Katalog podatności CVE

Niewłaściwa kontrola dostępu pozwalała użytkownikom z niskimi uprawnieniami na edytowanie typów zadań istniejących zadań harmonogramu.

Podatność w FastNetMon Community Edition do wersji 1.2.9. Lokalny atakujący może wykorzystać przewidywalne ścieżki plików w /tmp do nadpisania dowolnych plików jako użytkownik FastNetMon (zazwyczaj root).

Bugsink to samodzielnie hostowane narzędzie do śledzenia błędów. Przed wersją 2.2.0 Bugsink rozwiązywał sourcemapy i pliki debugowania według identyfikatora debugowania bez ograniczania tego wyszukiwania do projektu, który posiadał przesłane metadane. Uwierzytelniony użytkownik mający dostęp do jednego projektu mógł spowodować, że przetwarzanie zdarzeń w tym projekcie używało metadanych sourcemap/plików debugowania przesłanych dla innego projektu w tej samej instancji Bugsink, jeśli odwoływano się do tego samego identyfikatora debugowania.

Algernon przed wersją 1.17.7 ma podatność w serwerze SSE, gdzie nagłówek Access-Control-Allow-Origin jest ustawiony na '*' niezależnie od pochodzenia żądania. Umożliwia to stronom trzecim odczyt strumienia nazw plików przez JavaScript.

Serwer WWW Algernon przed wersją 1.17.7 domyślnie wiązał serwer zdarzeń SSE z adresem 0.0.0.0:5553 na Linux/macOS, co umożliwiało dostęp z zewnątrz. Luka została naprawiona w wersji 1.17.7.

W jądrze Linuxa w stosie Bluetooth L2CAP brakuje sprawdzenia NULL w funkcji l2cap_sock_get_sndtimeo_cb(), co może prowadzić do dereferencji wskaźnika NULL.

W jądrze Linuxa w stosie Bluetooth L2CAP brakuje sprawdzenia NULL w funkcji l2cap_sock_new_connection_cb(), co może prowadzić do dereferencji wskaźnika NULL.

W jądrze Linux naprawiono błąd null-ptr-deref w funkcji l2cap_sock_state_change_cb() w stosie Bluetooth L2CAP. Dodano brakującą kontrolę NULL, podobną do tej w l2cap_sock_resume_cb() i l2cap_sock_ready_cb().

Vowpal Wabbit zawiera podatność w przepływie pracy GitHub Actions (python_checks.yml), gdzie tytuł pull requesta jest bezpośrednio osadzany w podwójnie cudzysłowionych stringach bash. Pozwala to atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń na runnerze poprzez specjalnie spreparowany tytuł PR. Podatność dotyczy PRów na dowolną gałąź.

Bugsink, samodzielnie hostowane narzędzie do śledzenia błędów, przed wersją 2.1.3 zawiera lukę w walidacji URL-i webhooków. Różnica w parsowaniu URL-i między Pythonem a biblioteką requests pozwala na ominięcie walidacji, przez co URL może wydawać się wskazywać dozwolony host publiczny, podczas gdy żądanie HTTP faktycznie trafia do innego serwera.

Traccar przed wersją 6.13.0 zawiera podatność w DeviceResource.uploadImage, która autoryzuje urządzenie tylko przez Condition.Permission, ale nie sprawdza readonly/deviceReadonly dla nie-adminów. Nieautoryzowany użytkownik może zastąpić obraz urządzenia w katalogu mediów serwera.

Brak walidacji tokena CSRF w punkcie końcowym aktywacji administratora w komponencie com_users umożliwia atak CSRF. Atakujący może nakłonić administratora do wykonania nieautoryzowanych działań.

Brak odpowiedniego kodowania wyjścia prowadzi do podatności na XSS w linkach 'readmore' dla komponentu com_content.

Brak odpowiedniego kodowania wyjścia prowadzi do podatności na XSS w komponencie historii treści.

Brak odpowiedniego kodowania wyjścia prowadzi do podatności na XSS w komponencie wielojęzycznych powiązań.

Brak odpowiedniego kodowania wyjścia w modułach kanałów informacyjnych (feed) umożliwia atak typu Cross-Site Scripting (XSS). Atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt, który zostanie wykonany w przeglądarce ofiary.

IBM Cloud Pak for Data System - Cyclops 11.3.0.2 do Interim Fix 002 używa domyślnych haseł z procesu produkcyjnego podczas instalacji. Może to pozwolić atakującemu na ominięcie uwierzytelniania.

IBM Cloud Pak for Data System - Cyclops w wersjach 11.3.0.2 do Interim Fix 002 jest podatny na iniekcję SQL. Zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowane zapytania SQL, co pozwala na przeglądanie, dodawanie, modyfikowanie lub usuwanie danych w bazie danych.

IBM Financial Transaction Manager for SWIFT Services for Multiplatforms w wersjach 3.2.4.0 do 3.2.4.15 jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia poświadczeń w zaufanej sesji.

IBM watsonx.data w wersjach 2.2 do 2.3.1 nie ogranicza prawidłowo połączeń przychodzących i wychodzących, co może pozwolić atakującemu na przesyłanie lub modyfikowanie plików bez ograniczeń.