawdzenia is_safe_widget_instance() i dotarcie do wywołania kodu w Element_Classes::parse_array(). Atakujący bez uwierzytelnienia może wykonać kod na serwerze, jeśli w witrynie włączono komentarze do wpisów tribe_events i przesłano komentarz zawierający spreparowany blok wp:legacy-widget.

Wtyczka The Events Calendar dla WordPressa w wersjach do 6.17.4 włącznie jest podatna na zdalne wykonanie kodu poprzez funkcję is_safe_widget_instance. Ochrona w tej funkcji może zostać obejta, ponieważ PHP uruchamia magiczne metody podczas wstępnego przetwarzania, a enable_rendering_widget_copied() fałszuje prawidłowy atrybut integralności wp_hash przed osiągnięciem unserialize(). Atakujący bez uwierzytelnienia może wykonać kod na serwerze, ponieważ szablon V2 pojedynczego wydarzenia uruchamia do_blocks() na buforowanym HTML komentarza, a WordPress zwraca URL z hashem moderacji pozwalający na natychmiastowe wyświetlenie własnego oczekującego komentarza.

Wtyczka WordPress WP Component w wersji do 2.2.4 nie sprawdza uprawnień ani nonce w jednej z akcji udostępnianych nieuwierzytelnionym użytkownikom, a nazwę i wartość opcji pobiera z żądania. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu nadpisanie dowolnych opcji witryny, co w instalacji pojedynczej prowadzi do pełnego przejęcia poprzez włączenie rejestracji z domyślną rolą administratora.

Wtyczka WordPress WP images upload on piclect w wersji do 1.0 nie waliduje nazwy ani typu przesyłanych plików przed zapisaniem ich w publicznie dostępnym katalogu. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu przesłanie dowolnych plików i wykonanie dowolnego kodu na serwerze.

Wtyczka Masteriyo LMS dla WordPressa w wersji przed 3.4.1 nie zapobiega deserializacji wartości dostarczonych przez użytkownika przechowywanych jako metadane, gdy są one odczytywane. Umożliwia to użytkownikom z minimalnym kontem wstrzyknięcie dowolnych obiektów PHP i, poprzez klasę z biblioteki dołączonej do wtyczki, zapis i wykonanie dowolnego kodu na serwerze. Słabsza forma tego problemu jest osiągalna bez konta i prowadzi do zapisu dowolnego pliku, a nie wykonania kodu.

Wtyczka DS Ad Rotator dla WordPressa w wersji do 0.8 nie przeprowadza żadnej kontroli uprawnień, weryfikacji nonce ani walidacji typu pliku w swoim handlerze przesyłania obrazów. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym przesłanie dowolnych plików, w tym PHP, do katalogu dostępnego przez sieć, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka WordPress WebTotem Backups w wersji do 1.0.1 nie waliduje ścieżki pliku podanej przez użytkownika, nie sprawdza uprawnień użytkownika wykonującego żądanie i odrzuca wynik własnego sprawdzenia CSRF. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, usunięcie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do przejęcia witryny.

Wtyczka WordPress CODE MONKEYS PROPOSALS w wersji do 1.0.1 nie waliduje ścieżki pliku podanej przez użytkownika przed usunięciem pliku i nie sprawdza uprawnień użytkownika wykonującego żądanie. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, usunięcie dowolnych plików na serwerze, co może prowadzić do przejęcia witryny.

Wtyczka WordPress Frontegg SAML SSO w wersji do 1.0.1 nie weryfikuje podpisu ani wystawcy odpowiedzi uwierzytelniających SAML przed ustanowieniem sesji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym zalogowanie się jako dowolny użytkownik, w tym administrator, a także tworzenie dowolnych kont.