Katalog podatności CVE

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 jest podatny na eskalację uprawnień przez Navigator for i. Uwierzytelniony użytkownik może podnieść uprawnienia do poziomu roota, aby wykonywać polecenia.

IBM WebSphere Application Server - Liberty w wersjach od 17.0.0.3 do 26.0.0.8 jest podatny na eskalację uprawnień podczas korzystania z Liberty collectives.

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji i naruszenie integralności systemu z powodu wady wstrzykiwania XML.

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na obejście zabezpieczeń z powodu niebezpiecznej refleksji.

Biblioteka OneCompression firmy Fujitsu Research przed wersją 1.2.1 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez dostarczenie spreparowanego pliku model.pt. Funkcja load_quantized_model_pt() bezwarunkowo wywołuje torch.load z weights_only=False, co uruchamia mechanizm pickle Pythona podczas deserializacji.

Semaphore UI to interfejs webowy do zarządzania narzędziami DevOps. Przed wersją 2.18.19 oraz od 2.19.0-alpha3 do 2.19.5-beta5, ProjectMiddleware i GetProjectOrGlobalRoleBySlug pozwalają menedżerowi projektu na użycie POST /api/project/{id}/roles do utworzenia niestandardowej roli menedżera z maską bitową uprawnień 15, nadpisując wbudowane uprawnienia menedżera i przyznając możliwości właściciela CanUpdateProject i CanManageProjectUsers. Problem został naprawiony w wersjach 2.18.19 i 2.19.5-beta5.

Semaphore UI przed wersją 2.18.21 zawiera podatność na atak CSRF w punkcie końcowym /api/users/{id}/password, umożliwiającą nieuwierzytelnionemu atakującemu zmianę hasła administratora lub innego użytkownika po interakcji z ofiarą. Brak ochrony CSRF i potwierdzenia bieżącego hasła.

Nieuwierzytelniony atakujący może w określonych warunkach spowodować buforowanie niezaufanej zawartości pakietów, co może wpłynąć na integralność i dostępność artefaktów.

API Backfill w Apache Airflow autoryzował żądanie względem identyfikatora Dag podanego przez wywołującego, gdy segment ścieżki `backfill_id` nie mógł zostać sparsowany. Zależność autoryzacji parsowała go funkcją `int()`, podczas gdy procedura obsługi trasy parsowała go jako pydantic `NonNegativeInt`, który akceptuje wartości odrzucane przez `int()` (`1.0` jest konwertowane na `1`); FastAPI rozwiązuje zależności przed walidacją punktu końcowego, więc działały na różnych Dagach. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami edycji dowolnego pojedynczego Dag mógł odczytywać, wstrzymywać i anulować backfille należące do innych Dagów, w tym przenosić kolejkowane uruchomienia innego Dag do stanu `failed`. Nie jest wymagana żadna niestandardowa konfiguracja, a identyfikatory backfill są sekwencyjne, więc znalezienie celu jest trywialne. Zaleca się aktualizację do apache-airflow 3.3.1 lub nowszego, który parsuje identyfikator backfill tym samym typem, który deklarują trasy.

Posiadacz ważnych poświadczeń integracyjnych może w określonych warunkach podszywać się pod innych użytkowników.

Task SDK w Apache Airflow odtwarzał obiekt `Callback` z danych serializowanych, ponownie uruchamiając jego konstruktor, który importuje moduł o nazwie ze ścieżki przechowywanego callbacka. Ponieważ `SyncCallback` jest klasą Airflow, przechodzi domyślną listę dozwolonych klas `allowed_deserialization_classes`, więc zaostrzenie tego ustawienia nie pomaga. Autor Dag — który kontroluje `next_kwargs` instancji zadania przez API wykonywania zadań — może spowodować import dowolnego modułu w procesie schedulera, gdy scheduler przeszukuje wartości z `awaiting_input` i deserializuje tę wartość. Nie jest wymagana żadna niestandardowa konfiguracja; przeszukiwanie działa bezwarunkowo. Wersje przed 3.3.0 nie są dotknięte: klasa istniała, ale przeszukiwanie schedulera, które do niej dociera, nie istniało. Jest to oddzielna ścieżka kodu od CVE-2026-58076 i CVE-2026-67260, które obejmują inne gadżety prowadzące do deserializacji — zastosowanie którejkolwiek z tych poprawek nie rozwiązuje tego problemu. Zaleca się aktualizację do apache-airflow 3.3.1 lub nowszego.

Apache Airflow 3.3.0 zawiera podatność w mechanizmie przetwarzania zadań typu human-in-the-loop, gdzie deserializacja next_kwargs bez listy dozwolonych klas pozwala autorowi DAG-a na import dowolnego modułu i utworzenie obiektu w procesie schedulera lub zakończenie jego działania. Wymagana jest aktualizacja do wersji 3.3.1 lub nowszej.

WhatsUp Gold przed wersją 2026.0.2 zawiera podatność umożliwiającą nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu w kontekście konta usługi IIS.

WhatsUp Gold przed wersją 2026.0.2 zawiera podatność umożliwiającą uwierzytelnionemu atakującemu ominięcie kontroli frontendu i wstrzyknięcie trwałego skryptu (XSS).

Warstwa serializacji Apache Airflow rekonstruuje węzły wyjątków, wywołując `import_string()` na nazwie klasy pochodzącej z serializowanego obiektu i tworząc jej instancję z argumentami z tego samego obiektu, bez ograniczeń co do tego, co może zostać zaimportowane. Atakujący autor Dag może umieścić w `executor_config` wartość, która spowoduje zaimportowanie i wywołanie dowolnego wywoływalnego obiektu, np. `subprocess.check_output` lub `builtins.eval`. Kod wykonuje się w Schedulerze oraz w serwerze API, które zgodnie z modelem bezpieczeństwa Airflow nigdy nie powinny wykonywać kodu autora Dag.

Eclipse RDF4J zawiera niedostateczne ograniczenie przetwarzania XML External Entity (XXE) w kilku punktach wejścia parsera XML, co pozwala na deklaracje DOCTYPE, zewnętrzne encje i ładowanie zewnętrznych DTD. Problem został naprawiony w wersji 5.3.2.

Vulnerability-Lookup zawiera słabość mechanizmu aktywacji konta i odzyskiwania hasła, gdzie tokeny aktywacji/recovery są wielokrotnego użytku i nie są powiązane z celem. Atakujący, który zdobędzie ważny link, może wielokrotnie zmieniać hasło i przejmować kontrolę nad kontem.

Seerr przed wersją 3.4.0 zawiera podatność w ImageProxy, gdzie nagłówki ETag i Content-Type są używane do budowy nazwy pliku cache, co pozwala na ścieżki traversal i nadpisanie plików, w tym /app/dist/index.js, prowadząc do wykonania kodu po restarcie kontenera.

RustFS przed wersją 1.0.0-beta.12 zawiera błędną ocenę kwalifikatorów ForAllValues: i ForAnyValue: z negowanymi operatorami string, co może prowadzić do przyznania dostępu wykluczonemu podmiotowi lub nieskuteczności reguł Deny.

RustFS przed wersją 1.0.0-beta.12 zawiera podatność polegającą na tym, że funkcja get_condition_values włącza kontrolowane przez atakującego nagłówki żądań do warunków tożsamości, takich jak userid, username, principaltype, groups, versionid, signatureversion, jwt: i ldap:. Umożliwia to uwierzytelnionym użytkownikom spełnienie warunków polityk opartych na tożsamości.