Katalog podatności CVE

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność, która występowała w sterowniku mv88e6xxx. Problem polegał na dereferencjonowaniu wskaźnika NULL podczas odłączania tego sterownika, co mogło prowadzić do awarii systemu.

Funkcja process_file w reader.c w libdoc do 2017-10-23 zawiera przepełnienie bufora na stercie (heap-based buffer over-read), które pozwala atakującemu wywołać odmowę usługi (awarię aplikacji) za pomocą spreparowanego pliku.

W ImageMagick 7.0.8-11 Q16 bardzo mały spreparowany plik wejściowy może spowodować zawieszenie trwające kilka minut, podczas którego zużywane są zasoby CPU i pamięci, aż do nieudanej próby dużej alokacji pamięci. Zdalny atakujący może w ten sposób wywołać odmowę usługi.

Wartości oznaczone jako skompresowane były rozpakowywane bez limitu rozmiaru — element ~130 KB mógł rozwinąć się do 128 MB przy odczycie, niezależnie od ustawień compress i serializer klienta. Dodatkowo rozmiar podany w odpowiedzi był używany do odczytu lub buforowania danych bez należytych ograniczeń.

Parser odpowiedzi potokowych w bibliotece Dalli traktował każdą linię odpowiedzi bez treści (np. CLIENT_ERROR lub SERVER_ERROR) jako znacznik końca partii MN. Powodowało to zaprzestanie odczytu odpowiedzi danego serwera i pozostawienie ich w połączeniu, gdzie kolejne polecenia odczytywały je jako własne odpowiedzi.

Dalli buforowała bajty żądań w buforze zapisu IO Ruby'ego, a bloki quiet (multi) nie są opróżniane aż do ich zakończenia. Gdy proces wykonuje fork, dziecko dziedziczy bufor, a Ruby opróżnia go przy zamknięciu lub finalizacji gniazda, nawet jeśli dziecko nigdy nie używa Dalli — żądanie zostaje wysłane dwukrotnie.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z niezwolnieniem ogrodzenia w przypadku wczesnych błędów próby. Problem dotyczy opóźnionego ładowania HuC, które zostało wprowadzone w commit 27536e03271da.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność związaną z brakiem kontroli szerokości AG w funkcji dbAllocAG. Gdy szerokość w dmapctl wynosi zero, prowadzi to do błędu dzielenia podczas obliczania poziomu strony kontrolnej.

Podatność CVE-2025-27558 dotyczy sieci mesh w standardzie IEEE P802.11-REVme D1.1 do D7.0, które są podatne na ataki FragAttacks. Atakujący może wykorzystać tę lukę do wstrzykiwania dowolnych ramek do urządzeń obsługujących odbieranie nie-SSP A.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność dotyczącą funkcji s32ton(), która nieprawidłowo konwertowała 32-bitową wartość na 0-bitową. Testy przeprowadzone przez narzędzie syzbot ujawniły, że w takim przypadku występuje wyjątek związany z przekroczeniem zakresu.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z budowaniem drzewa wolnego miejsca, gdy włączona jest funkcja drzewa grup blokowych. W przypadku wystąpienia błędu asercji podczas tego procesu, może to prowadzić do problemów z odbudową wolnego miejsca.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z nieprawidłową inicjalizacją flag przed wywołaniem funkcji vfs_fileattr_get. Zgłoszono błąd związany z niezainicjowaną wartością.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność, która powodowała awarię podczas przechodzenia do trybu switchdev, gdy urządzenie nie obsługiwało IPsec. Problem polegał na próbie oczyszczenia zasobów IPsec mimo braku ich wsparcia przez urządzenie.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie działa jako współdzielony cache (shared_cache: true). Strategia ByUrl kluczuje wpisy na podstawie metody i URL, traktując odpowiedź bez nagłówka Vary jako pasującą do każdego żądania, a strategia ByVary opiera się na tym, że pochodzenie podaje Authorization w nagłówku Vary. Odpowiedź na żądanie... (opis ucięty) może być niewłaściwie serwowana innym użytkownikom.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie przechowuje odpowiedzi w formacie JSON i odczytuje je z powrotem za pomocą JSON.load, które honoruje klucz json_class i wywołuje metodę json_create na wskazanej klasie. Nagłówki odpowiedzi są przechowywane bez zmian w wpisie cache, więc złośliwy serwer pochodzenia może zwrócić odpowiedź z kluczem json_class prowadzącym do niebezpiecznej deserializacji.

Walidator nazw konfiguracji w GitPython neutralizuje tylko znaki CR/LF/NUL dla etykiety "option"; nie odrzuca znaków =, #, ;, [, ] ani białych znaków w nazwie opcji. Funkcja write_section zapisuje nazwę opcji dosłownie do pliku konfiguracyjnego, więc nazwa taka jak sshCommand = touch <cmd> może wstrzyknąć konfigurację.

GitPython od 2022 do 2026 roku wdrażał metodycznie dwa zabezpieczenia: Git.check_unsafe_protocols(url) (zgłasza UnsafeProtocolError dla URL-i typu <transport>::) oraz Git.check_unsafe_options(...) (zgłasza UnsafeOptionError dla opcji z listy zabronionych). Opis wskazuje, że wdrożenie tych zabezpieczeń nie objęło wszystkich ścieżek kodu.

W aiohttp wykryto wiele przypadków nadmiernego lub nieograniczonego zużycia pamięci oraz nadmiernego zużycia CPU przy żądaniach kontrolowanych przez atakującego. Atakujący może wywołać wyczerpanie zasobów za pomocą specjalnie spreparowanych żądań.

W systemie Windows zawartość pliku .dist-info/namespace_packages.txt w kole (wheel) kontrolowana przez atakującego może spowodować, że starsza ścieżka instalacji setuptools utworzy plik __init__.py poza wskazanym katalogiem destination_eggdir. Atakujący może wpłynąć na ścieżkę docelową, ale nie na zawartość pliku.

W bibliotece GitPython metoda Remote.pull() przekazuje pozycyjny argument refspec bezpośrednio do procesu potomnego git pull, podczas gdy zabezpieczenie przed niebezpiecznymi opcjami sprawdza tylko argumenty nazwane. Aplikacja przekazująca dane kontrolowane przez atakującego jako refspec (np. nazwę gałęzi podaną przez użytkownika) może umożliwić wstrzyknięcie niebezpiecznych opcji.