Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.10.30)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
PyJWT to Pythonowa implementacja standardów JSON Web Token. Przed wersją 2.14.0 funkcja is_pem_format w jwt/utils.py nie rozpoznaje wszystkich reprezentacji PEM akceptowanych przez loader cryptography. Gdy aplikacja miesza algorytmy HMAC i asymetryczne oraz dostarcza zmutowany klucz publiczny PEM jako surowe bajty klucza, HMACAlgorithm.prepare_key traktuje nierozpoznany klucz publiczny jako sekret HMAC. Atakujący znający klucz publiczny może sfałszować uwierzytelnione tokeny HMAC. Problem naprawiono w wersji 2.14.0.
PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. W wersjach przed 2.14.0 komponent PyJWKClient jest podatny, ponieważ miejsca docelowe przekierowań nie są ponownie weryfikowane względem granicy zaufania JWKS. Gdy skonfigurowany zaufany punkt końcowy JWKS zwraca przekierowanie pod wpływem atakującego, PyJWKClient podąża za przekierowaniem i zużywa przekierowaną odpowiedź jako materiał klucza. W rezultacie przekazywane poświadczenia mogą zostać ujawnione lub klucze weryfikacyjne mogą zostać podmienione.
PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 funkcja HMACAlgorithm.from_jwk jest podatna, ponieważ ścieżka weryfikacji PyJWK używała zdekodowanego klucza bez zastosowania walidacji prepare_key. Gdy zaufany zestaw JWK zawiera wpis oct z pustą wartością k, atakujący podpisuje token HMAC tym samym kluczem o zerowej długości akceptowanym przez PyJWT. W rezultacie sfałszowany token może przenosić dowolne uwierzytelnione oświadczenia.
PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.13.0 do 2.14.0 metoda PyJWS._load w jwt/api_jws.py jest podatna, ponieważ parser przechwytuje ValueError, ale nie RecursionError. Ma to miejsce, gdy głęboko zagnieżdżony nagłówek tokenu dociera do json.loads. W rezultacie RecursionError wymyka się z udokumentowanej hierarchii błędów PyJWT.
W Wind River VxWorks 7 przed wersją 26.09 określone argumenty wywołań systemowych mogą spowodować, że podsystem zarządzania procesami nie zwolni prawidłowo przydzielonej pamięci jądra przed zakończeniem aplikacji wywołującej. Problem został naprawiony w wersji 26.09.
W systemie Wind River VxWorks 7 w wersjach 24.03 do 26.03 występuje wyciek pamięci w określonych, niestandardowych konfiguracjach podczas przetwarzania niektórych procedur serwisowych, co powoduje zatrzymanie działania systemu przed zwolnieniem przydzielonych pul pamięci. Problem został naprawiony w wersji VxWorks 7 26.09.
PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Od wersji 2.0.0a1 do 2.15.0, funkcja PyJWKClient.get_signing_key_from_jwt jest podatna na błąd, ponieważ parser ładunku przechwytuje wyjątek ValueError, ale nie RecursionError. Dzieje się tak, gdy rekurencyjnie zagnieżdżony ładunek kontrolowany przez atakującego trafia do json.loads. W rezultacie udokumentowana obsługa wyjątków PyJWT nie zawiera tego błędu, co może prowadzić do wygenerowania odpowiedzi HTTP 500 na nieuwierzytelnione żądanie. Problem naprawiono w wersji 2.15.0.
PyJWT to implementacja standardów JSON Web Token w Pythonie. Przed wersją 2.14.0, funkcja get_signing_key_from_jwt jest podatna na problem, ponieważ nieznane wartości kid nie wymuszają odświeżeń bez negatywnego cache lub minimalnego interwału odświeżania. Dzieje się tak, gdy nieuwierzytelnione tokeny wielokrotnie używają tego samego nieznanego kid lub różnych wartości kid nieobecnych w zcache'owanym JWKS. W rezultacie każdy chybiony cache powoduje odświeżenie JWKS przez PyJWKClient, co pozwala atakującemu na wzmocnienie ruchu wychodzącego do skonfigurowanego punktu końcowego JWKS. Problem naprawiono w wersji 2.14.0.
@grpc/grpc-js implementuje podstawową funkcjonalność gRPC w czystym JavaScripcie, bez dodatku C++. W wersjach przed 1.13.6 i 1.14.5 funkcja getAuthContext nie rozróżnia autoryzowanych od nieautoryzowanych certyfikatów równorzędnych, gdy poświadczenia serwera ustawiają requireClientCertificate na false. Gdy aplikacje używają zwróconego kontekstu uwierzytelniania, mogą traktować nieautoryzowany certyfikat jako autoryzowany, powodując nieprawidłowe uwierzytelnienie. @grpc/grpc-js-xds może osiągnąć ten stan, gdy w podatnych konfiguracjach włączone jest uwierzytelnianie RBAC.
Słabość w urządzeniu Ziroom ZHOME A0101 w wersji 1.0.1.0 dotyczy funkcji pop_usb_device w pliku usr/lib/lua/luci/controller/api/zrUsb.lua w komponencie API zarządzania urządzeniami USB. Manipulacja argumentem path powoduje wstrzyknięcie komend. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.
W Eleveo Quality Management 9.7.0 odkryto lukę bezpieczeństwa. Problem dotyczy funkcji UtilsService.createAndSaveAudit w pliku /qm/cz.zoom.scorecard.webui.Scorecard/QMUtilsService komponentu GWT RPC Handler. Manipulacja prowadzi do ujawnienia informacji. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został publicznie udostępniony i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.
W Eleveo Call Recording Software 9.7.0 zidentyfikowano podatność. Dotyczy ona nieznanego kodu w pliku /callrec/userAddAction.do komponentu User Management. Manipulacja argumentem Username prowadzi do wstrzyknięcia LDAP. Atak może być wykonany zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.
W Eleveo Call Recording Software 9.7.0 stwierdzono podatność. Dotyczy ona nieznanej części pliku /callrec/searchAction.do komponentu Query Builder. Manipulacja powoduje nieprawidłowe kontrole dostępu. Zdalne wykorzystanie ataku jest możliwe. Exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany. Producent został poinformowany, ale nie odpowiedział.
InvoicePlane to samodzielnie hostowana aplikacja open source do zarządzania fakturami, klientami i płatnościami. W wersji 1.7.2 funkcja Users::form() nie wykonuje kontroli autoryzacji na poziomie obiektu dla user_id = 1. Administrator drugorzędny (user_type = 1, user_id != 1) może zmienić user_type administratora głównego na 2 (Gość / tylko do odczytu), niszcząc uprawnienia konta root i blokując legalnemu właścicielowi dostęp do instancji. W momencie publikacji nie ma publicznie dostępnych poprawek.
InvoicePlane, samodzielna aplikacja open source do zarządzania fakturami, klientami i płatnościami, w wersji 1.7.2 ma podatność umożliwiającą przejęcie konta głównego administratora. Wcześniejsza poprawka (PR #1638) zabezpieczała bezpośrednią zmianę hasła, ale nie chroni atrybutu user_email. Secondary administrator (user_type=1, user_id != 1) może edytować konto głównego administratora (user_id=1) i zmienić jego adres email, a następnie skorzystać z publicznego mechanizmu odzyskiwania hasła, aby otrzymać token resetujący i przejąć konto user_id=1.
DOMSanitizer to narzędzie do sanityzacji DOM/SVG/MathML dla PHP 7.3+. Przed wersją 1.0.15 metoda isDangerousUrl() odpowiada za odrzucanie niebezpiecznych wartości URL w atrybutach href i xlink:href. Słabość polega na tym, że "javascript:" jest odrzucane jako schemat, podczas gdy "data:" jest odrzucane tylko wtedy, gdy w wartości URL pojawi się dosłowny podciąg onload (/^data:.*onload/i). Ponieważ ładunki data: są rutynowo kodowane Base64, niebezpieczna treść (skrypty, procedury obsługi zdarzeń itp.) jest niewidoczna dla tego testu. URL taki jak data:text/html;base64,… przetrwa w href / xlink:href, mimo że zdekodowany ładunek jest aktywnym znacznikiem. Jest to niekompletna walidacja wejścia / defekt sanityzacji w samym narzędziu. Problem naprawiono w wersji 1.0.15.
Biblioteka Authlib w wersji v1.7.2 i wcześniejszych zawiera podatność polegającą na obejściu weryfikacji podpisu. Metoda JsonWebSignature.deserialize_json() akceptuje obiekt JWS w formacie JSON Serialization i zwraca ładunek jako pomyślnie zweryfikowany bez sprawdzania podpisu i bez wymagania klucza kryptograficznego.
LiteLLM zawiera lukę słabego uwierzytelniania, która pozwala atakującemu posiadającemu ważny JWT od skonfigurowanego dostawcy tożsamości na uwierzytelnienie się jako dowolny istniejący użytkownik poprzez wykorzystanie mechanizmu zapasowego wyszukiwania opartego na adresie e-mail w przepływie uwierzytelniania JWT, bez weryfikacji oświadczenia email_verified. Atakujący może przedstawić token z niezweryfikowanym adresem e-mail pasującym do konta ofiary, aby przejąć rolę ofiary, w tym uprawnienia proxy_admin, i trwale nadpisać powiązanie tożsamości ofiary, aby zachować stały nieautoryzowany dostęp do punktów końcowych administracyjnych ujawniających klucze API i zarządzanie użytkownikami.
Wtyczka ConvertPlus dla WordPressa jest podatna na deserializację niezaufanych danych we wszystkich wersjach do 3.6.3 włącznie, poprzez parametr style akcji AJAX cp_display_preview_modal. Podatność wynika z braku odpowiedniego zabezpieczenia nonce, braku kontroli uprawnień oraz niedostatecznego filtrowania danych, co pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z dostępem na poziomie Subskrybenta na wstrzyknięcie obiektu PHP. Wpływ jest ograniczony, chyba że w systemie zainstalowana jest inna wtyczka lub motyw zawierający łańcuch POP.
Podatność typu out-of-bounds write w produktach Apple została naprawiona poprzez poprawę sprawdzania granic bufora. Przetwarzanie specjalnie spreparowanego pliku może prowadzić do wykonania dowolnego kodu. Apple potwierdza, że podatność mogła być wykorzystana w wyrafinowanym ataku wymierzonym w konkretne osoby na wersjach iOS przed iOS 27.
Dane podatności pochodzą z NVD (NIST) · CISA KEV · EPSS

