Katalog podatności CVE

W PostgreSQL wykryto niekompletne śledzenie tabel z zabezpieczeniami na poziomie wierszy (row security), co pozwala ponownie używanemu zapytaniu na przeglądanie lub zmianę innych wierszy niż zamierzone. Poprawki z CVE-2023-2455 i CVE-2016-2193 nie obejmują przypadków z podzapytaniami, WITH ani security invoker views.

W PostgreSQL klient może używać komunikatów błędów serwera, który nie jest zaufany w ramach bieżących ustawień SSL lub GSS, co pozwala serwerowi na dostarczenie dowolnych bajtów innych niż NUL do aplikacji libpq. Na przykład atakujący typu man-in-the-middle może wysłać długi komunikat błędu, który użytkownik psql może błędnie zinterpretować.

W PostgreSQL wykryto nieprawidłowe przypisanie uprawnień, które pozwala mniej uprzywilejowanemu użytkownikowi aplikacji na przeglądanie lub zmianę innych wierszy niż zamierzone. Atak wymaga użycia przez aplikację SET ROLE, SET SESSION AUTHORIZATION lub równoważnej funkcji. Problem występuje, gdy zapytanie aplikacji używa partycjonowania (partitioning).

W PostgreSQL w rozszerzeniu PL/Perl wykryto nieprawidłową kontrolę zmiennych środowiskowych, co pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi bazy danych na zmianę wrażliwych zmiennych środowiskowych procesu (np. PATH). To często wystarcza do uzyskania możliwości wykonania dowolnego kodu, nawet jeśli atakujący nie ma konta systemowego na serwerze bazy danych.

Podatność dotyczy wersji pakietu bn.js przed 5.2.3. Wywołanie maskn(0) na dowolnej instancji BN powoduje uszkodzenie wewnętrznego stanu, co skutkuje nieskończoną pętlą w metodach toString(), divmod() i innych, zawieszając proces na czas nieokreślony.

W CPython moduł zipfile (konkretnie zipfile.Path) zawiera podatność wysokiego ryzyka (HIGH). Podczas iteracji po nazwach wpisów w archiwum zip (np. metody namelist(), iterdir()) może dojść do nieoczekiwanego zachowania. Należy zauważyć, że popularniejsza klasa zipfile.ZipFile nie jest dotknięta.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje dostęp do pamięci poza zakresem w API Pythona (Python bindings) z powodu nieprawidłowej wartości zwracanej. Problem występuje w funkcjach xmlPythonFileRead i xmlPythonFileReadRaw z powodu różnicy między bajtami a znakami.

W bibliotece libxml2 przed wersjami 2.13.8 i 2.14.2 występuje odczyt poniżej bufora (heap-based buffer under-read) w funkcji xmlSchemaIDCFillNodeTables w pliku xmlschemas.c. Do wykorzystania potrzebna jest walidacja spreparowanego dokumentu XML względem schematu XML z określonymi ograniczeniami tożsamości lub użycie spreparowanego schematu XML.

Biblioteka do rozszerzania nawiasów generuje dowolne ciągi zawierające wspólny prefiks i sufiks. W wersjach przed 5.0.5, 3.0.2, 2.0.3 i 1.1.13, wzór z nawiasami z wartością kroku równą zero (np. `{1..2..0}`) powoduje, że pętla generująca sekwencję działa w nieskończoność, co prowadzi do zawieszenia procesu.

Problem został rozwiązany poprzez poprawę zarządzania pamięcią. Luka została załatana w systemach macOS Ventura 13.6, tvOS 17, iOS 16.7 i iPadOS 16.7, macOS Monterey 12.7, watchOS 10, iOS 17 i iPadOS 17 oraz macOS Sonoma 14. Przetwarzanie treści internetowych może ujawnić poufne informacje.

W bibliotece libxslt przed wersją 1.1.43 w funkcji xsltGetInheritedNsList występuje użycie po zwolnieniu (use-after-free) związane z wykluczaniem prefiksów wynikowych.

LangChain to framework do budowania aplikacji opartych na LLM. Przed wersją 1.1.8 występuje luka typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w `RecursiveUrlLoader` w `@langchain/community`, która pozwala na obejście zabezpieczeń związanych z przekierowaniami.

W NGINX OSS i NGINX Plus występuje podatność, gdy są skonfigurowane do proxy do serwerów TLS. Atakujący z pozycją man-in-the-middle (MITM) po stronie serwera upstream może być w stanie wstrzyknąć dane w postaci tekstu jawnego.

NGINX Plus i NGINX Open Source mają podatność w module ngx_stream_ssl_module z powodu niewłaściwego przetwarzania unieważnionych certyfikatów, gdy włączone są dyrektywy ssl_verify_client oraz ssl_ocsp. To pozwala na pomyślne zakończenie handshake TLS, nawet jeśli sprawdzenie OCSP identyfikuje certyfikat jako unieważniony.

Przepełnienie bufora stosu w module 'refint' PostgreSQL pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi bazy danych na wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik systemu operacyjnego uruchamiającego bazę danych. Atak może być przeprowadzony, jeśli aplikacja zadeklaruje kolumnę kontrolowaną przez użytkownika jako klucz główny kaskadowy 'refint'.

Podatność CVE-2026-6638 dotyczy wstrzykiwania SQL w PostgreSQL, które umożliwia twórcy tabeli subskrybenta wykonanie dowolnego SQL z uprawnieniami publikacji subskrypcji. Atak aktywuje się przy następnym odświeżeniu publikacji.

W PostgreSQL występuje błąd przepełnienia bufora w funkcji pg_restore_attribute_stats(), która akceptuje wartości tablicowe o niedopasowanej długości. Może to prowadzić do odczytu pamięci poza końcem tablicy, co umożliwia administratorowi tabeli wnioskowanie o wartościach pamięci znajdujących się poza tym końcem.

libheif to dekoder i enkoder formatu plików HEIF i AVIF. Przed wersją 1.21.0, specjalnie przygotowany plik HEIF, który wykorzystuje ścieżkę elementu obrazu nakładki, powoduje nadmierne odczytywanie bufora w funkcji `HeifPixelImage::overlay()`.

W bibliotece Freetype w wersjach 2.13.2 i 2.13.3 występuje przepełnienie całkowite w funkcji tt_var_load_item_variation_store, które może prowadzić do odczytu poza zakresem podczas analizowania tabel HVAR/VVAR/MVAR w czcionkach OpenType. Problem został naprawiony w wersji 2.14.2.

Podatność CVE-2025-47909 dotyczy zaufanych źródeł (TrustedOrigins), które bezwarunkowo pozwalają na żądania z odpowiadających im źródeł HTTP. To umożliwia ataki CSRF przez atakujących w sieci.