Katalog podatności CVE

Wtyczka Easy Digital Downloads dla WordPress do wersji 3.6.9 umożliwia dowolne przesyłanie plików. Funkcja `edd_do_ajax_import_file_upload()` sprawdza tylko nagłówek Content-Type dostarczony przez klienta, a następnie zapisuje plik z oryginalnym rozszerzeniem do katalogu web-accessible. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem Shop Managera mogą przesłać dowolny plik, co może umożliwić zdalne wykonanie kodu.

Wtyczka Wholesale for WooCommerce dla WordPress do wersji 2.0.5 umożliwia eskalację uprawnień. Funkcja `save_requests_meta()` stosuje tylko `sanitize_text_field()` do parametru `user_role_set` przed przekazaniem go do `WP_User::add_role()`, bez walidacji dozwolonych ról. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem autora mogą eskalować swoje uprawnienia do administratora.

Netty przed wersjami 4.1.136.Final i 4.2.16.Final ma podatność w `OcspServerCertificateValidator`, która przekazuje zdarzenie `SslHandshakeCompletionEvent` przed zakończeniem asynchronicznej walidacji OCSP. Pozwala to klientowi na wysłanie wrażliwych danych do odwołanego serwera przed zamknięciem kanału.

Netty przed wersjami 4.1.136.Final i 4.2.16.Final ma podatność w `OcspServerCertificateValidator`, która oznacza nieaktualną odpowiedź OCSP jako ważną, nawet jeśli wygasła. Pozwala to atakującemu na powtórne użycie starej odpowiedzi GOOD w celu ominięcia odwołania certyfikatu.

W goshs przed wersją 2.1.1, procedura bulkDownload dla pobierania ZIP nie sprawdzała ACL ani niestandardowego uwierzytelniania, co pozwalało na nieuwierzytelniony odczyt plików chronionych tylko przez ACL folderów .goshs i listy blokad. Jest to niekompletna poprawka dla CVE-2026-40189.

W openhole w wersji 0.1.1 i wcześniejszych, serwer openhole-server przekazywał r.URL.Path zamiast oryginalnego celu żądania z r.URL.EscapedPath(), co pozwalało na użycie zakodowanych procentowo segmentów kropek %2e i separatorów %2f do trawersowania ścieżki w tunelowanych usługach lokalnych.

W gotd/td przed wersją 0.145.1, funkcja Decode w proto/unencrypted_message.go odczytywała kontrolowaną przez atakującego wartość dataLen z nieuwierzytelnionego pakietu MTProto i alokowała pamięć przed sprawdzeniem pozostałego bufora, co pozwalało na zdalną odmowę usługi przez nadmierną alokację pamięci i obciążenie CPU lub garbage collectora.

W find-my-way przed wersją 9.7.0, funkcja lookup() przekazuje req.method do find(), która indeksuje this.trees[method]. Ponieważ this.trees jest zwykłym obiektem, wartości metody HTTP/2 takie jak constructor, toString lub __proto__ mogą rozwiązywać dziedziczone właściwości obiektu zamiast zwracać undefined, co prowadzi do awarii przy dostępie do currentNode.prefix.length.

W datamodel-code-generator od wersji 0.11.6 do 0.64.0, rozszerzenia schematu x-python-import lub customTypePath kontrolowane przez atakującego mogą dotrzeć do parsera JSON Schema i wygenerować importy, które pozwalają na wstrzyknięcie nowej linii do instrukcji importu i wykonanie kodu Python podczas importowania wygenerowanego modelu.

W datamodel-code-generator przed wersją 0.63.0, walidacja hosta URL w http.py sprawdza go raz, ale potem pozwala httpx na ponowne rozpoznanie hosta dla połączenia, co umożliwia ponowne wiązanie DNS w celu ominięcia ustawienia allow_private_network=False i dotarcia do wewnętrznych usług.

W datamodel-code-generator od wersji 0.59.0 do 0.62.0, parsowanie schematu XML dla --input-file-type xmlschema rozwiązuje wartości schemaLocation w xs:include, xs:import, xs:redefine i xs:override poza ścieżką bazową wejścia, co pozwala na odczyt dowolnych lokalnych plików i odzwierciedlenie ich w wygenerowanych modelach.

Narzędzie datamodel-code-generator przed wersją 0.62.0 nieprawidłowo obsługuje referencje JSON Schema $ref, umożliwiając odczyt dowolnych plików lokalnych. Podatność występuje w parserze jsonschema.py, który nie blokuje ścieżek typu file:// ani ../ wykraczających poza katalog wejściowy.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.9.1 do 0.61.0 nie waliduje hostów/IP w celach URL i przekierowań, co umożliwia atak SSRF (Server-Side Request Forgery) na zasoby wewnętrzne. Podatność znajduje się w funkcji http.get_body.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.9.1 do 0.61.0 automatycznie dereferencjonuje referencje JSON Schema $ref z HTTP/HTTPS bez odpowiedniego blokowania, co umożliwia atak SSRF. Opcja --allow-remote-refs tylko ostrzega zamiast blokować.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.52.1 do 0.60.2 interpoluje walidatory z parametru --extra-template-data bez bezpiecznej walidacji, co pozwala na wykonanie kodu Python po zaimportowaniu wygenerowanego modelu Pydantic v2.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.51.0 do 0.60.2 wstawia wartości x-python-type do adnotacji pól bez wystarczającej walidacji, co umożliwia wykonanie kodu Python po zaimportowaniu wygenerowanego modułu.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.14.1 do 0.60.2 renderuje pole komentarza z --extra-template-data w komentarzach Python bez neutralizowania znaków powrotu karetki, co pozwala na wstrzyknięcie kodu Python do wygenerowanych modeli.

Narzędzie datamodel-code-generator w wersjach od 0.17.0 do 0.60.2 zachowuje kontrolowane przez atakującego wartości default_factory i emituje je do Field(default_factory=...), co pozwala na wykonanie wyrażeń Python po zaimportowaniu modelu.

Narzędzie datamodel-code-generator przed wersją 0.60.1 renderuje wartości opisu Union GraphQL w komentarzach Python bez neutralizowania znaków powrotu karetki, co pozwala na wstrzyknięcie kodu Python do wygenerowanych modeli.

W Dompdf w wersjach 3.15 i wcześniejszych istnieje podatność na atak DoS przez wyczerpanie zasobów. Atakujący może przesłać specjalnie spreparowany dokument HTML z pojedynczym obrazem o ogromnych wymiarach (np. 30 000x30 000 pikseli), co powoduje alokację dużych ilości pamięci i czasu CPU. Problem rozwiązano w wersji 3.16.