Katalog podatności CVE

Pomylenie typów z argumentami typu danych "internal" w PostgreSQL pozwala każdemu użytkownikowi na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez wywołania funkcji z tym typem argumentu. Typ "internal" reprezentuje klasę wzajemnie niekompatybilnych struktur danych nieprzeznaczonych do dostępu z SQL. System miał zapobiegać takim wywołaniom, ale luki w zabezpieczeniach pozostały. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W PostgreSQL, w dopasowywaniu nazw argumentów, występuje przepełnienie bufora stosu, które pozwala twórcy obiektu na osiągnięcie nieznanych skutków poprzez liczbę parametrów OUT. Atak może zapisywać tylko bajty 0x0 i 0x1. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W 32-bitowych wersjach PostgreSQL, w modułach pltcl i plperl, występuje błąd zawinięcia liczby całkowitej, który pozwala twórcy obiektu na spowodowanie zbyt małej alokacji pamięci i zapisu poza jej zakresem poprzez spreparowane ciała funkcji. Może to umożliwić wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Podobne problemy zostały naprawione w CVE-2026-6473. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Przepełnienie bufora sterty w pg_stat_statements w PostgreSQL pozwala autorowi zapytania na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez spreparowane zapytania zawierające stałe tablicowe. Podatne są wersje w obrębie głównej wersji 18 przed 18.6. Wersje przed PostgreSQL 18 nie są podatne.

W module PostgreSQL "refint" występuje błąd pomylenia typów, który pozwala twórcy obiektu na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Poprawka pojawiła się jako nie-bezpieczeństwowy raport o błędzie i została dodana do repozytorium git z tematem "refint: Remove plan cache.", bez numeru CVE. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Przepełnienie bufora sterty w plperl przy zwracaniu powiązanego hasza (tied hash) pozwala właścicielowi funkcji na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez spreparowane ciało funkcji. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Przepełnienie bufora sterty w funkcji to_char(timestamptz) w PostgreSQL pozwala osobie wybierającej strefę czasową na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez długi skrót strefy czasowej POSIX. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

W PostgreSQL, w estymatorze selektywności typu danych ctid, występuje błąd pomylenia typów, który pozwala twórcy obiektu na podgląd obliczenia pochodzącego z wartości dowolnego 4-bajtowego fragmentu pamięci, poprzez wybrany nie-ctid input. Chociaż obliczenie traci precyzję, odzyskanie znacznej wartości pamięci wydaje się możliwe. Dotknięte są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Przepełnienie bufora sterty w wyrażeniach regularnych (regexp) w PostgreSQL pozwala autorowi zapytania na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych, poprzez tekst, który nie przeszedłby walidacji kodowania. Podatność ma wspólne pochodzenie z CVE-2026-2006, ale w tym przypadku wystąpił nieprzewidziany wzrost danych podczas konwersji przez pg_wchar. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Zawinięcie liczby całkowitej w funkcjach typów danych tsvector i tsquery w PostgreSQL pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi bazy danych na spowodowanie zbyt małej alokacji i zapisu poza zakresem, poprzez spreparowane duże dane wejściowe. Może to prowadzić do wykonania dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiający bazę danych. Typy te zazwyczaj pochodzą z logiki aplikacji, a nie od użytkownika aplikacji, więc ataki przez aplikację są mało prawdopodobne. Podobny problem naprawiono w CVE-2026-6473. Podatne są wersje przed PostgreSQL 18.6, 17.11, 16.15, 15.19 i 14.24.

Serendipity przed wersją 2.6.0 zawiera podatność na podrabianie żądań po stronie serwera (SSRF) w filtrze serendipity_url_allowed(), który nie blokuje adresów IPv4 zakodowanych szesnastkowo, literałów IPv6 oraz zakresów link-local. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniem adminImagesAdd mogą ominąć filtr, używając alternatywnych formatów adresów, aby uzyskać dostęp do wewnętrznych usług i pobrać treści odpowiedzi przez publiczny katalog uploads.

JupyterLab w wersjach >=4.6.0,<=4.6.1 oraz <=4.5.9 zawiera lukę w egzekwowaniu listy dozwolonych/zablokowanych w PyPIExtensionManager.install(). Brakujące 'await' powoduje, że coroutine is_install_allowed nigdy nie jest wykonywana, więc sprawdzenie listy dozwolonych/zablokowanych nie jest egzekwowane dla bezpośrednich wywołań install(). Standardowe API HTTP i interfejs Extension Managera nie są dotknięte, ponieważ wykonują osobne, poprawnie oczekiwane sprawdzenie. Problem dotyczy tylko wdrożeń, gdzie niestandardowe rozszerzenie lub integracja importuje PyPIExtensionManager i wywołuje install() bezpośrednio z nazwą pakietu wpływającą z niezaufanego wejścia, skonfigurowano listę dozwolonych/zablokowanych, włączono menedżer rozszerzeń PyPI oraz wyłączono jądra i terminale lub przekazano je do zdalnych hostów. Poprawiono w JupyterLab 4.6.2 i 4.5.10.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w zabezpieczeniu check_unsafe_options, które można obejść, przemycając opcje git wewnątrz wartości argumentów o pojedynczym znaku. Atakujący mogą dostarczyć spreparowane słowniki opcji do metod clone_from, fetch, pull, push, ls_remote, iter_commits, blame lub archive, aby wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego za pomocą parametru --upload-pack.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera podatność na nadpisanie dowolnych plików w metodzie Diffable.diff, która nie waliduje opcji git przekazywanych przez kwargs. Atakujący mogą podać argument --output przez parametr other lub kwarg output, aby zapisać treść patchy do wybranych przez atakującego ścieżek plików z uprawnieniami procesu.

GitPython przed wersją 3.1.54 zawiera niekompletną listę blokowanych opcji w unsafe_git_clone_options, która pomija --template, umożliwiając atakującym wykonanie dowolnych poleceń podczas operacji klonowania. Atakujący mogą podać --template wskazujący na katalog zawierający złośliwe hooki post-checkout, które wykonują się podczas klonowania repozytorium.

GitPython przed wersją 3.1.55 nie wyłącza rozwijania zmiennych środowiskowych w obsłudze URL w metodach Remote.create() i Submodule.add(), co pozwala atakującym na eksfiltrację sekretów poprzez podanie URL zawierających odwołania do zmiennych. Atakujący mogą tworzyć URL z tokenami zmiennych środowiskowych, które są rozwijane do .git/config i .gitmodules, a następnie przesyłane do kontrolowanych przez atakującego hostów podczas operacji fetch lub pull.

GitPython przed wersją 3.1.57 nie zabezpiecza przekazywania opcji git w metodach IndexFile.checkout() i TagReference.create(), co pozwala atakującym na przekazanie niebezpiecznych opcji przez kwargs. Atakujący mogą użyć --prefix do nadpisania dowolnych plików zawartością repozytorium lub -F do odczytu dowolnych plików zwracanych w odpowiedzi.

Budibase Server przed wersją 3.40.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w punkcie końcowym wykonywania zapytań MongoDB, gdzie parametry dostarczone przez użytkownika są interpolowane do szablonów zapytań JSON bez odpowiedniego oczyszczania metaznaków JSON. Atakujący z uprawnieniami do zapisu zapytań mogą wstrzyknąć znaki strukturalne JSON, aby zmienić zapytania MongoDB, omijając filtry i odczytując, modyfikując lub usuwając dowolne dokumenty.

Budibase przed wersją 3.40.0 zawiera podatność na wstrzyknięcie NoSQL w integracji z MongoDB, gdzie parametry dostarczone przez użytkownika są wzbogacane za pomocą handlebars z noEscaping: true i parsowane bez filtrowania operatorów. Atakujący mogą wstrzyknąć operatory MongoDB przez parametry zapytania, aby ominąć kontrolę dostępu per użytkownik, odczytać dowolne dokumenty, wykonać JavaScript przez operatory $where lub modyfikować kolekcje przez operacje update i delete.

Network-AI przed wersją 5.15.1 zawiera podatność polegającą na obejściu matchera zabezpieczeń, gdzie SandboxPolicy ocenia surowe ciągi poleceń z zachowanymi cudzysłowami, podczas gdy executor tokenizuje polecenia, usuwając cudzysłowy przed wykonaniem. Atakujący mogą tworzyć polecenia z cudzysłowami, które omijają listy blokad i bramki zatwierdzania, podczas gdy executor wykonuje identyczne niecytowane niebezpieczne argv.