Katalog podatności CVE

Wtyczka Blocksy Companion dla WordPressa jest podatna na przechowywane ataki Cross-Site Scripting (XSS) poprzez ustawienia administracyjne we wszystkich wersjach do 2.1.45 włącznie, z powodu niewystarczającej sanitizacji danych wejściowych i ucieczki danych wyjściowych.

Wtyczka BetterDocs dla WordPressa jest podatna na atak typu Stored Cross-Site Scripting poprzez atrybut blockId bloku Gutenberg w wersjach do 4.5.3. Problem wynika z niewystarczającej sanitizacji wejścia i ucieczki wyjścia w metodzie CategorySlateLayout::render().

Wtyczka Bit integrations – Form Integration, Webhook, Spreadsheets, CRM, LMS & Email Automation dla WordPressa jest podatna na atak typu Server-Side Request Forgery we wszystkich wersjach do 2.8.7 włącznie. Atakujący bez uwierzytelnienia mogą wysyłać żądania HTTP do dowolnych lokalizacji, co pozwala na dostęp do wewnętrznych usług.

Zidentyfikowano podatność w wersjach 1.38.0 do 1.39.0 armeria-xds, gdzie DataSourceStream w module xDS może bez ograniczeń rozwiązywać nazwy plików i zmienne środowiskowe dostarczane przez kontroler xDS.

Wtyczka Classified Listing – Classified ads & Business Directory dla WordPress jest podatna na brak autoryzacji we wszystkich wersjach do 5.4.2 włącznie. Problem wynika z braku sprawdzenia uprawnień w obsłudze AJAX gallery_image_update_as_feature, co pozwala uwierzytelnionym atakującym na zmianę wyróżnionego obrazu dowolnych ogłoszeń, których nie posiadają.

Wersje Canonical MicroCeph z toru squid i tentacle są podatne na problem z przechodzeniem ścieżek w API remote-import. Użytkownicy posiadający zaufany certyfikat mTLS klastra lub token dołączania mogą manipulować plikami w zaimportowanym zdalnym klastrze.

Wtyczka WP DSGVO Tools (GDPR) dla WordPressa jest podatna na obejście autoryzacji we wszystkich wersjach do 3.1.39 włącznie. Problem wynika z niewłaściwej weryfikacji uprawnień użytkownika, co pozwala nieautoryzowanym atakującym na przetwarzanie żądań SAR z wykorzystaniem dowolnego adresu e-mail ofiary.

Wtyczka User Admin Simplifier dla WordPressa jest podatna na atak typu Cross-Site Request Forgery (CSRF) w wersjach do 3.0.0 włącznie. Problem wynika z braku lub nieprawidłowej walidacji nonce w funkcji useradminsimplifier_options_page, co pozwala nieautoryzowanym atakującym na resetowanie i trwałe usuwanie konfiguracji menu oraz paska administracyjnego użytkowników.

Atakujący w zasięgu komunikacji BLE może zmonopolizować jedyny dostępny slot połączenia BLE urządzenia, uniemożliwiając legalnym użytkownikom lub aplikacjom nawiązanie połączenia.

Atakujący w zasięgu komunikacji BLE może pasywnie przechwytywać ruch bezprzewodowy i uzyskać wrażliwe informacje zdrowotne, w tym wartości pomiarów glukozy.

Podatność SQL injection w pgAdmin 4 w punkcie końcowym nazwanego punktu przywracania (POST /browser/server/restore_point/{gid}/{sid}). Wartość dostarczona przez użytkownika w polu 'value' była bezpośrednio interpolowana do zapytania SQL za pomocą str.format() zamiast przekazana jako parametr związany, co pozwalało uwierzytelnionemu użytkownikowi pgAdmin z aktywną sesją PostgreSQL na wstrzyknięcie dodatkowych instrukcji przez ten punkt końcowy.

Podatność typu open redirect w mechanizmie uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA) pgAdmin 4. Punkty końcowe walidacji i rejestracji MFA honorowały dostarczony przez użytkownika parametr 'next' bez weryfikacji, czy cel wskazuje z powrotem na pgAdmin, co umożliwiało przekierowanie uwierzytelnionego użytkownika na zewnętrzną, złośliwą stronę.

PraisonAI w wersjach przed 1.5.115 zawiera podatność na ujawnienie informacji w komponencie MultiAgentLedger, która pozwala atakującym na dostęp do wrażliwych danych poprzez rejestrowanie agentów z duplikatami identyfikatorów. Brak egzekwowania unikalności identyfikatorów agentów umożliwia dzielenie instancji księgi i ujawnienie systemowych komunikatów oraz historii rozmów między agentami.

PraisonAI w wersjach przed 1.5.128 przechowuje decyzje o zatwierdzeniu narzędzi tylko na podstawie nazwy narzędzia, a nie argumentów wywołania, co pozwala na ominięcie komunikatów zatwierdzających przy kolejnych wywołaniach execute_command.

phpMyFAQ to otwartoźródłowa aplikacja webowa do zarządzania FAQ. W wersjach przed 4.1.4 występuje brak autoryzacji w API CategoryController, co pozwala na nieautoryzowane operacje na czterech punktach końcowych API.

Hashgraph Guardian do wersji 3.6.0 zawiera podatność na trwałe skrypty między witrynami (XSS). Uwierzytelnieni użytkownicy z rolą STANDARD_REGISTRY mogą wstrzykiwać złośliwe skrypty poprzez przesłanie spreparowanej wartości companyName w punkcie końcowym API konfiguracji marki. Atakujący wykorzystują niesanitowane przypisanie innerHTML w usłudze brandingu do wykonania dowolnego kodu JavaScript w przeglądarce każdego uwierzytelnionego użytkownika przy każdym ładowaniu strony.

W bibliotece OpenEXR w wersjach 3.4.0 do 3.4.11 odkryto podatność w dekoderze HTJ2K (High-Throughput JPEG 2000). Funkcja ht_undo_impl() odczytuje dane poza przydzielonym buforem sterty, ponieważ nie weryfikuje zgodności rozmiaru linii z deklarowaną szerokością kanału EXR. Atakujący może wykorzystać spreparowany plik EXR do wywołania deterministycznej awarii (DoS) lub potencjalnego wycieku danych z sąsiedniej sterty.

W bibliotece OpenEXR w wersjach od 3.4.0 do 3.4.11 wykryto podatność na przepełnienie liczby całkowitej w funkcji ht_undo_impl() w pliku internal_ht.cpp. Podczas dekodowania spreparowanego pliku EXR skompresowanego HTJ2K, mnożenie szerokości kanału (int32_t) przez liczbę bajtów na element w arytmetyce 32-bitowej może spowodować przepełnienie, prowadzące do zapisu poza dozwolonym obszarem sterty. Ten sam wzorzec występuje w dwóch innych ścieżkach HTJ2K.

Podatność w bibliotece libssh2 do wersji 1.11.1 (załatana w commicie 2dae302) powoduje odczyt poza dozwolonym obszarem sterty w funkcji sftp_symlink() w pliku src/sftp.c. Złośliwy serwer SSH lub atakujący typu man-in-the-middle może wysłać spreparowaną odpowiedź SSH_FXP_NAME, co prowadzi do ujawnienia zawartości pamięci sterty lub awarii systemu.

Podatność w OpenBSD przed commit 6a23123 (2026-06-18) w funkcji mpls_do_error w pliku sys/netmpls/mpls_input.c umożliwia zdalnym atakującym odczyt pamięci stosu jądra poprzez wysłanie spreparowanych ramek MPLS z 16 etykietami bez ustawionego bitu Bottom-of-Stack.