Katalog podatności CVE

Funkcja decNumberCopy w pliku decNumber.c w jq do wersji 1.7.1 nieprawidłowo traktuje wartość NaN jako liczbową, co prowadzi do przepełnienia bufora na stosie i zapisu poza zakresem. Problem można wykorzystać na przykład przez użycie opcji --slurp z operacją odejmowania, taką jak filtr .-. przy odpowiednio spreparowanym wejściu.

Podatność w bibliotece Mail dotyczy funkcji q_value_decode i b_value_decode, które dekodują tylko pierwsze zakodowane słowo RFC 2047 w ciągu znaków i używają zbyt zachłannego wzorca do dopasowania tokenu zestawu znaków. Specjalnie spreparowane, nieprawidłowe zakodowane słowo osadzone w nazwie wyświetlanej adresu lub części lokalnej może spowodować nieprawidłowe dekodowanie.

W bibliotekach Net::SSH::Proxy::Command oraz Net::SSH::Proxy::Jump możliwa jest iniekcja poleceń powłoki. Gdy aplikacja konfiguruje proxy i przekazuje do Net::SSH.start (lub ciąg jump do Proxy::Jump.new) wartości host, port lub remote_user pod wpływem atakującego, metaznaki powłoki w tych wartościach mogą zostać zinterpretowane.

Parser odpowiedzi klienta SMTP w Nodemailer składa wielowierszowe odpowiedzi serwera, dołączając każdą linię kontynuacji do jednego wpisu i ponownie testując, czy jest to odpowiedź częściowa. Test częściowej odpowiedzi wykonuje operacje na łańcuchach przy każdej linii, co może prowadzić do nieefektywnego przetwarzania.

Axios w wersjach od 0.28.0 zawiera niekontrolowaną rekurencję w formDataToJSON, która jest udostępniana jako axios.formToJSON() i używana wewnętrznie, gdy axios serializuje FormData z Content-Type: application/json. Jeśli aplikacja przekaże kontrolowane przez atakującego nazwy pól FormData, może to prowadzić do wyczerpania stosu.

W systemach Red Hat Enterprise Linux z xdg-user-dirs przed wersją 0.15.5, polityka umask systemu nie jest honorowana podczas tworzenia katalogów użytkownika XDG, ponieważ Xsession uruchamia xdg-user-dirs.sh przed ustawieniem umask. Może to prowadzić do nieprawidłowych uprawnień katalogów.

Axios w wersjach 0.28.0 i późniejszych zawiera niekontrolowaną rekurencję w formDataToJSON, pomocniku stojącym za publicznym API axios.formToJSON() / nazwanym formToJSON oraz domyślnym przekształceniu żądania używanym, gdy FormData jest wysyłane z typem treści application/json.

Podatność w przepływie mikro-kodu dla niektórych procesorów Intel umożliwia eskalację uprawnień. Atak wymaga uprzywilejowanego użytkownika oraz złożonego scenariusza ataku lokalnego.

Axios może konsumować dziedziczone właściwości z zagnieżdżonych obiektów opcji żądania, gdy proces JavaScript ma już zanieczyszczony Object.prototype. Główna połączona konfiguracja jest chroniona prototypem null, ale zagnieżdżone zwykłe obiekty, takie jak auth i paramsSerializer, są klonowane do obiektów z prototypem.

Moduł email w Pythonie, a konkretnie klasa BytesGenerator, nieprawidłowo cytuje znaki nowej linii w nagłówkach wiadomości podczas serializacji, co umożliwia wstrzyknięcie nagłówka. Problem dotyczy tylko użycia LiteralHeader, które nie respektuje składania nagłówków.

Node-tar (npm tar) zawiera podatność na wyczerpanie stosu przez niekontrolowaną rekurencję w wewnętrznej funkcji pomocniczej mapHas używanej przez filesFilter. Wywołanie tar.t(...) lub tar.x(...) z niepustą listą wyboru członków instaluje filtr, który zamyka się nad rekurencyjnym mapHas.

W FRRouting (FRR) do wersji 7.3.1 włącznie, podczas korzystania z funkcji split-config, skrypt inicjalizacyjny tworzy pusty plik konfiguracyjny z domyślnymi uprawnieniami odczytu dla wszystkich użytkowników. Może to prowadzić do wycieku informacji poprzez narzędzia frr.in i frrcommon.sh.in.

Wykryto i naprawiono kilka podatności w zależności libvips, z których dwie mają wysoki poziom dotkliwości w CVSSv4. Wersje sharp przed 0.35.0 przetwarzające niezaufane dane są podatne.

Podatność na path traversal w serve-static na Windows przez zakodowany backslash (%5C) w ścieżce żądania. Na hostach Windows zakodowany backslash (%5C) dekoduje się do \, co powoduje, że ścieżka Windows traktuje go jako separator katalogów.

Podatność w pakiecie iscsi-initiator-utils dotyczy zapisu poza granicami bufora i ujawnienia informacji przez niezweryfikowaną długość ładunku IPv6. Specjalnie spreparowane żądania ICMPv6 Echo mogą spowodować, że demon iscsiuio zaufa zawyżonej wartości ipv6_plen, większej niż faktycznie odebrany ładunek.

Publiczna funkcja pomocnicza mergeAttributes() w @tiptap/core używa zwykłego przypisania nawiasowego na kluczach zwracanych przez Object.entries(). Własny klucz __proto__ z JSON wywołuje w ten sposób odziedziczony setter prototypu na nowo utworzonym obiekcie, a funkcja zwraca obiekt, którego prototyp jest kontrolowany przez atakującego.

Pakiet iscsi-initiator-utils w wersji 6.2.1.11-0.git4b3e853.el10 zawiera podatność na przepełnienie bufora stosu w funkcji idbm_recinfo_config. Złośliwy cel iSCSI może wstrzyknąć dodatkową linię konfiguracji do zapisanego rekordu węzła poprzez spreparowany TargetName w SendTargets, co później może spowodować przepełnienie bufora stosu.

Axios jest podatny na gadżety zanieczyszczenia prototypu po stronie odczytu, gdy Object.prototype został już zanieczyszczony przez inną podatność lub zależność. Najbardziej dostępny problem dotyczy aliasów metod bez ciała: axios.get(), axios.delete(), axios.head() i axios.options().

Brak odpowiednich sprawdzeń w funkcjach związanych z inicjalizacją RMP umożliwia lokalnemu atakującemu z uprawnieniami administratora błędną identyfikację pamięci I/O, co może prowadzić do naruszenia integralności pamięci gościa.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.