Katalog podatności CVE

Interfejs komunikacyjny PLCnext Engineer w urządzeniu ma podatność na nieuwierzytelniony atak DoS. Zdalny atakujący może przerwać dostęp do urządzenia za pomocą aplikacji klienckiej, co wymaga ręcznego restartu usługi PLCnext.

Python API Snowflake (`snowflake.core`) przed wersją 1.13.0 ma niedostateczną sanityzację danych wejściowych, co umożliwia eskalację uprawnień typu confused-deputy poprzez path traversal i zanieczyszczenie parametrów HTTP. Atakujący kontrolujący identyfikator lub nazwę obiektu w aplikacji korzystającej z snowflake.core może wykonywać operacje na zasobach nadrzędnych lub nadpisywać ograniczenia operacji swap, clone lub rename w sesji o wyższych uprawnieniach.

Wtyczka Ezoic dla WordPressa przed wersją 2.23.1 nie ogranicza prawidłowo dostępu do niektórych funkcji eksportu treści, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wyzwolenie eksportu bazy danych po stronie serwera, w tym skrótów haseł użytkowników i tokenów resetowania haseł, a także na trwałą zmianę niektórych ustawień.

Wtyczka WP Directory Kit dla WordPressa przed wersją 1.5.6 nie sanityzuje i nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL, co prowadzi do podatności na wstrzyknięcie SQL, którą mogą wykorzystać nieuwierzytelnieni użytkownicy, gdy skonfigurowany jest niedomyślny typ pola wyszukiwania.

Wtyczka WP Directory Kit dla WordPressa przed wersją 1.5.6 nie sanityzuje i nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL w jednej z uwierzytelnionych akcji AJAX, która nie zawiera kontroli autoryzacji, co pozwala każdemu zalogowanemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, na przeprowadzanie ataków SQL injection.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa przed wersją 7.4.1 nie sanityzuje i nie escapuje kontrolowanej przez użytkownika wartości przed użyciem jej w zapytaniu SQL, co pozwala użytkownikom z kontem subskrybenta i wyżej na przeprowadzanie ataków SQL injection oraz manipulowanie rekordami zgody na rezerwacje należącymi do innych osób.

Wtyczka WP Photo Album Plus dla WordPressa przed wersją 9.2.07.002 nie wykonuje żadnej kontroli uprawnień ani nonce w jednej z akcji publicznego punktu końcowego i buduje nazwę opcji z wartości dostarczonej przez klienta bez ograniczania jej do własnych opcji, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na odczyt wartości innych autoloadowanych opcji, których nazwy kończą się pasującym sufiksem.

Wtyczka WP Photo Album Plus przed wersją 9.2.07.002 nie weryfikuje wartości kontrolowanej przez klienta, używanej do budowy ścieżki pliku w jednej z publicznych akcji, oraz nie przeprowadza kontroli autoryzacji. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na usuwanie dowolnych archiwów ZIP na serwerze, w tym tych poza katalogiem głównym.

Wtyczka Form Maker by 10Web przed wersją 1.15.45 nie parametryzuje poprawnie wartości kontrolowanej przez użytkownika, która jest podstawiana do dynamicznego zapytania SQL dla pola wyboru opartego na bazie danych. Pozwala to użytkownikom z rolą subskrybenta na przeprowadzanie ataków SQL injection drugiego rzędu.

Wtyczka PowerPress Podcasting by Blubrry przed wersją 11.17.1 nie waliduje jednego z ustawień URL odcinka podcastu przed wykonaniem żądania po stronie serwera, co pozwala użytkownikom z rolą co najmniej Contributor na przeprowadzanie ataków Server-Side Request Forgery (SSRF) skierowanych na wewnętrzne usługi.

Wtyczka Total Upkeep dla WordPressa przed wersją 1.17.3 nie chroni odpowiednio sekretu autoryzującego funkcję przywracania kopii zapasowej i udostępnia go nieuwierzytelnionym użytkownikom, co pozwala im na ujawnienie wrażliwych informacji o kopiach zapasowych oraz wymuszenie pełnego przywrócenia witryny, nadpisując pliki i bazę danych działającej witryny. Jest to niepełna poprawka CVE-2020-36848, ponieważ ochrona dodana wtedy nigdy nie zadziałała na rozpowszechnionych kopiach wtyczki.

Wtyczka WordPress Import WP przed wersją 2.14.23 nie przeprowadza żadnej kontroli autoryzacji w jednym z handlerów pobierania plików eksportu. Niezalogowani atakujący mogą pobierać pliki eksportu wygenerowane przez administratorów, które mogą zawierać dane osobowe użytkowników, takie jak adresy e-mail, nazwy logowania i role. Wykorzystanie wymaga istnienia niewykorzystanego eksportu i uzyskania klucza pobierania opartego na czasie o niskiej entropii.

Wtyczka WordPress KiviCare przed wersją 4.5.2 nie odpowiednio sanityzuje i escapuje parametry dostarczane przez użytkownika przed użyciem ich w zapytaniu SQL. Zalogowani użytkownicy z rolą personelu kliniki mogą przeprowadzić atak SQL injection.

Wtyczka Eventin dla WordPressa przed wersją 4.1.20 nie przeprowadza kontroli autoryzacji w obsłudze rejestracji na listę oczekujących, umożliwiając nieuwierzytelnionym użytkownikom tworzenie kont użytkowników WordPressa dla dowolnych adresów e-mail oraz wstrzykiwanie rekordów zamówień.

Velociraptor umożliwia planowanie nowych kolekcji za pomocą zapytań VQL w notatnikach. Wymagane jest uprawnienie COLLECT_CLIENT, ale nie jest ono egzekwowane, gdy użytkownik może uruchomić zapytanie VQL, które resetuje dostawcę autoryzacji. Użytkownik z rolą analityka może uruchamiać nowe kolekcje, które zwykle wymagają roli badacza, co stanowi eskalację uprawnień.

Weryfikatory wywołań systemowych w przestrzeni użytkownika z_vrfy_zsock_sendmsg() i z_vrfy_zsock_recvmsg() w subsys/net/lib/sockets/sockets.c kopiują strukturę net_msghdr do kopii po stronie jądra, ale następnie ponownie odczytują oryginalną strukturę użytkownika. Podwójny odczyt (double-fetch) umożliwia atakującemu wątek w tym samym obszarze pamięci zwiększenie msg->msg_iovlen w oknie czasowym, co prowadzi do zapisu poza przydzielony bufor w jądrze. Może to prowadzić do eskalacji uprawnień lub awarii jądra.

Wtyczka Social Login, Passkeys, Magic Link & Email OTP – Passwordless Login by VentraConnect dla WordPressa jest podatna na obejście uwierzytelniania przez niezweryfikowany e-mail dostawcy we wszystkich wersjach do 1.4.3 włącznie. Wtyczka ufa niezweryfikowanemu polu e-mail zwracanemu przez endpoint Spotify /v1/me jako dowodowi posiadania skrzynki, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zalogować się jako dowolny istniejący użytkownik WordPressa, w tym administrator, i uzyskać pełny dostęp administracyjny.

Wada w komponencie multicloud-operators-channel Red Hat Advanced Cluster Management (RHACM) umożliwia skompromitowanemu agentowi z klastra zarządzanego nieautoryzowany dostęp do wrażliwych informacji. Agent może odczytać wszystkie Sekrety i ConfigMapy w dowolnej przestrzeni nazw kanału w klastrze centralnym, co może ujawnić poświadczenia do repozytoriów Git i Helm innych najemców.

Wada w komponencie multicloud-operators-subscription. Uprzywilejowany użytkownik (administrator przestrzeni nazw) może manipulować polem Channel.Spec.SecretRef.Namespace, co powoduje kopiowanie wrażliwych zawartości Sekretów z innych przestrzeni nazw do własnej, prowadząc do ujawnienia informacji.

W oprogramowaniu UEFI brak weryfikacji bezpiecznego rozruchu dla niektórych woluminów firmware (FV) może umożliwić wykonanie dowolnego kodu.