Katalog podatności CVE

LightLLM w wersji do 1.2.0 zawiera podatność polegającą na wyczerpaniu pamięci w kanale kontrolnym NCCL, gdy uruchomiono z opcją --pd_trans_mode nccl. Nieuwierzytelniony atakujący może wywołać metodę exposed_set_value, aby przechowywać nieograniczone pary klucz-wartość, powodując awarię procesu roboczego i awarię węzła.

LightLLM do wersji 1.2.0 w wdrożeniach multimodalnych udostępnia nieuwierzytelnioną usługę cache RPyC z włączoną deserializacją pickle na wszystkich interfejsach. Atakujący mogą wysyłać spreparowane obiekty szeregowane do odsłoniętych metod cache, aby wykonać dowolny kod z uprawnieniami usługi.

LightLLM do wersji 1.2.0 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w usłudze router profiler, gdy uruchomiono z flagą --enable_profiling. Usługa udostępnia nieuwierzytelniony serwer RPyC z włączoną deserializacją pickle, umożliwiając atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wysyłanie spreparowanych obiektów szeregowych do kolejki poleceń profilera.

Wykryto podatność w Ziroom ZHOME A0101 1.0.1.0. Dotyczy funkcji set_syslog w pliku /api/ZRnetwork/set_syslog. Manipulacja argumentami conloglevel/log_size prowadzi do wstrzyknięcia poleceń. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny i może być użyty. Producent został wcześnie powiadomiony o ujawnieniu, ale nie odpowiedział w żaden sposób.

Mechanizm aktualizacji urządzenia zawiera warunki, które pozwalają na zaakceptowanie nieautoryzowanych pakietów oprogramowania jako autentycznych. Podczas procesu rozruchu funkcja done wyłącza weryfikację podpisów w konfiguracji OPKG przed przywróceniem opcjonalnych pakietów z zapisywalnego, niepodpisanego źródła. Dodatkowo publicznie dystrybuowany SDK zawiera produkcyjny klucz prywatny, którego odpowiadający klucz publiczny jest zaufany zarówno przez stabilne, jak i beta wersje firmware.

Mechanizm aktualizacji urządzenia pobiera metadane aktualizacji oprogramowania przez niezaszyfrowane połączenie HTTP i przechowuje ich część do późniejszego wykorzystania. Interfejs zarządzania zwraca tę wartość w odpowiedzi JSON, a interfejs webowy wyświetlający informacje o aktualizacjach wstawia ją bezpośrednio do strony jako HTML, co pozwala na interpretację jako skrypt. Dodatkowo ten sam uwierzytelniony origin udostępnia interfejs zdolny do wykonywania poleceń systemowych z uprawnieniami roota.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc5 zawiera podatność polegającą na dostępie do pamięci poza granicami w funkcji dhcp6_parse_options(), która nie waliduje długości opcji SERVERID i CLIENTID w pakietach DHCPv6. Atakujący w sieci lokalnej może wysłać spreparowane pakiety DHCPv6 ADVERTISE lub REPLY podczas netbootu, aby uszkodzić pamięć i spowodować awarię bootloadera.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc5 zawiera podatność typu use-after-free w funkcji httpc_recv_cb() w implementacji wget lwIP. Gdy zapis danych HTTP nie powiedzie się, callback zwalnia PCB połączenia, ale zwraca ERR_BUF zamiast ERR_ABRT, co powoduje dostęp do zwolnionej pamięci w ścieżce wejściowej TCP i awarię bootloadera.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc5 zawiera przepełnienie bufora w funkcji nfs_readlink_reply() w net/nfs-common.c podczas przetwarzania odpowiedzi serwera NFS. Złośliwy serwer NFS może wysłać spreparowane odpowiedzi READLINK z ujemnymi lub zbyt dużymi wartościami długości dowiązania symbolicznego, aby uszkodzić pamięć i spowodować awarię bootloadera.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc5 zawiera przepełnienie bufora w funkcji nfs_read_reply() w net/nfs-common.c, które pozwala atakującym uszkodzić pamięć poprzez dostarczenie spreparowanych długości odpowiedzi NFS READ. Złośliwy serwer NFS może wykorzystać obsługę liczb całkowitych ze znakiem, aby obejść walidację długości i zapisać dane daleko poza buforem docelowym, powodując awarię bootloadera lub uszkodzenie pamięci.

Parametr "supplier_no" używany w funkcji wyszukiwania alokacji biznesowej jest podatny na czasową ślepą iniekcję SQL.

Parametr "reportType" w funkcji raportu podsumowania produktów w sekcji raportów bilansujących jest podatny na czasową ślepą iniekcję SQL.

U-Boot przed 2026.10-rc3 zawiera podatność zapisu poza granicami bufora w funkcji read_slotted_partition(), która nie weryfikuje rozmiaru obrazu względem granic partycji. Atakujący z fizycznym dostępem może dostarczyć spreparowany nośnik rozruchowy z nadmiernie dużymi nagłówkami, aby zapisać dane poza buforem ładowania do pamięci bootloadera na urządzeniach bez ochrony Android Verified Boot.

U-Boot przed 2026.10-rc4 zawiera podatność przepełnienia liczb całkowitych w funkcji sqfs_read_directory_table() podczas alokacji bufora tablicy katalogów. Atakujący może dostarczyć spreparowany obraz SquashFS z kontrolowaną wartością metablks_count w superbloku, co powoduje niedostateczną alokację bufora sterty i zapisy poza granicami, uszkadzając pamięć sterty i powodując awarię bootloadera.

U-Boot do wersji 2026.10-rc5 zawiera podatność zapisu poza granicami bufora w funkcji video_display_rle8_bitmap w drivers/video/video_bmp.c. Atakujący może dostarczyć spreparowany obraz BMP skompresowany RLE8, aby uszkodzić pamięć przylegającą do bufora ramki i spowodować awarię bootloadera.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc3 z włączoną opcją CONFIG_IP_DEFRAG zawiera podatność polegającą na zapisie poza granicami w funkcji __net_defragment() w net/net.c. Zdalni atakujący mogą wysłać spreparowany fragment IP z niezerowym offsetem i ustawioną flagą More-Fragments podczas netbootu, aby uszkodzić sąsiednią pamięć i spowodować awarię bootloadera.

Endpoint eksportu plików pozwala każdemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na eksport dowolnych tabel bazy danych poprzez wysłanie spreparowanego żądania POST.

Aplikacja akceptuje identyfikatory sesji dostarczone przez użytkownika i nie regeneruje identyfikatora sesji po uwierzytelnieniu. Pozwala to atakującemu na wstępne zdefiniowanie identyfikatora sesji i ponowne użycie go po uwierzytelnieniu ofiary, co prowadzi do przejęcia sesji.

Atakujący może skonstruować żądanie, które po wysłaniu przez innego użytkownika aplikacji spowoduje wykonanie kodu JavaScript dostarczonego przez atakującego w przeglądarce użytkownika w kontekście jego sesji. Jest to klasyczna podatność typu cross-site scripting (XSS).

Endpoint przesyłania plików TMS nie egzekwuje ograniczeń typu plików po stronie serwera, co pozwala atakującemu na przesłanie i wykonanie dowolnych plików PHP na serwerze WWW.