Katalog podatności CVE

Axios przed wersją 0.33.0 (oraz 1.x przed 1.18.0) może konsumować dziedziczone właściwości z zagnieżdżonych obiektów opcji żądania, gdy Object.prototype procesu JavaScript został już zanieczyszczony przez inny komponent. Mimo że scalona konfiguracja najwyższego poziomu używa prototypu null, zagnieżdżone obiekty, takie jak auth i paramsSerializer, są klonowane do zwykłych obiektów i odczytywane bez sprawdzania własności. Gdy aplikacja przekazuje zagnieżdżone obiekty zastępcze, takie jak auth: {} lub paramsSerializer: {}, dziedziczone wartości nazwy użytkownika/hasła mogą spowodować ciche wstrzyknięcie nagłówka Authorization: Basic, a dziedziczone wartości encode/serialize mogą zmienić serializację łańcucha zapytania (pełna zamiana serializatora wymaga prymitywu zanieczyszczenia funkcją). Jest to możliwe do wykorzystania tylko w obecności istniejącego zanieczyszczenia prototypu.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność odczytu sterty poza dozwolonym zakresem w parserze rozszerzenia UVC H.264, który nie waliduje długości deskryptora przed dostępem do pola GUID. Lokalny atakujący ze złośliwą kamerą USB może wywołać odczyt sterty poza przydzielone granice podczas konfiguracji strumienia kamery, powodując odmowę usługi.

better-auth w wersjach większych niż 1.3.34 i przed 1.4.0 zawiera podatność we wtyczce multi-session w hooku po wylogowaniu (/sign-out after-hook), który ufa surowym ciasteczkom multi-session i przekazuje wyodrębnione wartości do internalAdapter.deleteSessions bez weryfikacji podpisu ciasteczka. Atakujący może dostarczyć sfałszowane ciasteczko _multi-*, aby wywołać usunięcie dowolnych tokenów sesji.

Wtyczka Event Tickets and Registration dla WordPressa przed wersją 5.29.0.1 nie weryfikuje prawidłowo autoryzacji dla niektórych akcji związanych z miejscami siedzącymi. Pozwala to użytkownikom z rolą contributor i wyższym na nadpisanie układu miejsc, stanu magazynowego biletów oraz przypisań miejsc dla uczestników wydarzeń, których nie są właścicielami.

Wtyczka Booking for Appointments and Events Calendar dla WordPressa przed wersją 2.4.4 nie ogranicza, które pola mogą być zapisywane podczas importu klientów. Użytkownik z rolą Amelia Manager może modyfikować dowolne kolumny dowolnego rekordu użytkownika, podając je w żądaniu importu.

Wtyczka Fluent Support dla WordPressa przed wersją 2.3.1 nie sprawdza dostępu do zgłoszenia przed zmianą przypisanego klienta. Ograniczony agent pomocy technicznej może zmienić przypisanego klienta dowolnego zgłoszenia w systemie, w tym zgłoszeń spoza swojego zakresu uprawnień.

Wtyczka Brizy dla WordPressa przed wersją 2.8.18 nieprawidłowo weryfikuje autoryzację w procedurze obsługi żądań przed zwróceniem treści posta. Użytkownicy z rolą Współautora lub wyższą mogą odczytać treść dowolnych postów, w tym prywatnych, oczekujących i szkiców innych użytkowników.

Wtyczka Builderall for WordPress przed wersją 3.0.2 nie wiąże wartości stanu swoich publicznych tras uwierzytelniania OAuth z sesją inicjującego użytkownika, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na ukończenie przepływu połączenia i nadpisanie przechowywanego tokena dostępu do integracji zewnętrznej.

Wtyczka Spectra Legacy do WordPressa przed wersją 2.20.0 nie waliduje ani nie koduje kilku atrybutów stylów bloków przed użyciem ich do budowania CSS wyświetlanego na froncie, co pozwala użytkownikom z rolą Współautora i wyższym na wstrzyknięcie dowolnego CSS do stron renderujących dotknięty blok.

W bibliotece sigstore-go przed wersją 1.2.1, nie jest sprawdzany znacznik czasu podpisu pakietu względem okna ważności klucza wygasającego (ExpiringKey) opakowującego samodzielnie zarządzany długoterminowy klucz podpisu bez certyfikatu. Pozwala to atakującemu posiadającemu wygasły materiał klucza na podpisywanie akceptowanych pakietów.

Contao CMS w wersjach 5.7.0 do 5.7.6 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji między zadaniami. Uwierzytelniony użytkownik backendu może odczytać załączniki z innych zadań, manipulując identyfikatorem załącznika za pomocą sekwencji '../'.

Contao CMS w wersjach 5.3.35 do 5.3.47 oraz 5.7.0-RC1 do 5.7.8 zawiera podatność SSRF w module Feed Reader. Użytkownik backendu z uprawnieniami do edycji modułów może sprawić, że serwer wykona żądania do wewnętrznych usług sieciowych, adresów pętli zwrotnej lub punktów końcowych metadanych chmury.

Contao CMS w wersjach 4.13.40 do 5.3.46 oraz 5.7.0-RC1 do 5.7.6 zawiera podatność na wyciek danych uwierzytelniających przez crawler. Crawler nieprawidłowo czyści opcje uwierzytelniania, przez co dane uwierzytelniające mogą zostać wysłane do zewnętrznych hostów.

Ghost CLI przed wersją 1.30.1 zawiera podatność na fałszowanie adresu IP, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na ominięcie ograniczeń szybkości poprzez manipulację nagłówkiem X-Forwarded-For w nieprawidłowo skonfigurowanym Nginx.

HCL iControl jest dotknięty podatnością nieprawidłowej obsługi błędów, która obejmuje błędy takie jak brak pamięci, wyjątki null pointer, błędy systemowe, niedostępność bazy danych, timeout sieciowy i setki innych typowych warunków generujących błędy.

HCL iControl jest dotknięty podatnością włączonego autouzupełniania, która ujawnia wrażliwe informacje, takie jak prawidłowe nazwy użytkowników, adresy e-mail używane do logowania oraz identyfikatory kont. Jeśli system jest dostępny ze współdzielonych środowisk, atakujący mogą wyliczyć prawidłowe nazwy użytkowników poprzez sugestie przeglądarki.

HCL iControl jest dotknięty podatnością ujawniania informacji poprzez szczegółowe komunikaty błędów API po stronie klienta. Aplikacja wyświetla surowe komunikaty błędów serwera/API zamiast ogólnych, ujawniając wewnętrzne nazwy endpointów, parametry żądań, kody błędów i status uwierzytelnienia.

Podatność związana z neutralizacją sekwencji CRLF w module Elixir.Ymlr biblioteki ymlr firmy ufirstgroup pozwala atakującym na wstrzykiwanie dowolnej treści do generowanych dokumentów YAML poprzez komentarze. Funkcja Ymlr.document!/2 interpoluje komentarze bez walidacji, co pozwala na wstrzyknięcie nowych linii i fałszywych kluczy. Problem dotyczy wersji od 0.0.1 do 5.1.6.

W implementacji protokołu SAML w Keycloak, gdy klient jest skonfigurowany z wildcard URL przekierowania, atakujący może spreparować żądanie zawierające złośliwe parametry. Po uwierzytelnieniu użytkownika Keycloak dołącza swoją prawidłową odpowiedź do parametrów atakującego, co może spowodować, że dostawca usługi przetworzy dane atakującego zamiast prawdziwych danych logowania, potencjalnie prowadząc do zalogowania użytkownika na niewłaściwe konto.

W komponencie keycloak-services w Keycloak, sprawdzanie bezpieczeństwa zapobiegające zanieczyszczeniu parametrów HTTP sprawdza tylko część zapytania URL, ignorując fragment. Gdy klient jest skonfigurowany z wildcard URI przekierowania, atakujący może wstrzyknąć zduplikowane parametry bezpieczeństwa do odpowiedzi logowania. Jeśli aplikacja kliencka nie jest poprawnie skonfigurowana, może zaufać danym atakującego zamiast prawdziwym informacjom z Keycloak, co prowadzi do fiksacji sesji lub pomylenia kont.