Katalog podatności CVE

W projekcie omec-project amf do wersji 2.1.1 włącznie wykryto podatność w komponencie NGReset Message Handler, która prowadzi do uszkodzenia pamięci. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

W projekcie omec-project amf do wersji 2.1.1 włącznie wykryto podatność w komponencie NGSetupRequest Handler, która prowadzi do uszkodzenia pamięci. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został ujawniony.

W projekcie omec-project amf do wersji 2.1.1 włącznie wykryto podatność w funkcji PDUSessionResourceModifyIndication pliku /go/src/amf/ngap/handler.go, która prowadzi do uszkodzenia pamięci. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

W komponencie PathSwitchRequest Handler projektu omec-project amf do wersji 2.1.1 wykryto podatność prowadzącą do uszkodzenia pamięci. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

W urządzeniu Edimax BR-6428NS w wersji 1.10 stwierdzono podatność na wstrzykiwanie komend w funkcji formWlbasic pliku /goform/formWlbasic. Atakujący może zdalnie manipulować argumentem repeaterSSID, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń. Exploit został ujawniony publicznie i może być wykorzystany.

W urządzeniu Edimax BR-6428NS w wersji 1.10 wykryto podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji system pliku /goform/formWlanM. Atak może być przeprowadzony zdalnie poprzez manipulację wieloma argumentami.

W M365 Copilot występuje podatność na wstrzykiwanie poleceń (command injection) z powodu nieprawidłowego neutralizowania specjalnych elementów używanych w poleceniu. Nieautoryzowany atakujący może ujawnić informacje przez sieć.

W Mermaid do wersji 10.9.5 oraz od 11.0.0-alpha.1 do 11.14.0 występuje podatność na wstrzykiwanie HTML w domyślnej konfiguracji. Dyrektywa classDef w diagramach stanu Mermaid umożliwia wstrzykiwanie DOM poza kontekst SVG, choć znaczniki <script> są usuwane, co zapobiega XSS.

Podatność CSS injection w Mermaid do wersji 10.9.5 oraz 11.0.0-alpha.1 do 11.12.0. Nieprawidłowe sanityzacja w parserze createCssStyles pozwala na wstrzyknięcie CSS, co może prowadzić do defacementu strony, śledzenia użytkownika lub wycieku atrybutów DOM.

RT (Request Tracker) w wersjach przed 5.0.10 oraz 6.0.0 do 6.0.2 zawiera podatność na wstrzykiwanie formuł w eksportowanych arkuszach kalkulacyjnych (CSV). Dane kontrolowane przez użytkownika nie są sanityzowane przed zapisem do pliku, co może spowodować interpretację spreparowanych wartości jako formuł lub makr po otwarciu pliku w aplikacji arkuszowej.

W bibliotece libheif w wersjach 1.21.2 i wcześniejszych wykryto podatność na odczyt poza zakresem podczas parsowania sekwencji HEIF. Specjalnie spreparowany plik może spowodować odmowę usługi (DoS).

JupyterHub w wersjach 4.1.0 do 5.4.4 nieprawidłowo traktował żądania z Sec-Fetch-Mode: no-cors jako żądania samego pochodzenia, omijając ochronę XSRF. Dotyczy to tylko formularzy HTTP, takich jak /hub/spawn i /hub/accept-share, co pozwala atakującym na uruchomienie serwera (ale nie dostęp do niego) oraz, jeśli atakujący jest użytkownikiem JupyterHub z uprawnieniami do udostępniania, na zmuszenie ofiary do zaakceptowania udostępnienia i uzyskania dostępu do serwera atakującego.

W BentoML w wersjach 1.4.38 i wcześniejszych, proces budowania pakietu podąża za dowiązaniami symbolicznymi kontrolowanymi przez atakującego w kontekście budowania i kopiuje zawartość wskazanych plików do generowanego artefaktu Bento. Jeśli ofiara buduje niezaufane repozytorium, atakujący może umieścić dowiązanie symboliczne wskazujące na poufny plik lokalny, który zostanie włączony do artefaktu.

Mantis Bug Tracker (MantisBT) w wersjach 2.28.1 i starszych ma podatność polegającą na nieprawidłowym escapowaniu strony przekierowania z nagłówka Referer, co umożliwia wstrzyknięcie HTML. W określonych konfiguracjach serwera może to prowadzić do zatrucia pamięci podręcznej i ataku XSS.

W Devise (gem dla Rails) w wersjach 5.0.3 i poniżej, przy włączonym module Timeoutable, metoda FailureApp#redirect_url zwraca nagłówek HTTP Referer bez walidacji dla żądań innych niż GET po przekroczeniu czasu sesji. Atakujący może przekierować ofiarę na dowolną zewnętrzną stronę.

TypeBot, narzędzie do budowania chatbotów, w wersjach 3.16.0 i starszych nie weryfikuje podpisu HMAC x-hub-signature-256 w webhookach WhatsApp Cloud API. Ponadto identyfikatory workspaceId i credentialsId są ujawniane w logach i dashboardzie Meta, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wysyłanie fałszywych wiadomości webhook, uruchamianie botów i korzystanie z zasobów API ofiary.

W TypeBot w wersjach do 3.15.2 endpoint API getLinkedTypebots zwraca pełne definicje botów każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, który odniesie się do ID bota z innego workspace'a, co prowadzi do IDOR. Kontrola dostępu jest nieskuteczna z powodu użycia Array.filter() z asynchronicznym callbackiem. Podatność została naprawiona w wersji 3.16.0.

Podatność w Arm ArmNN do 2026-03-27. Przepełnienie liczby całkowitej w TensorShape::GetNumElements() pozwala na ominięcie walidacji rozmiaru bufora i odczyt poza przydzieloną pamięcią sterty.

W TypeBot przed wersją 3.16.0, viewer (packages/embeds/js) renderuje znaczniki kotwic z treści bogatych bąbelków bez filtrowania schematu javascript:. Autor bota może ustawić URL na javascript:PAYLOAD, który wykonuje się w kontekście przeglądarki odwiedzającego.

Drukarki HP ENVY serii 5000 z oprogramowaniem VERBASPP1N003.2237A.00 nieprawidłowo zarządzają równoczesnymi połączeniami TCP na porcie 9100 (JetDirect/RAW). Nieuwierzytelniony zdalny atakujący w tej samej sieci może ustanowić trwałe połączenie i wysyłać pakiety keep-alive, blokując wątki sesji drukarki. Brak limitów czasu połączeń i limitów sesji powoduje trwałą odmowę usługi, wymagającą fizycznej interwencji (ręcznego restartu) w celu przywrócenia funkcjonalności.