CVE-2000-0320

Rozszerzenie Joomla OrdaSoft CCK przed wersją 8.3.16 zawiera podatność na nieuwierzytelnione wstrzyknięcie SQL. Kolumna order dla rekordów była dostarczana przez użytkownika i nie była odpowiednio walidowana, co prowadzi do wektora wstrzyknięcia SQL.

W oprogramowaniu układowym HPE Integrated Lights-Out (iLO) 7 występuje podatność polegająca na błędzie walidacji zdalnego użytkownika.

Wykryto podatność w urządzeniu Totolink A3002MU w wersji 1.0.0-B20230403.1455. Dotyczy ona nieznanej funkcji w pliku /boafrm/formIpQoS komponentu QoS Rule Handler. Manipulacja argumentami addQos/comment/entry_name prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Zidentyfikowano słabość w urządzeniu Totolink A3002MU w wersji 1.0.0-B20230403.1455. Dotyczy ona funkcji sub_40FCFC w pliku /bin/boa komponentu Authentication Check. Wykonanie manipulacji może prowadzić do nieprawidłowej autoryzacji. Atak może być uruchomiony zdalnie, a exploit został publicznie udostępniony.

P4 Search w wersjach przed 2026.4.2 nie zabezpiecza się w sposób bezpieczny, gdy jego token uwierzytelniania usługi jest pusty. W dotkniętych konfiguracjach nieuwierzytelniony atakujący z dostępem do sieci może uzyskać najwyższy poziom uprawnień aplikacji, co może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa P4 Search i połączonego serwera P4.

Obrazy kontenerów Perforce P4 Search przed wersją 2026.4.2 resetują token uwierzytelniania usługi do publicznie udokumentowanej wartości domyślnej. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem do sieci może uzyskać najwyższy poziom uprawnień aplikacji, co może prowadzić do wykonania dowolnego kodu i naruszenia bezpieczeństwa połączonego serwera P4.

Obrazy kontenerów Perforce P4 Search przed wersją 2026.4.2 włączają nieuwierzytelniony interfejs debugowania Java. Atakujący z dostępem sieciowym do tego interfejsu może wykonać dowolny kod jako konto usługi P4 Search, co może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa połączonego serwera P4.

ZITADEL przed wersją 3.4.14 oraz 4.x przed 4.16.2 zawiera obejście uwierzytelniania w hostowanym interfejsie Login V1, ponieważ punkt końcowy rejestracji 'external account not found' ufa dostarczonym przez klienta polom tożsamości zewnętrznej bez ukończonego wywołania zwrotnego IdP. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesłać sfałszowane wartości IDPConfigID i ExternalUserID, aby wstępnie utworzyć konto powiązane z tożsamością zewnętrznego IdP ofiary, do którego późniejsze autentyczne logowanie zewnętrzne ofiary uzyska dostęp.

ZITADEL 3.x przed 3.4.15 oraz 4.x przed 4.17.1 zawiera podatność nieprawidłowej autoryzacji: przy wydawaniu kodów rejestracji passkey lub logowania bez hasła sprawdza tylko organizację w nagłówku x-zitadel-orgid, a nie organizację docelowego użytkownika. Atakujący z uprawnieniami do zapisu użytkownika w jednej organizacji może uzyskać kod rejestracji dla użytkownika w innej organizacji w tej samej instancji i zarejestrować własny uwierzytelniacz, aby przejąć to konto.

ZITADEL 3.0.0 do 3.4.15 oraz 4.0.0 przed 4.17.3 tworzy powiązania między kontami użytkowników a zewnętrznymi dostawcami tożsamości bez weryfikacji czynnika podstawowego lub uprawnień wywołującego, w tym w sesjach Login V2 typu identify-only oraz przez punkt końcowy User Service V2 AddIDPLink. Nieuwierzytelniony atakujący znający login ofiary może powiązać własną tożsamość zewnętrznego IdP z kontem ofiary, a następnie zalogować się jako ofiara.