Katalog podatności CVE

kkFileView przed wersją 5.0.1 ma nieuwierzytelniony endpoint POST /listFiles, który przekazuje kontrolowany przez użytkownika parametr path do Files.newDirectoryStream bez ograniczenia do katalogu demo, umożliwiając enumerację katalogów poza zamierzonym rootem.

kkFileView przed wersją 5.0.1 ma nieuwierzytelniony endpoint GET /addTask, który jest pominięty w filtrach TrustHostFilter i TrustDirFilter, co pozwala FileConvertQueueTask na pobranie wybranego przez atakującego URL po tym, jak FileHandlerService#getFileAttribute użyje parametru fullfilename do wymuszenia typu OFFICE, COMPRESS lub CAD.

FreeCAD przed wersją 1.1.2 używa parsera XML Xerces SAX2 w Base::XMLReader, który nie wyłącza domyślnego rozwiązywania encji zewnętrznych ani ładowania zewnętrznych DTD. Podczas otwierania spreparowanego archiwum .FCStd, zewnętrzne encje mogą czytać lokalne pliki lub inicjować żądania po stronie serwera, a treść może przepływać przez callback characters().

Ente przed wersją 2026.07.28 przechowuje w formacie karty 2of3 w wersji 1 długość sekretu i 32-bitową sumę kontrolną FNV-1a w postaci jawnego tekstu na każdej karcie, co pozwala osobie posiadającej jedną kartę na testowanie potencjalnych sekretów offline i odzyskanie sekretów o niskiej entropii lub przewidywalnych.

Django REST framework przed wersją 3.17.2 ma podatność w AdminRenderer.render(), która używa override_method() do symulacji GET i bezpośrednio wywołuje view.get() bez view.check_permissions() podczas renderowania nieprawidłowego żądania zapisu, co pozwala odpowiedzi HTML 400 Bad Request ujawnić dane z reprezentacji GET, do której żądający nie ma uprawnień.

Bash-it 3.2.0 zawiera podatność na wstrzykiwanie sekwencji sterujących terminala w segmencie wirtualnego środowiska Pythona motywu barbuk, która pozwala lokalnym atakującym wstrzykiwać dowolne sekwencje sterujące terminala przez osadzenie sekwencji escape w polu requires-python pliku pyproject.toml. Gdy użytkownik wejdzie do katalogu ze złośliwym pyproject.toml, wartość pola jest odczytywana przez awk i bezpośrednio łączona z PS1 bez usuwania znaków sterujących, co powoduje interpretację wstrzykniętych sekwencji przez emulator terminala przy każdym renderowaniu promptu.

W insights-client wykryto wadę: funkcja setDefault() loguje wartość każdej zmiennej środowiskowej, w tym CCX_TOKEN, poświadczenia typu bearer używanego we wdrożeniach klastrów rozłączonych. Gdy poziom szczegółowości glog jest ustawiony na 2 lub wyższy, token jest zapisywany w postaci jawnego tekstu w logach poda przy każdym starcie. Atakujący z dostępem do logów poda lub scentralizowanych logów może uzyskać poświadczenie, prowadząc do nieautoryzowanego dostępu do API CCX.

W insights-client wykryto wadę: skompromitowany klaster zarządzany (spoke) może wstrzyknąć niekodowane dane do ścieżki URL API Insights. Dzieje się tak, ponieważ ClusterID, kontrolowany przez spoke, jest używany bezpośrednio w ścieżce żądania bez odpowiedniej walidacji lub kodowania URL. Ta podatność pozwala złośliwemu spoke na przekierowanie uwierzytelnionych żądań do niezamierzonych endpointów API, potencjalnie prowadząc do ujawnienia informacji lub nieautoryzowanego dostępu.

W aplikacji insights-client po otrzymaniu odpowiedzi innej niż 200 logowane są nagłówki żądania, które mogą zawierać token pull-secret z cloud.openshift.com. Lokalny użytkownik mający dostęp do logów podów na hubie może odczytać to długożyjące poświadczenie. Taka informacja może umożliwić nieautoryzowany dostęp do usług chmurowych Red Hat.

W acm-search-v2-api-rhel9 funkcja `getFederationConfig` podczas odświeżania pamięci podręcznej nieprawidłowo ponownie używa tokena bearer użytkownika dla wszystkich kolejnych żądań federacyjnych aż do wygaśnięcia pamięci podręcznej. Pozwala to innym uwierzytelnionym użytkownikom na nieautoryzowany dostęp do wyników wyszukiwania zdalnego zarządzanego huba, prowadząc do ujawnienia informacji.

Podatność typu 'type confusion' w przeglądarce Microsoft Edge (opartej na Chromium) pozwala nieautoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

W GMS 9.5.1 (Build 9510.1044) i wcześniejszych wersjach zidentyfikowano wiele podatności typu Cross-Site Scripting (XSS), które pozwalają zdalnemu atakującemu na wykonanie skryptu JavaScript w przeglądarce użytkownika.

W Open5GS do wersji 2.7.1 znaleziono podatność w funkcjach hss_ogs_diam_s6a_air_cb/hss_ogs_diam_s6a_ulr_cb w pliku src/hss/hss-s6a-path.c komponentu Diameter S6a Interface. Manipulacja argumentem os.len prowadzi do przepełnienia bufora na stosie. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany. Aktualizacja do wersji 2.7.2 łagodzi problem.

Django REST framework przed wersją 3.17.2 ma podatność w parsowaniu request.data w rest_framework/request.py Request._parse(), która przekazuje strumień HttpRequest do JSONParser i FormParser dla ciał application/json i application/x-www-form-urlencoded, omijając ochronę DATA_UPLOAD_MAX_MEMORY_SIZE Django i pozwalając na nadmiernie duże ciała żądań zużywające dodatkową pamięć i CPU. Problem naprawiono w wersji 3.17.2.

CVAT od wersji 2.17.0 do 2.72.0 ma podatność, która pozwala użytkownikowi z rolą Worker na wykorzystanie przewidywalnych identyfikatorów żądań opartych na zadaniach z endpointami retrieve i destroy żądań lambda, aby przeglądać automatyczne żądania adnotacji dla zadań lub zadań, do których użytkownik nie ma dostępu, oraz anulować żądania inicjowane przez innych użytkowników. Problem naprawiono w wersji 2.72.0.

NetBox 4.5.8 zawiera podatność wstrzykiwania ORM, która pozwala uwierzytelnionym atakującym, w tym posiadaczom tokenów API tylko do odczytu, na wstrzykiwanie dowolnych wyrażeń ORM Django do zagnieżdżonych odwołań do obiektów poprzez dostarczenie spreparowanych kluczy słownika JSON w żądaniach POST, PUT lub PATCH do dowolnego endpointu REST API. Atakujący mogą wykorzystać nieograniczony queryset używany przez WritableNestedSerializer do przeprowadzenia ślepej ekstrakcji danych wrażliwych pól i obejścia uprawnień na poziomie obiektów we wszystkich modułach aplikacji, w tym dcim, ipam, tenancy, virtualization, circuits i extras.

OpenIM Server v3.8.3 zawiera podatność braku autoryzacji, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na dostęp do endpointów API przeznaczonych tylko dla administratorów poprzez wysyłanie żądań POST z tokenem bearer zwykłego użytkownika do /user/get_users, /user/get_all_users_uid i /group/get_groups. Atakujący mogą wykorzystać brak wywołania authverify.CheckAdmin() w handlerach GetPaginationUsers, GetAllUserID i GetGroups, aby wyliczyć wszystkie konta użytkowników platformy, w tym userID, nicki i flagi poziomu menedżera, oraz wszystkie grupy, w tym prywatne grupy, do których użytkownik nigdy nie dołączył, ujawniając nazwy grup, ID właścicieli i liczby członków.

Problem w MongoDB Server może pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z bezpośrednim dostępem sieciowym do sharda na nieprawidłowe zatwierdzenie lub przerwanie trwającej przygotowanej transakcji, omijając zamierzony proces koordynacji transakcji. Może to prowadzić do niespójności danych między shardami, uszkodzenia zegara klastra i naruszenia gwarancji atomowości transakcji.

Podatność w silniku skryptowym JavaScript MongoDB Server umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniami do zapisu wykonanie kontrolowanego kodu w zakresie zapytań innych użytkowników poprzez specjalnie spreparowaną przechowywaną wartość przetwarzaną podczas wewnętrznego cyklu konserwacji. Może to prowadzić do uszkodzenia wyników zapytań innych użytkowników oraz odmowy usługi dla ich operacji na tej samej bazie danych. Wpływ jest ograniczony do piaskownicy wykonawczej silnika skryptowego, która nie zapewnia dostępu do bazy danych, systemu plików ani zasobów sieciowych.

Podatność w MongoDB Server umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi, nawet bez przypisanych uprawnień, spowodowanie nieoczekiwanego zakończenia procesu serwera poprzez wysłanie specjalnie spreparowanego polecenia agregacji. Może to prowadzić do odmowy usługi.