Katalog podatności CVE

Wersje Metrics::Any::Adapter::SignalFx przed 0.04 dla Perla nie chronią przed wstrzyknięciami metryk. Protokół statsd pozwala na wysyłanie wielu metryk w jednym pakiecie, co stwarza ryzyko.

Narzędzie CleanWipe Removal Tool (macOS) w wersjach przed 16.0.0.65 może być podatne na lukę w zakresie eskalacji uprawnień lokalnych. Atakujący z ograniczonym dostępem może zwiększyć swoje uprawnienia, uzyskując kontrolę administracyjną.

Nieograniczona alokacja pamięci w reassemblerze ramek CRYPTO w s2n-quic przed wersją 1.8.2 może umożliwić nieautoryzowanemu zdalnemu aktorowi spowodowanie odmowy usługi poprzez wysyłanie spreparowanych pakietów QUIC Initial.

Fission to framework serverless, natywny dla Kubernetes, który przed wersją 1.25.0 nieprawidłowo walidował pola RelativeURL i Prefix w HTTPTriggerSpec.Validate(). Te pola były weryfikowane tylko na poziomie CLI, co pozwalało na obejście kontroli URL przy użyciu kubectl lub bezpośrednich wywołań REST API Kubernetes.

Fission, framework serverless oparty na Kubernetes, przed wersją 1.24.0 tworzył pody budownicze z automatycznie montowanym tokenem konta usługi, co mogło prowadzić do nieautoryzowanego dostępu do zasobów. Problem został naprawiony w wersji 1.24.0.

Aplikacja draw.io przed wersją 29.7.12 zawiera podatność, która pozwala na wykonanie dowolnego kodu JavaScript poprzez specjalnie przygotowany plik .drawio. Problem występuje w panelu formatu tekstowego, gdzie surowa etykieta komórki jest przypisywana do elementu bez odpowiedniej sanitizacji.

Fission to framework serverless, natywny dla Kubernetes, który przed wersją 1.23.0 miał lukę w bezpieczeństwie. W pliku pkg/builder/builder.go, polecenie Environment.spec.builder.command było przekazywane bez walidacji, co umożliwiało wykonanie dowolnego kodu w kontekście podu budującego.

W wersjach Splunk SOAR poniżej 8.5.0, nieautoryzowany atakujący może wstrzykiwać kody ucieczki ANSI do plików dzienników aplikacji SOAR poprzez specjalnie przygotowane ścieżki żądań HTTP. Wstrzyknięcie jest możliwe, ponieważ SOAR nie usuwa znaków kontrolnych z ścieżek żądań HTTP przed zapisaniem ich do dzienników aplikacji.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4 i 10.0.7 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.4.2604.0, 10.3.2512.12, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23, 10.0.2503.14 i 9.3.2411.131, użytkownik z rolą posiadającą uprawnienie `edit_saved_search_owner` może przypisać własność zapisanych wyszukiwań użytkownikom spoza swojego autoryzowanego zakresu. Punkt końcowy przypisania własności nie ma kontroli dostępu.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć klasyczny pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane z przeglądarki użytkownika o wyższych uprawnieniach. Problem wynika z braku pełnej walidacji wartości atrybutów stylu w panelach klasycznych pulpitów nawigacyjnych.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może doprowadzić do wycieku danych poprzez klasyczne pulpity nawigacyjne, przekierowując ofiarę na zewnętrzną stronę za pomocą URL-a względnego protokołu w linku drill-down.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć złośliwy klasyczny pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane do zewnętrznego serwera.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.2.4, 10.0.7, 9.4.12 i 9.3.13 oraz Splunk Cloud Platform poniżej 10.3.2512.13, 10.2.2510.15, 10.1.2507.23 i 9.3.2411.132, użytkownik o niskich uprawnieniach może stworzyć złośliwy pulpit nawigacyjny, który wykrada wrażliwe dane do zewnętrznego serwera, gdy wyższy uprawniony użytkownik go wyświetli. Wykorzystuje to lukę w walidacji atrybutów stylu inline przez mechanizm Trusted Domains.

W wersjach ScreenConnect™ przed 26.2, walidacja danych wejściowych w funkcji tworzenia Host Pass mogła pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami do tworzenia Host Pass na określenie czasu wygaśnięcia tokenu poza zamierzonym maksymalnym limitem.

Umbraco to system zarządzania treścią oparty na ASP.NET. W wersjach przed 13.14.0 i 17.4.0 niektóre kontrolery Surface w CMS nie walidują URL-i przekierowań, co naraża szablony Razor, które korzystają z parametrów zapytania kontrolowanych przez użytkownika, na ataki związane z złośliwym przekierowaniem.

Umbraco to system zarządzania treścią oparty na ASP.NET. Użytkownicy z autoryzacją mogą wstrzykiwać HTML do pola wejściowego, co skutkuje jego renderowaniem w oknie dialogowym potwierdzenia bez odpowiedniego kodowania wyjścia.

Silverpeas w wersjach do 6.4.6 niewłaściwie obsługuje funkcję 'Przestrzeń osobista', gdy nie jest ustawiony identyfikator komponentu (componentId).

W MISP BSimVis występuje podatność na przechowywane ataki typu cross-site scripting (XSS) w kodzie renderowania tagów. Wiele ścieżek renderowania po stronie klienta interpoluje nazwy tagów, nazwy kolekcji, identyfikatory encji, nazwy klastrów i metadane tagów bez odpowiedniego kontekstu, co umożliwia atakującym wstrzykiwanie złośliwego kodu.

Podatność przepełnienia bufora opartego na stosie w Erlang OTP (erl_interface) występuje w funkcji ei_s_print_term, która używa wewnętrznego bufora 2000 znaków. Przy bardzo dużych liczbach całkowitych bufor może się przepełnić, co ogranicza się do ataku DoS.

Podatność w module ssl Erlang/OTP (inet_tls_dist) pozwala na ominięcie listy dozwolonych adresów LAN w dystrybucji przez TLS. Funkcja inet_tls_dist:check_ip/1 używa inet:sockname/1 zamiast inet:peername/1, co powoduje, że porównanie maski podsieci zawsze kończy się sukcesem, umożliwiając dostęp każdemu posiadaczowi certyfikatu TLS podpisanego przez CA.