Katalog podatności CVE

Brak autoryzacji w rozszerzeniu TemplateSandbox dla MediaWiki umożliwia dostęp do funkcji, które nie są odpowiednio ograniczone przez listy kontroli dostępu (ACL). Podatność dotyczy wersji przed 1.46.1, 1.45.5 i 1.43.10.

Podatność na trwały XSS w rozszerzeniu Flow dla MediaWiki z powodu nieprawidłowej neutralizacji danych wejściowych podczas generowania strony. Dotyczy wersji przed 1.46.1, 1.45.5 i 1.43.10.

Akaunting przed wersją 2.1.31 zawiera podatność na wstrzykiwanie komend systemu operacyjnego w procesie instalacji i aktualizacji modułów, gdzie parametr alias jest przekazywany bez walidacji do wykonania poleceń powłoki. Uwierzytelnieni użytkownicy z dostępem do panelu administracyjnego mogą wstrzyknąć metaznaki powłoki do parametru alias, aby wykonać dowolne komendy na serwerze.

Serialize JavaScript w wersjach od 7.1.1 do 7.1.2 nie w pełni chroni serializowanych funkcji przed tagami zamykającymi skrypty, gdy źródło funkcji jest pod wpływem atakującego. Może to prowadzić do przedwczesnego zamknięcia elementu script i parsowania pozostałego wyniku jako HTML, co umożliwia cross-site scripting (XSS) w kontekście strony. Problem dotyczy tylko wartości funkcji i został naprawiony w wersji 7.1.2.

Biblioteka urllib3 w wersjach od 1.10.3 do 2.8.0 posiada podatność polegającą na nieograniczonej alokacji pamięci. Metody HTTPResponse.read_chunked i HTTPResponse.stream buforują pole rozmiaru fragmentu (chunk-size) bez limitu długości, aż do napotkania znaku nowej linii lub końca strumienia. Złośliwy serwer HTTP może wysłać bardzo długą, niezakończoną linię rozmiaru fragmentu, co prowadzi do wyczerpania pamięci procesu klienta.

W bibliotece urllib3 (wersje od 2.6.2 do 2.8.0) metody HTTPResponse.stream i HTTPResponse.read_chunked mogą wejść w nieskończoną pętlę, ponieważ dekoder Deflate zachowuje końcowe bajty jako niezużyte dane wejściowe po osiągnięciu końca strumienia i wielokrotnie je dekoduje bez postępu. Problem występuje, gdy niezaufany serwer wyśle odpowiedź chunked z kodowaniem Deflate, której zdekodowana treść przekracza dodatni skończony rozmiar porcji, a zakodowana treść ma końcowe bajty.

Biblioteka urllib3 w wersjach od 1.26.0 do 2.8.0 nieprawidłowo stosuje ustawienia TLS serwera docelowego do połączenia z proxy HTTPS. Ścieżki konfiguracji proxy_ssl_context, proxy_assert_hostname, proxy_assert_fingerprint, ssl_context, cert_reqs, verify_mode, use_forwarding_for_https=True oraz CERT_NONE nie pozostają rozdzielone. Ustawienie cert_reqs=CERT_NONE może nadpisać proxy_ssl_context.verify_mode, a zmiana ta utrzymuje się w kolejnych połączeniach, co może skutkować połączeniem z proxy HTTPS bez weryfikacji certyfikatu.

Niewłaściwa kontrola dostępu w API połączeń częściowych w Devolutions Server 2026.3.5.0 i wcześniejszych pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach na odczyt, tworzenie, modyfikowanie i usuwanie wpisów System Vault poprzez spreparowane żądanie API.

W Devolutions Server 2026.3.5 nieprawidłowe egzekwowanie reguł w dostawcy PAM Active Directory pozwala użytkownikowi z uprawnieniami edycji PAM na obejście zestawu reguł hosta Devolutions Gateway.

TeamViewer Full Client i Host dla systemu Linux w wersjach przed 15.82 zawierają podatność nieprawidłowej walidacji ścieżek w funkcji Cloud Session Recording (CSR). Wykorzystując warunek wyścigu (race condition) podczas walidacji ścieżki i późniejszego dostępu do pliku, lokalny uwierzytelniony atakujący może wywołać uprzywilejowane operacje na plikach w niezamierzonych lokalizacjach.

TeamViewer Full Client, Host i powiązane moduły na systemach Windows, Linux i macOS zawierają podatność nieprawidłowej kontroli dostępu. Uwierzytelniony zdalny atakujący może obejść uprawnienia skonfigurowane przez użytkownika podczas ustanawiania sesji, modyfikując parametry kontroli dostępu dla ograniczonych funkcji. Może to skutkować nieautoryzowanymi działaniami, a potencjalnie także zdalnym wykonaniem kodu.

TeamViewer Full Client i Host w wersjach przed 15.82 na systemie Windows zawierają warunek wyścigu TOCTOU w mechanizmie wycofywania instalatora. Lokalny atakujący z niskimi uprawnieniami może zastąpić pliki kopii zapasowej rollback przechowywane w katalogu tymczasowym z prawem zapisu dla użytkownika, zanim zostaną przywrócone przez instalator z podwyższonymi uprawnieniami. Prowadzi to do eskalacji uprawnień do NT AUTHORITY/SYSTEM.

TeamViewer Full Client i Host dla systemów Linux i macOS w wersjach przed 15.82 zawierają podatność przepełnienia bufora na stercie podczas przetwarzania plików nagrań sesji .tvs. Niezgodność rozmiaru podczas dekompresji danych nagranej sesji może skutkować zapisami poza granicami sterty. Poprzez nakłonienie użytkownika do otwarcia specjalnie spreparowanego nagrania sesji przez funkcję "Play or convert recorded session…" atakujący może osiągnąć wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami bieżącego użytkownika.

Zdalny atakujący może zalać lokalny stos QUIC ramkami NEW_CONNECTION_ID, omijając limit liczby identyfikatorów połączeń. Powoduje to wysyłanie ramek RETIRE_CONN_ID i, przy wstrzymywaniu ACK, alokację około 400 MB pamięci.

W OpenSSL 4.0 występuje błąd typu use-after-free (CWE-416) w mechanizmie buforowania rozszerzeń certyfikatów X.509. Gdy kilka wątków jednocześnie po raz pierwszy używa tego samego certyfikatu, jeden wątek może zwolnić pamięć bufora rozszerzeń, podczas gdy inny wątek wciąż z niej korzysta. Może to doprowadzić do awarii procesu i odmowy usługi (DoS).

W logice retransmisji DTLS występuje błąd, który nieprawidłowo obsługuje wstrzymany zapis komunikatu handshake. Retransmitowany komunikat może być odczytany poza bufor, ujawniając dane z pamięci heap lub powodując awarię i odmowę usługi (DoS).

Generowanie podpisu SM2 używa arytmetyki nie-stałoczasowej na tajnych wartościach, co tworzy kanał boczny oparty na czasie. Atakujący mierzący czas generowania podpisu może uzyskać informacje o tajnym nonce, co przy wielu podpisach może prowadzić do odzyskania klucza prywatnego. Podatność dotyczy wszystkich platform, na których wykonywane jest generowanie podpisów SM2.

Open GenAI Stack (ogx-ai) z 2026-06-11, używany w backendzie Meta AI dla WhatsApp i innych produktów, umożliwia wykonanie kodu poprzez wstrzyknięcie promptu z użyciem składni szablonów Jinja2, co pozwala na ocenę wyrażeń po stronie serwera bez sanityzacji.

Ustanowione połączenie DTLS 1.2 z szyfrowaniem AEAD może zostać zerwane przez pojedynczy nieuwierzytelniony datagram, którego zaszyfrowany fragment jest krótszy niż wymagany jawny wektor inicjalizacyjny (IV) i znacznik uwierzytelniający. Błąd polega na tym, że warstwa rekordów przekazuje długość rekordu do implementacji szyfru przed sprawdzeniem, czy rekord jest wystarczająco długi, co prowadzi do wewnętrznego błędu zamiast odrzucenia rekordu jako nieuwierzytelnionego.

Podatność typu NULL pointer dereference w kliencie protokołu CMP biblioteki OpenSSL. Gdy klient żąda unieważnienia certyfikatu na podstawie CSR PKCS#10, a serwer zwróci specjalnie spreparowaną nazwę certyfikatu w odpowiedzi, klient odczytuje dane spod wskaźnika NULL i ulega awarii. Problem dotyczy wyłącznie klientów używających CSR do identyfikacji certyfikatu (np. 'openssl cmp -cmd rr -csr' lub OSSL_CMP_exec_RR_ses() z OSSL_CMP_CTX_set1_p10CSR()).