CVE Vulnerability Catalog

W wolfSSL występuje przepełnienie bufora stosu w implementacji PKCS7 w funkcji wc_PKCS7_DecryptOri(). Problem pojawia się podczas przetwarzania wiadomości CMS EnvelopedData z recipientem OtherRecipientInfo, gdy OID przekracza 32 bajty, co prowadzi do przepełnienia bufora.

Zidentyfikowano podatność w D-Link DIR-605L w wersji 2.13B01, dotyczącą funkcji formSetLog w pliku /goform/formSetLog. Manipulacja argumentem curTime prowadzi do przepełnienia bufora, co umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku.

W podatności CVE-2026-5983 zidentyfikowano problem w D-Link DIR-605L w wersji 2.13B01, który dotyczy funkcji formSetDDNS w pliku /goform/formSetDDNS. Manipulacja argumentem curTime może prowadzić do przepełnienia bufora, co może być wykorzystane zdalnie.

Wykryto podatność w D-Link DIR-605L w wersji 2.13B01, która dotyczy funkcji formAdvNetwork w pliku /goform/formAdvNetwork. Manipulacja argumentem curTime prowadzi do przepełnienia bufora, co umożliwia zdalne wykorzystanie tej podatności.

Wykryto podatność w D-Link DIR-605L w wersji 2.13B01, która dotyczy funkcji formAdvFirewall w pliku /goform/formAdvFirewall. Manipulacja argumentem curTime prowadzi do przepełnienia bufora, co może być wykorzystane zdalnie.

PraisonAIAgents to system wieloagentowy, w którym przed wersją 1.5.128 funkcja execute_command w pliku shell_tools.py wywołuje os.path.expandvars() dla każdego argumentu polecenia. Mimo ustawienia shell=False, co miało na celu zwiększenie bezpieczeństwa, dochodzi do ręcznej ekspansji zmiennych środowiskowych, co może prowadzić do wycieku poufnych danych.

PraisonAIAgents to system zespołów wieloagentowych. W wersjach przed 1.5.128 funkcja web_crawl() w pliku praisonaiagents/tools/web_crawl_tools.py akceptuje dowolne adresy URL od agentów AI bez żadnej walidacji, co umożliwia atakującym dostęp do nieautoryzowanych zasobów.

PraisonAI to system zespołów wieloagentowych. W wersjach przed 4.5.128, punkt końcowy /api/approval/allow-list umożliwia nieautoryzowaną modyfikację listy zatwierdzonych narzędzi, gdy nie jest skonfigurowany token autoryzacji (domyślnie).

PraisonAI to system zespołów wieloagentowych. W wersjach przed 4.5.128, punkt końcowy WebSocket /media-stream w module połączeń akceptuje połączenia od dowolnego klienta bez uwierzytelnienia lub walidacji podpisu Twilio, co pozwala na otwarcie sesji uwierzytelnionej do API OpenAI.

PraisonAI to system zespołów wieloagentowych. W wersjach przed 4.5.128, punkt końcowy /api/v1/runs akceptuje dowolny webhook_url w ciele żądania bez walidacji URL. Po zakończeniu zadania, serwer wysyła żądanie POST do tego URL, co umożliwia atakującemu wykorzystanie tej funkcji do wysyłania żądań do dowolnych wewnętrznych lub zewnętrznych lokalizacji.

PraisonAI to system zespołów wieloagentowych. W wersjach przed 4.5.128, skrypt deploy.py tworzy pojedynczy ciąg rozdzielony przecinkami dla argumentu gcloud run deploy --set-env-vars, interpolując wartości openai_model, openai_key i openai_base bez walidacji, co może prowadzić do wstrzyknięcia dowolnych zmiennych środowiskowych.

PraisonAIAgents to system wieloagentowy, w którym przed wersją 1.5.128 wykonawca haków pamięci przekazuje kontrolowany przez użytkownika ciąg poleceń bezpośrednio do subprocess.run() z opcją shell=True. Brak sanitizacji pozwala na interpretację metaznaków powłoki przez /bin/sh przed wykonaniem zamierzonego polecenia.

OpenClaw przed wersją 2026.3.25 zawiera podatność na eskalację uprawnień w funkcji deleteSession w podagentach wtyczki bramki, która wykorzystuje syntetyczny zakres runtime operatora.admin. Atakujący mogą wykorzystać tę podatność, wywołując usunięcie sesji bez klienta o zakresie żądania, co pozwala na wykonywanie operacji z niezamierzonym zakresem administracyjnym.

OpenClaw przed wersją 2026.3.22 zawiera podatność na eskalację uprawnień w metodzie device.pair.approve, która pozwala na zatwierdzanie oczekujących żądań urządzeń z szerszymi uprawnieniami niż te, które posiada zatwierdzający. Atakujący mogą wykorzystać niewystarczającą walidację zakresu, aby eskalować uprawnienia do operator.admin i uzyskać zdalne wykonanie kodu na infrastrukturze Node.

OpenClaw przed wersją 2026.3.22 zawiera podatność na eskalację uprawnień w interfejsie kontrolnym, która pozwala na nieautoryzowanym sesjom na utrzymanie samodzielnie zadeklarowanych uprawnień bez weryfikacji tożsamości urządzenia. Atakujący mogą wykorzystać ścieżkę pozwalającą na działanie bez urządzenia w mechanizmie zaufanego proxy, aby utrzymać podwyższone uprawnienia.

OpenClaw przed wersją 2026.3.22 wykonuje rozszerzenie cytatów przed zakończeniem kontroli autoryzacji kanału i DM, co pozwala na obsługę pracy z cytatami i treściami przed podjęciem ostatecznych decyzji autoryzacyjnych. Ta podatność czasowa może być wykorzystana przez atakujących do uzyskania dostępu lub manipulacji treściami przed właściwą walidacją autoryzacji.

OpenClaw before 2026.3.24 contains a symlink traversal vulnerability in the agents.create and agents.update handlers, which use fs.appendFile on IDENTITY.md without symlink containment checks. Attackers with workspace access can plant symlinks to append attacker-controlled content to arbitrary files, enabling remote code execution via crontab injection or unauthorized access via SSH key manipulation.

OpenClaw przed wersją 2026.3.25 zawiera podatność typu server-side request forgery (SSRF) w wielu rozszerzeniach kanałów, które nie chronią odpowiednio skonfigurowanych adresów URL przed atakami SSRF. Atakujący mogą wykorzystać niechronione wywołania fetch() do przekierowania żądań do zablokowanych wewnętrznych lokalizacji i uzyskania dostępu do zastrzeżonych zasobów.

OpenClaw przed wersją 2026.3.25 zawiera podatność na eskalację uprawnień, gdzie ciche lokalne ponowne połączenia z autoryzacją współdzieloną automatycznie zatwierdzają żądania aktualizacji zakresu, rozszerzając uprawnienia sparowanych urządzeń z operator.read do operator.admin.

OpenClaw przed wersją 2026.3.25 zawiera lukę w kontroli dostępu w trasie HTTP /sessions/:sessionKey/kill, która pozwala każdemu użytkownikowi z autoryzacją bearer na wywoływanie funkcji zakończenia sesji na poziomie administratora bez odpowiedniej walidacji zakresu. Atakujący mogą wykorzystać to, wysyłając uwierzytelnione żądania do zakończenia dowolnych sesji subagentów.