Katalog podatności CVE

W programie Wireshark w wersjach 4.6.0 do 4.6.7 oraz 4.4.0 do 4.4.18 występuje awaria w parserze plików Tektronix K12xx, która pozwala na odmowę usługi.

W programie Wireshark w wersjach 4.6.0 do 4.6.7 oraz 4.4.0 do 4.4.18 występuje awaria w parserze plików ERF, która pozwala na odmowę usługi.

W wersjach FireAMP poniżej 2.1.15 użytkownik z rolą umożliwiającą edycję, tworzenie lub uruchamianie playbooków w Splunk SOAR może uruchomić akcję add listitem w playbooku w trybie Safe Mode, mimo że akcja jest oznaczona jako tylko do odczytu. Może to pozwolić na nieautoryzowane zmiany na listach plików. Podatność wynika z błędnej klasyfikacji akcji add listitem jako tylko do odczytu w manifeście akcji konektora FireAMP.

W wersjach Splunk SOAR poniżej 8.6.0 użytkownik z rolą OnPrem Broker może zapisywać pliki poza zamierzonym katalogiem dziennika Automation Broker. Podatność wynika z akceptowania spreparowanych nazw plików podczas przesyłania dzienników Automation Broker przed zapisem plików dziennika.

W wersjach Splunk SOAR poniżej 8.6.0 użytkownik z uprawnieniem playbooks:view może przeglądać metadane repozytorium playbooków, do których nie ma autoryzacji. Podatność wynika z braku sprawdzania uprawnień repozytorium przez Playbook History przed zwróceniem metadanych rewizji playbooka.

W wersjach Splunk SOAR poniżej 8.6.0 użytkownik z rolą Administrator może użyć endpointu /rest/support/connectivity/.../check_connectivity, aby zainicjować połączenia wychodzące do dowolnych miejsc docelowych i sprawdzić, czy wewnętrzne hosty i porty są osiągalne. Podatność SSRF wynika z niewystarczającej walidacji miejsca docelowego przez API sprawdzania łączności.

W wersjach Splunk Enterprise poniżej 10.4.2, 10.2.6, 10.0.9 i 9.4.14 użytkownik z uprawnieniem list_search_head_clustering może wysłać żądanie odczytu do endpointów kontroli członków Search Head Cluster i zmienić stan klastra, co może prowadzić do odmowy usługi. Podatność wynika z braku wymogu żądania zmieniającego stan HTTP przed zastosowaniem autoryzacji tylko do odczytu.

Firma Tanium naprawiła podatność typu bomba kompresyjna w produkcie Threat Response.

Coturn to darmowa implementacja serwera TURN i STUN. Przed wersją 4.15.0 atakujący w ścieżce sieciowej może dodać atrybuty po MESSAGE-INTEGRITY do uwierzytelnionego żądania STUN przez zwykły UDP lub TCP, dostosować długość nagłówka STUN i przeliczyć niekluczowany FINGERPRINT, podczas gdy oryginalny HMAC pozostaje ważny, ponieważ obejmuje tylko prefiks wiadomości. Parsowanie po stronie serwera w src/server/ns_turn_server.c kontynuuje po MESSAGE-INTEGRITY przez handle_turn_allocate(), handle_turn_create_permission(), handle_turn_refresh() i handle_turn_command(), co pozwala na nadpisanie czasu życia alokacji, wstrzyknięcie uprawnienia lub ominięcie kontroli pochodzenia przez atrybuty LIFETIME, XOR-PEER-ADDRESS lub ORIGIN. Wdrożenia TLS i DTLS zapobiegają tej modyfikacji w tranzycie. Problem naprawiono w wersji 4.15.0.

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na nadpisanie sąsiedniej pamięci z powodu niedomiaru liczby całkowitej podczas sprawdzania granic.

Firma Tanium naprawiła podatność typu bomba kompresyjna w produkcie Findings.

BuildKit to zestaw narzędzi do konwersji kodu źródłowego na artefakty budowania. Przed wersją 0.31.1 BuildKit czytał kontrolowane przez atakującego pliki /etc/passwd i /etc/group bez górnego limitu podczas rozwiązywania nazwy użytkownika na identyfikator użytkownika lub grupy w executor/oci/user.go i solver/llbsolver/ops/user_linux.go. Złośliwy obraz bazowy lub build może dostarczyć nadmiernie duże pliki, które wyczerpują pamięć podczas rozwiązywania użytkownika i powodują zakończenie procesu buildkitd z powodu braku pamięci.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu odczytu poza zakresem pamięci.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji lub spowodowanie odmowy usługi z powodu przepełnienia liczby całkowitej.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie wrażliwych informacji z powodu podatności na przechodzenie po ścieżkach (path traversal).

Podatność typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi wykorzystanie jednej potwierdzonej płatności on-chain do wielokrotnego dostępu do płatnych zasobów. Ścieżka uwierzytelniania typu "hash" w MPP.Methods.Tempo.verify/2 chroni przed powtórzeniem za pomocą nieatomowej sekwencji sprawdź-oznacz: check_hash_unused/2 odczytuje magazyn deduplikacji, eth_getTransactionReceipt weryfikuje płatność w łańcuchu, a dopiero potem mark_hash_used/2 zapisuje znacznik. Równoczesne żądania z tym samym rozliczonym hashem płatności przechodzą przez odczyt, zanim którekolwiek zapisze, więc każde otrzymuje potwierdzenie. Magazyn posiada atomową prymitywę check_and_mark/2 używaną przez ścieżkę typu "transaction", ale ścieżka hash wywołuje zwykłe get i put nawet gdy skonfigurowany magazyn ją implementuje. Wykorzystanie wymaga skonfigurowania magazynu deduplikacji; domyślny magazyn nil jest bezstanowy i udokumentowany jako nieoferujący żadnej ochrony przed powtórzeniem. Problem dotyczy mpp od 0.2.0 przed 0.6.1.

Moduł kalendarza w keeper.sh w wersjach wcześniejszych niż 2.18.14 zawiera podatność polegającą na obejściu zabezpieczeń SSRF (Server-Side Request Forgery), która umożliwia uwierzytelnionym atakującym dotarcie do adresów w sieci prywatnej poprzez wykorzystanie ataku DNS rebinding przeciwko dwufazowej walidacji URL i przepływowi połączenia. Zabezpieczenie SSRF sprawdza rozpoznane adresy IP nazwy hosta, ale odrzuca je przed faktycznym otwarciem połączenia HTTP, co pozwala atakującemu kontrolującemu autorytatywny DNS na zwrócenie publicznego adresu podczas walidacji i prywatnego adresu podczas późniejszej niezależnej rozpoznawania DNS na poziomie gniazda, powodując, że zabezpieczenie przechodzi, podczas gdy połączenie wychodzące dociera do wewnętrznej infrastruktury, takiej jak punkty końcowe metadanych instancji chmury.

W programie nnn zmienna homelen jest przechowywana jako uchar_t, która może reprezentować wartości tylko w zakresie 0-255. Atakujący, który może wpływać na środowisko wykonawcze ofiary, może dostarczyć dowolną ścieżkę HOME o długości, która jest obcinana do 0. Wyrażenie (homelen - 1) jest promowane do signed int i staje się -1, co powoduje odczyt poza zakresem i zapis poza zakresem o jeden bajt przed buforem ścieżki. Tylko wersja 5.2 została przetestowana i potwierdzona jako podatna.

Program nnn jest podatny na podatność zapisu poza zakresem. Z powodu braku walidacji pól długości kontrolowanych przez atakującego, deserializowanych z pliku sesji, specjalnie spreparowany plik sesji może spowodować, że nnn zapisze dane poza granicami stałych globalnych buforów podczas ładowania z opcją -s. Atakujący, który może umieścić złośliwy plik sesji w katalogu sesji nnn ofiary, może wykorzystać to do uszkodzenia sąsiedniego stanu globalnego. Tylko wersja 5.2 została przetestowana i potwierdzona jako podatna.

Podczas budowania tablicy iovec dla odebranego rekordu TLS 1.2 CBC, funkcja ktls_ocf_tls_cbc_decrypt() zwiększała indeks iovec dla każdego mbuf w łańcuchu, w tym dla mbufów pominiętych, ponieważ zawierały tylko bajty nagłówka TLS. Pozostawiło to niezainicjalizowane wpisy w tablicy iovec, która została przydzielona bez zerowania. Zdalny peer TLS może spowodować, że jądro odczyta niezainicjalizowane wpisy iovec podczas obliczania HMAC, co prowadzi do paniki jądra. Peer musi kontrolować segmentację TCP tak, aby pierwszy mbuf rekordu CBC zawierał tylko 5-bajtowy nagłówek rekordu TLS.